Ne yapmalıyım bilmiyorum, korkuyorum. En sonunda Murat'a anlattım. İnanılmaz bir şekilde bu ormanı bildiğini ve bana yardım edebileceğini söyledi. Orman çok ıssızdı ama yanımda olduğu için kormuyordum yani korkuyorum ama az yani"Birşey görebiliyomusun" bu karanlıkta önümü görsem yeter "Ne görücem bu karanlıkta" dedim ve bir Kurt sesi ile ellerim titremeye başladı refleksle Murat'a sarıldım. Evet doğru okudunuz Murat'a sarıldım o da şaşırdı sarılmama ama ben bundan sonra daha çok korkacaktım hem bende panik atak var "gidelim" dedim Murat'a o da "tamam sakinleş gidelim" ben sakin olmazdım bu durumda ama sakın görünmeliydim"sakinim hadi" dedim kekeleyerek o da korktuğumu anlamış olacak ki "hemen buradan gidiyoruz" dedi az da olsa rahatladım ama hala ormandayız bunu bilmeliyim yürürken bir anda ayağım takıldı tam düşüyordum ki Murat beni yakaldı ama bileğimin incinmesine engel olamadı çok acıyordu dayanamadım ve olduğum yere çömeldim. Murat şaşırdı daha sonra beni belimden ve diz altımdan kavradı "Napıyorsun" dedim o da "horon tepiyorum napabilirim gördüğün gibi seni taşıyacağım ama dersen geceyi bu kurtlu ormanda geçirelim ben okeyim" diye cevapladı beni böyle yürüyemezdim ama o da herşeyi çoktan anlamıştı burkulmadı desem inanmazdı inansa bile ben yürüyemezdim mecburen ellerimi ensesine doladım ormandan çıkmamıza az kalmıştı hissediyordum zaten 6. Hissim hep kuvvetli olmuştur tam mayışıcakken kulaklarım buz kesti duyduğum ses bana çok tanıdık geldi diye düşünürken tekrar aynı ses aynı cümle duyuldu "İmdaaaatt" sesi ve ardından çığlıklar bu sefer 6. Hissim beni yanıltmıştı ama bu sesin onun sesi olduğuna emindim Murat'ın birden sesin geldiği yönden ters yöne koşmaya başladığında irkildim ona daha sıkı sarıldım ağlamaya başladım "O... Oydu onun sesiydi" dedim kekeleyerek Murat hızlandı ve güm ikimiz birden yere düştük ben onun üstündeydim ve kendimi onun dudaklarında buldum ama ne o ne ben dudaklarını kıpırdattı sabah oluyordu etraf aydınlanıyordu kıpırdamdan duruyorduk sözde ilk hamleyi ben yapacaktım ve kendimi onun üstünden kaldıracaktım ve içimden artık korkmamı gerektiren bişey yok derken vücudum buz kesti karşımda gördüğüm ayı buraya doğru geliyordu panik atak olduğumu size daha önce söylemiş miydim? Tamam sakinim sakinim sakinim ve yine onunla dudaklarımı birleştirmek zorunda kaldım ve bam ölü taklidi tabi yaa Murat'a "ölü taklidi" diye fısıldadım o da gözleriyle onayladı.
Bölüm 4
Nasıl yaparsın?
Bölüm sonu
0 yorum
Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.