Çanakkale Şehitlerine
Abdullah, Ali, Ali Osman, Ali Rıza, Arıf, Asım, Bahattin, Bayram, Bekir, Besir, Burhanettin, Cemal, Davut, Durmuş, Emin, Ethem, Eyüp Ahmet, Feyzullah, Hacı, Hakkı, Halil, Halil İbrahim, Hamdi, Hamza, Hasan, Hüseyin, Hasan Tahsin, İbrahim, ismail, Kadir, Kamil, Kazım, Kemal, Latıf, Mahmut, Mehmet, ehmet Ali, Mehmet Emin, Mevlüt, Mesud, Musa, Mustafa, Numan, Nuri, Osman, Ömer, Recep, Rıza, Şaban, Şevki, Süleyman, Tahir, Tevfik, Veysel, Yusuf'a
15 Temmuz Şehitlerine
Mustafa Cambaz, Ömer Halis Demir, İlhan Varank, Erol Olçok, Abdullah Tayyip Olçok, Bülent Aydın, Halil Kantarcı, Ziya İlhan Dağdaş, Ayşe Aykaç, Fatih Satır, Ahmet Oruç, Mehmet Oruç, Demet Sezen, Adil Büyükcengiz, Ümit Güder, Emrah Sapa, Engin Tilbaç, Murat Akdemir, Münir Alkan, Yasin Yılmaz, Özgür Mustafa Karasal, Yasin Naci Ağaroğlu, Ayhan Keleş, Erol İnce, Mehmet Oğuz Kılınç, Sevgi Yeşilyurt, Tahsin Gerekli, Tevhit Akkan, Türkan Türkmen Tekin, Barış Efe, Cennet Yiğit, Erkan Pala, Yusuf Çelik, Metin Arslan, Mehmet Yılmaz, Birol Yavuz, Batuhan Ergin, Gülşah Güler...
Pençe Kilit Operasyonu Şehitlerimiz
Piyade Sözleşmeli Er Kemal Batur (NİĞDE)
Piyade Uzman Çavuş Serkan Sayın(ADIYAMAN)
Piyade Sözleşmeli Er Müslüm Özdemir (KAHRAMANMARAŞ)
Piyade Sözleşmeli Er Emrullah Gülmez (KAHRAMANMARAŞ)
Piyade Üsteğmen Gökhan Delen (AKSARAY)
Piyade Uzman Çavuş Hakan Gün (GAZİANTEP)
Piyade Uzman Çavuş Ahmet Köroğlu (GİRESUN)
İstihkam Sözleşmeli Er Murat Atar (ORDU)
İstihkam Sözleşmeli Er Muhammed Tunahan Evcin (ESKİŞEHİR)
Hepsi birer abi, abla, kardeş, evlat, anne, baba ve en önemlisi candı. Hepsi birer kahramandı. Bizler bu zamana kadar rahat gelelim, vatanımızda bağımsız yaşayalım diye çabaladılar.
Onlar İstiklal Marşını ilk kelimesini harfiyen yerine getirdi. Onlar 'Korkma' kelimesiyle yaşadılar. Korkmadılar. İstiklal uğruna şehit oldular.
Adını andığımız ve anamadığımız tüm şehitlerimizin adına...
__________
17 Ağustos 1999 İstanbul
"Ya Demir kaçma, ver tokamı!" diye bağırıyordu küçük kız. Arkadaşı ise görmezden geliyordu onu. Arkasına bile bakmadan koşarak ilerliyordu. En sonunda koşmaktan yorulup durdu. "Al ya, ağlama hemen Beste" diyerek dalga geçmeye başladı küçük kızla. Beste dudak büzüp kollarını birleştirdi "Küstüm" diyerek arkasını dönüp ilerlemeye başladı. Demirin arkasından geleceğini bilerek emin adımlarla ilerliyordu. Demir koşarak geldi arkasından "Küsme hemen kızım sende ya" diyerek gülümsedi kıza. Kız'da yaramaz şekilde gülümsedi. Demir'in koluna vurup "Ebe" diyerek bahçenin etrafında koşuşturmaya başladılar. Gülüşmeler, mızıklanmalar, heyecanlar etrafta kendini hissettiriyordu adeta.
