Avengers
Angelina'yı ellerinden kaçırmışlardı. Tony'nin 4 aydır aradığı kızı yaklaşık yarım saat önce karşısındaydı fakat şuan yanında değildi. Stark Kulesi'nde toplanmış, Angelina'yı bulmak için plan yapıyorlardı. Tony masanın etrafında bir sağa bir sola giderek kendi kendine söyleniyordu.
"Onu korumalıydım..."
Kendini suçluyordu, kızının kaçırılmasında hatasının olduğunu düşünüyordu.
"Kim bilir ne yaptı benim prensesime... Deney? İşkence?"
Angelina küçük yaştayken kaçırılmıştı. Onu kaçıran kişi yaptığı deneyler sonucu Angelina ateşi kontrol edebilmeye ve telekinezi yapabilmeye başlamıştı.
"Stark, sakin kalmayı dener misin? Bir yolunu bulmaya çalışıyoruz. Bu kadar kötümser olursan-"
"İyimser olsam Angelina yanımda mı belirecek Yüzbaşı? Tozpembe davranmayı bırak."
"Sadece sakinleştirmeye çalışıyorum, sakin olmazsan sağlıklı düşünemezsin."
Tony, birkaç saniye sonra koltuğuna oturdu ve kendine hakim olmaya çalıştı. Herkes farklı bir plan ortaya atıyordu.
Yaklaşık yarım saat sonra dışarıdan patlama sesleri gelmeye başladı. Cama yaklaşıp baktıklarında onu gördüler.
Angelina'yı.
***
"Angelina! O aptal güçlerin boş boş durman için var olmadı!"
"Savaşmak istemiyorum!"
Angelina ortalarında durmuş, onu kaçıran babasına bağırıyordu. Onu o gece bodrumda tutmuştu. Kan ve cesetlerin olduğu bodrumda.
"O bodruma bir daha girmek istiyorsun sanırım küçük hanım! Eğer savaşmazsan-"
Angelina yüzünde hiçbir ifade olmaksızın bakıyordu. Birkaç saniye sonra adamın söylediklerini dikkate aldı ve derin bir nefes vererek insanları öldürmeden dövüşmeye başladı. Steve ve Tony adamla dövüşüyordu. Adamın elindeki biyolojik silah, ikisini zorluyordu.
Angelina ise Peter ile dövüşmeye başlamıştı. Tabi, Peter'in yaptığına dövüşmek denirse.
Kızın canını yakmamak için hiçbir hamle yapmıyordu. Angelina sonunda Peter'i köşeye sıkıştırdı ve üstüne gitti.
"Benden ne istiyorsunuz siz! Yok Stark'mışım, yok hafızamı kaybetmişmişim! Ne yapmaya çalışıyorsunuz!"
"Angelina, dinle. Sen kaçırıldın. Birkaç ay önce. Yanında yaşadığın adam seni kaçırdı ve farkında mısın bilmiyorum, sana zarar veriyor. Seni kendi çıkarı için kullanıyor!"
"Yalancı! O sadece-"
Peter kızın sözünü keserek yüzündeki maskeyi çıkardı. Kız, çocuğun yüzüne şok içinde bakıyordu. Bu, aylardır rüyalarına, kâbuslarına misafir olan o adamdı. Şok içinde geriye doğru iki adım attı. İnanası gelmiyordu.
"Sen..."
"Tanıdın mı? Lütfen tanımış ol Angelina!"
Kızın beyninde birkaç anı dolaşırken adım adım geri gitti. Kulağına bütün sesler uğultuyla geliyordu.
"Angelina..? İyi misin?"
"Sen o adamsın..."
Angelina, beyninde dönen anılardan bir şeyler anlamaya çalışıyordu. Fakat başaramadı. Yüzler daha tanıdık geliyordu artık. Ama nereden tanıdık, bilmiyordu. Birkaç saniye sonra gözleri karardı, bilincini yavaşça yitirdi. Peter farkına varana kadar çoktan yere yığılmıştı....
💚💚💚
Bu bölüm galiba biraz kısa oldu. Geç geldiği için valla özür dilemicem üşeniyorum çünkü (Anama sövmeyin lütfen)
Bitane daha kitap başlatmak istiyorum. Bucky Barnes kitabı 🤩.
İki kitabı birden yürütemezsem muhtemelen birine ara veririm. ÖPÜLDÜNÜZ 💫
~Lora
