10 dakikadır uzun koridorda boş boş yürüyorduk. Ben konuşmadım çünkü benim Gökçe olmadığımı anlarsa diye çok korkuyordum. Eğer benim Gökçe olmadığımı anlarsa yardım etmeyeceğine emindim. En sonunda sessizliği İnci bozdu.
"Neden annelerimiz görüşmüyor biliyor musun?"
Buna ne demem gerekiyordu ki? Ben de içeride Zehra'nın bu konuyu açmayı sevmediğini düşünerek bilmediğimi söylememin mantıklı olacağını düşündüm.
"Hayır, bu konuyu sorduğumda sessiz kalıyor."
Bu duruma üzüldüğü yüzünden çok belliydi. Ama sohbeti nasıl açacağımı bilmiyordum. Çünkü biz daha önce tanışıyor muyduk? Yoksa iki yabancı mıydık?
Kafam o kadar çok karışmıştı ki anlatamam. Büyük bir çıkmaz içindeydim. İçimden umarım o sohbeti açar diye dualar ediyordum. En sonunda umduğum oldu. Adaşım
"Biz en son 5 yaşında bir parkta karşılaşmıştık hatırlıyor musun?"
"E-evet."
"Sen Gökçe değilsin! Kimsin sen ha? Biz her hafta düzenli yazışıyoruz!"
Allaah'ımm ne yapacağım şimdi ben?! Nasıl oldu? O an içimden arkama bakmadan koşup kaçmak geldi.
"Ha cevap versene ?!?"
Off, ne yapacaktım !? Artık başka çarem kalmamıştı. Her şeyi ama her şeyi anlatamak!
" Tamam her şeyi anlatacağım ama lütfen beni dinle ve şu kenara oturalım"
Dedim. Kenardaki bankı işaret ederek gösterdim. Ben oturunca yanıma geldi. Her şeyin başından sonuna kadar anlattım.. Anlatırken bana inanıp inanmadığı konusunda büyük şüphelerim vardı.
Konuşmamı tam bitirdiğim sırada. Bir öğrenci yanımıza gelip bize
" Müdür sizi odasına çağırıyor"
İnci
" Bana bir telefon numarasından yaz! Kimse görmesin. Akşam konuşacağız!"
Dedi. Bana kendi numarasını verdi ve müdürün odasına çıktık. Merve Hoca
"Beğendin mi okulumuzu Gökçe?"
" Evet çok beğendim annem de izin verirse yarın bu okulda okumaya başlamayı çok isterim."
Dedim. Zehra ile konuşmuşlar ve Zehra bu durumu olumlu bulmuş.
Okuldan çıktık, arabaya bindik. Yolda Zehra'ya
" Bana yeni bir telefon alabilir miyiz? Kırıldı da."
Bu sayede yeni bir telefonla İnci'ye yazmam daha güvenli olacaktı. Zehra da bu durumu onayladı ve yeni telefonumla eve geldik..
7.Bölüm sonu.