Yakaladı Demir Beste'yi. "Sen ebesin" diye gülerek koşuşturmaya başladı Demir. Beste ise köşeye çekildi "Banane ben ebe olmak istemiyorumki" diyerek ellerini birbirine bağladı dolu gözlerle. Demir bıkkınlıkla yanına yaklaştı Bestenin "Ya Beste hep aynısını yapıyorsun. Oynamıyorum ben. Mızıkçı" diyerek arkasını dönerek evine ilerlemeye başladı. Beste kıkırdayarak Demirin en sevdiği asker oyuncağını aldı, Demire seslenip "Hadi oynamasana" diyerek koşturmaya devam etti. Demir oyumcağının başına bir şey gelmesinden korkarak Beste'nin peşinden koşturmaya başladı.
Beste'yi durdurup elinden askerini aldı. "Bir daha elleme askerimi" diyerek omzuna yasladı. Beste üzülerek Demire baktı "Benden önemlimiki?" diyerek omuz silkerek alt dudağını büzdü. Demir durup düşündü "Değildir heralde Çimen" diyerek elini çenesine koydu. Beste duyduğundan mutlu olup "Neden önemli o asker Toprak?" diye sordu merakla. Demir "Sanane be Çimen" diyerek tersledi. Beste Demirin arkasından koşturmaya başladı "Çimen topraksız ölür. Gitme." diyerek sarıldı Demirin arkasına.
Demir göz devirip "Eve gidiyorum, başka ülkeye değil" diyerek kurtuldu Beste'den. Beste ise sadece arkasından bakabildi.
Demir'e sinirlenen Beste koşarak kendi evine yöneldi. Odasına girip hızlıca yüzüne yastığı bastırdı. Ve ağlamaya başladı. Odasına hızla giren Beste'den dolayı eendişelen Bestenin annesi Serap korkarak Bestenin odasına daldı. "Kızım ne oldu ?" diyerek yatağına oturdu minik kızın. Beste boğuk sesiyle "Demir evine gitti" diyerek dahada bastırdı suratına yastığı. Annesi güldü "Bende bir şey oldu zannettim" diyerek kapıya yönelip mutfağa geri gitti.
&
Gece saat 02.00'dı. Demir ve Beste'nin anne ve babaları Demirlerin evinde gece sefası yapıyordular. Gülüşme sesleri Demirin odasına kadar gidiyordu. Demir dayanamayıp Bestenin yanına gitme kararı aldı. Sitede farklı villalarda oturuyordular. Villalar ise yan yanaydılar, bu yüzden Demir hızla ulaabileceğini düşünüp gizlice kapıya yöneldi. Sıcaktan dolayı aralanmış olan kapıdan hızla sıvıştı. Eline aldığı minicik feneri ile sadece adım atabileceği yeri aydınlatabiliyordu. Bestelerin evinin kapısına gelince gizli kapı çalma kodunu uygulamaya başladı minik Demir. 2 kapı tıklatma 1 kere zile çalma, daha sonra tekrardan kapıyı 1 defa çalma. Bestenin koşma adımlarını duyunca gülümsedi. Kapı açıldığında ise Bestenin sıcacık gülümsemesine şahit oldu. Bestenin saçı sol üst taraftan toplanmış sağ taraftan ise çıkmış şekilde duruyordu. Çok sinir bozucu gözüktüğünden hızla içeriye girip Bestenin saçlarına daldı. Beste huysuz şekilde "Ya bıraksana saçlarımı acıyor" diyerek bağırmaya başladı. Demir umursamaz tavırla "Acımıyor çimen abartma".
Bestenin gözleri çimen yeşili gibiydi adeta, o yüzden Demir hep çimen derdi ona. Demirin gözü ise toprak kahvesiydi, o yüzden Bestede ona toprak derdi.
Demir nazikçe topladı Bestenin saçlarını. Belki hala dağınık gözüküyordu ama eskisii kadar sinir bozucu değildi. Beraber Bestenin odasına geçtiler, Beste hızla oyuncaklarını döktü. Dolabından ise Demirin oyuncaklarını çıkardı. Demir oyuncaklarının arasından küçük boylu kadın bir askeri eline aldı. Besteye baktıktan sonra gözlerini tekrardan askere çevirdi. Besteye askeri uzatıp "Al Çimen" dedi. Beste anlam veremeyen bakışlar attı. "Neden?" diye sordu. Demir omuz silkti "Sana benziyor, senin olsun" diyerek geçiştirdi. Beste Demirin elinden oyuncağı aldıktan sonra askeri incelemeye başladı.
