Bölüm 6

BÖLÜM6: "MERHEM VE MERMİ" O gece yağmur İstanbul’un üzerine bir intikam yemini gibi yağıyordu. Ejder eve geldiğinde saat sabaha karşı üçtü. Kapıdan girerken sendeledi, sol eliyle sağ omzunu tutuyordu. Beyaz gömleği artık tamamen kırmızıya dönmüştü. Beton Nuri: (Panikle fırlar) "Abi! Ne oldu abi? Vedat’ın p*çleri mi yaptı? Dur hemen ambulans... Yok, dur hemen bizim 'Kasap Mahmut'u arayayım, kurşunu çıkarsın!" Ejder: (Dişlerini sıkarak) "Bağırma lan! Aylin uyanacak... Kimseye haber verme, sıyırıp geçti işte. Bir rakı getir bana, bir de temiz bez." Aylin: (Merdivenlerin tepesinde belirdi, üzerinde saten sabahlığıyla) "Kim uyanacak Ejder? Çoktan uyandım! O ne hal?" Aylin merdivenlerden bir fırtına gibi indi. Ejder’in yanına gelip yarasına bakınca rengi attı ama o beklemediğimiz "holding yöneticisi" soğukkanlılığını korudu. Aylin: "Nuri, git bana ilk yardım çantasını getir. Şevket, sen de sıcak su hazırla. Hemen!" Ejder: "Git yat hatun, senin işin değil bu. Biz ne mermiler yedik, bu sinek ısırığı..." Aylin: (Ejder’in sağlam omzundan tutup onu koltuğa oturttuğu gibi) "Kes sesini Ejder! Şu an karşında holding müdürü değil, tıp fakültesini yarıda bırakmak zorunda kalmış bir kadın var. Otur ve acı çekmiyormuş gibi yapmayı bırak. Canın yanıyor işte, eşek kadar adamsın ama hala çocuk gibi inat ediyorsun!" Ejder ilk defa itiraz etmedi. Aylin, büyük bir titizlikle gömleğini kesti. Nuri ve Şevket köşede, ağızları açık bir şekilde "yengelerinin" patronu nasıl hizaya getirdiğini izliyorlardı. Aylin: (Yarayı temizlerken fısıldadı) "Neden bittmiyor bu işler? Neden her gece ölecekmişsin gibi beklemek zorundayım ben burada? Ejder: (Acıyla yüzünü buruşturdu ama gözlerini Aylin’den ayırmadı) "Bekliyor musun gerçekten? Yoksa kaçmak için fırsat mı kolluyorsun?" Aylin: (Gözleri dolarak) "Kaçacak yerim mi var? Hem... Gitsem, bu şapşal adamlarına kim bakacak? Nuri hırka örmekten, Şevket felsefe yapmaktan evi yakar." Ejder, sağlam eliyle Aylin’in çenesini tuttu ve onu kendine doğru çekti. Aralarındaki o meşhur "kaos" bir anlığına durdu. Ejder: "Seni o gün restorandan kaçırdığımda, sadece hayatını kurtarırım sanmıştım. Ama sen benim bu leş dünyamın tek temiz yanı oldun Aylin. Küfretmiyorum bak, harbi konuşuyorum. Gitmek istersen... Yarın sabah kapı açık. Vedat falan vız gelir, ben seni korurum. Ama kalırsan..." Aylin: "Kalırsam ne?" Ejder: "Kalırsan, bu evin de, bu kalbin de tek 'Reis'i sen olursun. Ama argo serbest, ona karışma." Aylin hafifçe gülümsedi, tam o sırada Ejder’in yarasına alkol bastı. Ejder: "ANANI AVRA... Yandım ulan!" Aylin: "Küfretme dedim sana! Bak, hala 'Reis' diyor... Al işte, pansuman bitti. Şimdi uyu. Yarın sabah o haraç işlerini falan bırakıp benimle düzgün bir kahvaltı yapacaksın."