Mason 7 yaşındayken doğum günü hediyesi olarak ailesi onu gezmeye götürmüştü. Aile olarak bir kitapçının önünden geçerken Mason'ın gözü camın arkasında olan kitapta kalmıştı. Babası bunu görmüş olacak ki eve gitmeden önce o kitabı aldı. "Teşekkür ederim baba." dedi Mason.
"Önemli değil oğlum."
"Çok şanslısın Mason Watson." dedi Jason ve Mason'ın saçları ile oynadı.
...
"Kitabı sevdin mi?"
"Evet babacığım. Hem de çok sevdim." dedi Mason heyecanlı bir şekilde.
"O zaman bunu da sevebilirsin." dedi babası ve arkasından bir kitap çıkardı.
"Teşekkür ederim baba." dedi Mason ve kitabı alıp odasına gitti. Jason ise arkasından hayran bir şekilde bakmaya başladı
...
"Bu kitaplar çok güzel. Tekrar tekrar okuyabilirim." dedi Mason.
"Bir kitabı yeniden okumak mı?" diye sordu Jason.
"Evet kesinlikle. Neden olmasın?"
"Sen gerçekten de efsane kitapları ile kafayı yedin. Biliyorsun değil mi?"
"Bana lütfen karışma abi."
"Tamam benim canım kardeşim." dedi Jason ve Mason'ın saçları ile oynadı.
"İyi ki varsın abi. Her zaman yanımda ol olur mu?"
"Merak etme ben senin her zaman yanında olacağım. Ama her zaman böyle çocuk gibi davranma."
"Ne demek istediğini anlamadım."
"Boş ver."
...
Mason 12 yaşındayken Jason yavaş yavaş değişmeye başlamıştı. "Ne yapıyorsun kardeşim?" diye sordu Jason.
"Kitap okuyorum." dedi Mason.
"Kaç yaşına geldin? Hâlâ efsanelerle ilgili kitaplar alıyorsun. Sen onlara inanmak için fazla büyük değil misin?" diye sordu Jason.
"Bunlar beni mutlu ediyor. Ayrıca evet, inanmak için fazla büyüğüm ama okumayı sevmenin yaşı yoktur. Lütfen beni böyle kabul et değiştirmeye çalışma!"
"Tamam. Ne yaparsan yap. Umrumda değil."
...
Mason elinde bir torba kitap ile gelmişti. "Ben geldim." dedi.
"Yine bir sürü kitap mı aldın?" diye sordu Jason sinirli bir şekilde.
"Evet aldım. Ne var? Bana karışma!"
"Çocuklar kavga etmeyin. Ayrıca Mason haklı. Ne de olsa onun parası. O yüzden istediğini alır. Sen de ona karışamazsın."
"Tamam baba. Öyle olsun." dedi Jason sinirli bir şekilde.
"Teşekkür ederim baba." dedi Mason.
"Önemli değil. Sen abine aldırma. O senin gibi kitap okumadığı için seni anlamıyor."
...
Mason 16 yaşındayken kitap okuyordu. "Yemek vakti." dedi Jason.
"Tamam geliyorum." dedi Mason ve kitabı kapattı.
"Yine mi?"
"Benim ne yaptığım seni ilgilendirmez. O yüzden bana karışma."
"Tamam öyle diyorsan. Ben sana karışmıyorum. Sen ne yapmak istersen onu yap. Ama eğer böyle devam edersen senin bir abin yok."
"O zaman bundan sonra iki yabancı oluruz."
...
"Size ne oluyor?"
"Bir şey olmuyor anne." dedi Mason.
"Evet kesinlikle." dedi Jason.
"Çocuklar siz kardeşsiniz ve arada bir kavga edebilirsiniz ama bu kadar yeter."
"Önce o başlattı baba. Hem de yıllar önce. Benim kim olacağıma kendisi karar vermeye çalıştı." dedi Mason sinirli bir şekilde.
"Çünkü senin olmak istediğin kişi benim kardeşim olamaz." dedi Jason.
"İyi o zaman. Rahat ol. Çünkü senin bir kardeşin yok." dedi Mason ve odadan çıktı.
...
Mason 18 yaşında üniversiteye gitmeye hazırlanıyordu. "İyi misin?" diye sordu Jason.
"Sen bu soruyu bana sorar mıydın?" diye sordu Mason imalı bir şekilde.
"Geçmişi geçmişte bırakalım mı?"
"Bilmiyorum. Önce sen nasıl bir abi olacağını göster. Ondan sonra düşünürüm." dedi Mason ve bir kitabını çantasına koydu.
"Gerçekten mi? Sen artık 18 yaşındasın. Hâlâ çocuk kitabı mı?"
"Bak bundan bahsediyorum. O benim uğurlu kitabım. O kitap yanımda olduğu zaman günüm çok güzel geçiyor. Beni hiç tanımıyorsun." dedi Mason sinirli bir şekilde.
...
Mason üniversitenin kapısında bir kızla çarpıştı. "Çok özür dilerim."
"Önemli değil." dedi Mary durgun bir şekilde.
"Benim adım Mason." dedi Mason ve elini uzattı.
"Mary..." dedi Mary ve Mason ile tokalaştı.
"İlk günün mü?"
"Evet öyle."
"Benim de öyle."
"Hangi bölümdesin?"
"Edebiyat okuyacağım." dedi Mary ve gitti.
Arkadan çantasına dokundu ve "Seni çok seviyorum." diye fısıldadı Mason.
...
"Bugünlerde çok mutlusun. Ne oldu?" diye sordu Jason.
"Bir şey yok." dedi Mason utangaç bir şekilde.
"Bir şey olmuş. Sanırım birileri aşık olmuş."
"Dalga geçme."
...
Mason 20 yaşındaydı. Kapı çaldı ve kötü bir haber geldi. Mason'ın anne ve babası ölmüştü. Mason ile Jason çok kötü olmuştu.
...
Mason'ın anne ve babasının ölümünden 2 ay geçmişti. Kendini çok kötü hissediyordu. Ne zaman böyle hissetse en sevdiği kitabını yeniden okuyordu. O sırada onu abisi gördü. "Bizim anne ve babamız öldü. Sen hâlâ kitap mı okuyorsun?!" dedi sinirli bir şekilde.
"Bu beni rahatlatıyor. En azından birkaç saat senin gibi bir abim olduğunu unutuyorum."
Jason, Mason'a tokat attı. "O zaman git."
...
"Evi gösterdiğiniz için teşekkür ederim." dedi Mason.
"Önemli değil oğlum."
"Ne zaman taşınabilirim?"
"Sen ne zaman istersen."
"Anne!" diye seslendi Marco.
"Küçük bir oğlum var. İlk başta utangaçtır ama alışınca çok farklı olur."
...
"Çocuklar bir çizgi film yarışması var. Katılmak isteyen arkadaşlar başvuru yapabilir."
Marco okul çıkışı bir teknoloji dükkanına girdi. Sanki sihirliydi. "Buyrun ne almak istediniz?" diye sordu Stan.
"Ben bir bilgisayar almak istiyorum."
"Tabi ki de.