Daha sonra kocaman gülümseyerek Demirin boynuna atladı "Ya Toprak, teşkür ederim" dedi. O hep öyle derdi. Onun için teşekkür kelimesi hep o şekildeydi. Demir surat asarak "Ya kızım sarılma sevmiyorum diyorum" diyerek Besteyi kendinden itti. Beste ise bozulmadan oyununda devam etti. Demir elinde kendi askeri, Bestenin elinde ise kendi askeri vardı. Beraber savaşçılık oynuyordular, hep oynarlardı. Demir Bestenin savaş kelimesinin ne olduğunu bilmediğini biliyordu ama anlatma gereği duymuyordu. Savaşta insanlar, bebekler, kadınlar, canlılar ölürdü. Bunları Besteye anlatıp üzmek istemiyordu.
Gecenin ilerleyen saatlerinde onlar oyunlarına devam ederken Demir bir sallantı hissetti aniden. Beste korkarak "Toprak" diye bağırdı. Deprem olduğunu anlayan Demir hızla Bestenin yanına geçti. Kendini Besteye siper etti, kollarını Besteye sarıp kafasını korudu. Sallantı devam ederken aniden çatı çöktü. Bağırış sesleri çoğalmıştı, en çokta Bestenin.
Demirde korkuyordu ama Besteye belli etmek istemiyordu. Etraf tamamen enkaz olmuştu, etraf tamamen karanlıktı. Bestenin elinde bebekleri yanı hem kendi hemde Demirin askerleri vardı. Demirin ise kollarının arasında kendi bebeği vardı. Bestenin korkmaması için saçını okşamaya başladı "Korkma Beste bak bitti" diyerek dahada sarmaladı. Beste ise titreyen sesiyle "T-toprak n-ne oldu?" diye sorgulamaya başladı. Demir vereceği cevabı bilmiyordu, o yüzden susmayı tercih etti.
Dakikalarca beklediler orada en son Bestenin babası Ayhanın sesini duydular "Cengiz çocuklar burada" diyerek bağırıyordu Demirin babasına. Kurtarılmaya geldiğini anladığı anda içi rahatlamıştı Demirin. Ama Beste hala aynıydı, hala ne olduğunu idrak etmeye çalışıyordu ama olmuyordu.
Daha sonra tanımadıkları 3 adam enkazı kaldırmaya başladı. Biri Besteyi çekmeye çalıştı Demir koruma iç güdüsü ile "Bırak onu" diye bağırarak Besteyi kolundan çekti. Bestenin çekmesi ile elinden Bestenin askeri düştü. Demir hızla kolları arasına aldı bebeği. Daha sonra ise diğer adam Demiri çekip aldı. Besteyi bir sedyeye yatırmıştılar. Çığlıklarla bağırmaya başladı Beste "Toprak, gitme" diyerek bağırıp ağlamaya başladı. Demir dolu gözlerle "Söz geliceğim" diyerek bağırdı. Beste ile Demir ayrı ambulanslara bindirildiler.
Bedenler yan yana olmayabilirdi, ama kalpler her zaman beraberdi. Bestenin kalbi Demird, Demirin kalbi ise Bestedeydi. Sıkı sıkıya emanet etmişti kalbini minik adam haberi olmadan. Neler hissettiğini bile bilmiyordu. Ne yapacağınıda bilmiyordu. Nasıl Besteyi bulacağınıda...
_________________
Herkese selamlar aşklarımmm. Öncelikle şunu demeliyimki bu kadar erken paylaşmyı bende planlamıyordum açıkcası. Her neyse, bölüme şehitlerimizi anarak girmek istedim. Sizde onların ruhuna bir fatiha okursanız çok güzel olur. Adlarını tam olarak belki bilmiyoruz ama varlıklarının farkındayız o yüzden aklınıza geldikçe 1 fatihanızı lütfen eksik görmeyin. 1. bölüm konusuna gelirsek hemen paylaşmayı planlamıyorum o yüzden biraz bekleticeğim galiba sizi. Seviliyorsunuz.
Kelimelerin aynısı waty de paylaşmıştım. Onun hüznü var üstümde, kısa zamanda açılır umarım, açılırsa sizi de bekleriz ailemize :)