Bölüm 1

!!! Uyarı bu kitapta geçen olaylar tamamen kurgudur. Kurum ve kişi bağlantısı yoktur böyle bir durumda, sadece tesadüf denir.Bu kitap benim tarafımdan benim fikirlerimle yazılmıştır, herhangi bir çalıntı durumunda bizzat benim tarafımdan soruşturma süreci başlatıcılaktır .Başka Bir Evrende Yüksek Rütbe Girişb Geçmişinin gölgesinde kalanlarına... Giriş Yıl 1999 Annem başımdaydı, babamın zulmünden nasıl kurtulamadığımızı konuşuyorduk. Annemle babamdan çok çekmiştik.Babam; annemi birçok kez dövmüş, vurmuş, aldatmıştı. Bana da birçok kez vurmuş, dövmüş ve bağırmıştı.Annem normalde hep yanımdaydı ama bugün benim doğum günümdü. On beşime girecektim. Yarım saat kalmıştı. Kız kardeşim, annem ve ben başka ne isteyebilirdim ki.Annemle, bu yaşıma kadar neler yaşadığımızı konuşmuştuk.“Kızım hatırlıyor musun?” Anneme baktığımda, gözlerindeki parıltıyı gördüm.“Neyi anne?” Bana baktığında. Arkama geçip uzun saçlarımı örmeye başlamıştı.“Bir keresinde çok küçüktün, yine saçların o zamanlar seyrekti. Kesmek zorunda kalmıştık. Tüm gün ağlamıştın. Şimdi saçların geceye bürünmüş. Ne kadarda güzel.” O zamanalar babam böyle değildi. O zamanlar babamın küçük kızıydım. Sonra gökkuşağının renkleri siyaha büründü.Saat tam on iki olmuştu annem bana küçük bir pasta almıştı. Bana pastayı uzattı. Mumları yaktı. “İyi ki doğdun canım kızım.”Eğildim. Mumları üflerken dilek tuttum. Dileğim; Annem ve Güneş ile mutlu yılar geçirmekHayat bazen isteklerini gerçekleştiremez. Benim de o şansız günlerimdendi.Gece annemle konuşup eğlendik. Yatağa yattım, uzandım.Gece boğuk boğuk sesler geliyordu. Seslere uyanıp gizlice salona gittim.Babam elinde bir bıçakla ve yerde kanlar içinde yatan annemi görünce odama hemen geri döndüm. Güneşi kucağıma aldım.Dolaba yöneldim hızlıca eşyalarımızı alıp anında sesiz bir şekilde dışarı çıktım.İki küçük kız işte o zaman Güneş’in tek olanağı bendim. İkimizin de birbirimizden başka kimsesi kalmamıştı.Üşümüştüm, üşüyordum hava soğuktu. Yürümekten başka şansım yoktu. İzmir güvenilir bir yerdi ön taraftan bakıldığında ama artık böyle mi, diye şüpheleniyorum.Yürüdüğüm yer;“İzmir Aile ve Sosyal Hizmetler”İşte o tabelayı gördüm. Burası Karşıyaka şubesiydi. Hayatımı ya yeniden yazacaktım ya da yazılanlarda oynayacaktım.Ben o gün ilkini seçtim.Gün boyu soruşturmalar, polislerle, emniyet müdürlüğü, karakollarla geçti. Güneş kucağımda uyuyordu.Yanıma bir abla geldi. Benimle konuşmaya başladı.“Ne yapmak istersiniz hanımlar?”Ne yapmak istediğimi biliyordum.“Saçlarımı kesmek.” İnsanlar hep başlarına bir şey gelince saçlarını kesermiş, derlerdi. Bunu saçma bulurdum ama şimdi düşünüyorum, da o kadar da saçma değilmiş.Annem artık yoktu ondan geriye bir şey kalırsa unutamazdım ve ben her şeyi unutmak artık Güneş’in ve benim hikayemi yaşamak istiyordum.Belki bundan sonra kimse o gece saçlarımı kestiğimi ondan sonra hiçbir şey olmamış gibi davrandığımı anlamayacaktı. Anlamaları da pek umurumda değil zaten .Umurumda olan tek şey; Güneş...