Bölüm 1

BÖLÜM 1: "ASLAN YATTIĞI YERDEN BELLİ OLUR DA, BU ASLAN BİRAZ SIKINTILI" İstanbul’un arka sokaklarında, simsiyah bir minibüsün içinde gergin bir bekleyiş vardı. İçerideki hava o kadar ağırdı ki, Ejder’in çelik yeleğinin altından sızan ter bile korkudan geri kaçıyordu. Ejder: (Dişlerinin arasından) "Lan Nuri, emanetler hazır mı oğlum? Bak bugün o mekanı basıp o p*zevenk Vedat’ın defterini düreceğiz. Hata istemiyorum, kan gövdeyi götürecek!" Beton Nuri: (Elinde pembe bir örgü şişiyle) "Hazır abi, hazır da... Abi şu hırkanın kolunu bitiremedim, hanım kızıyor sonra. 'Nuri bütün gün adam vuruyorsun, bir dikili ağacın yok' diyor." Ejder: "Ulan hırkanı s*ktirtme şimdi! Elindeki şişi bırak, pompalıyı al! Şevket, sen ne yapıyorsun arkada?" Çaycı Şevket: (Sakin bir sesle papatya çayını yudumluyor) "Abi, şiddet döngüsel bir olgudur. Şimdi biz oraya girip ateş edersek, evren bize negatif enerji gönderecek. Ben diyorum ki önce bir konuşsak mı?" Ejder: "Ulan ben manyak mıyım, filozof ordusu mu kurdum belli değil! Basın kapıyı!" Minibüsün kapısı gürültüyle açıldı. Ejder, belinde gümüş kaplama 45’liği, üstünde jilet gibi takım elbisesiyle fırladı. Hedef; karşıdaki lüks restoranın VIP odasındaki Vedat’tı. Ama tam o sırada, restoranın kapısından elinde dosyalarla, dünya güzeli ama sinirden gözü dönmüş bir kadın fırladı. Aylin. Aylin, telefonla birine bağırıyordu: "Bakın, o raporlar yetişmezse o holdingi başınıza yıkarım! Sizin yapacağınız işi..." Tam o sırada Ejder, "Yat yere p*ç kurusu!" diye bağırarak havaya bir el ateş etti. Herkes yere kapaklanırken, Aylin istifini bozmadı. Ejder’in üzerine doğru yürüdü. Aylin: "Sen kime bağırıyorsun be ayı?! Maganda mısın, diziden mi fırladın? Kulağımın dibinde patlattı oyuncağını, ödüm koptu hıyar!" Ejder donup kaldı. Hayatında ilk defa birisi ona "hıyar" demişti. Üstelik bu kadın, Ejder’in o devasa gövdesinin yarısı kadardı ama gözlerinden şimşek çakıyordu. Ejder: "Lan... Lan hatun, sen kiminle konuştuğunun farkında mısın? Mafya babasıyım ben, alem titrer ismimle!" Aylin: "Alem titreyebilir ama benim uykum var, başım ağrıyor ve senin o 'alem' dediğin şeyi dürer bük... Ah!" Tam o sırada Vedat’ın adamları içeriden ateş açmaya başladı. Kaos başlamıştı. Ejder, refleksle Aylin’i belinden kavradığı gibi omuzuna attı. Aylin: "Bırak beni pisi pisi kılıklı! İndir aşağı, tacizci var! İmdat!" Ejder: "Kes sesini be kadın! Hayatını kurtarıyoruz şurada, p*çlerin mermisine meze mi olacaksın? Nuri, bas gaza! Kaçırıyoruz bunu!" Beton Nuri: (Şoför koltuğunda panikle) "Abi yengeyi mi kaçırıyoruz yoksa Vedat’ı mı? Kafam karıştı!" Ejder: "Ulan Vedat’ı salla, bu hatun daha tehlikeli çıktı, bunu alıp gidelim en azından bir işe yarar!" Minibüs, arkasında patlayan camlar ve havada uçuşan mermilerle hızla uzaklaştı. İçeride ise Ejder’in kucağında tepinen bir kadın ve "Abi papatya çayı döküldü, bütün halı mahvoldu" diye ağlayan bir tetikçi vardı.