Korku ile geri çekildiğimde karşımda zaniola yı görmeyi beklemiyordum tabi
“Calmati”
(Sakin ol)
“Come posso essere calmo prendi silenziosamente il mio braccio”
( nasıl sakin olabilirim sessiz sessiz kolumdan çekiyorsun)
“Oh scusa non volevo spaventarti stavo soloper abbracciarti”
(Ah seni korkutmak istemedim özür dilerim sadece sarılmak istemiştim)
Dediğinde şok olmuştum ne yani sarılmak mı istiyordu benle “sorun değil” dediğimde yüzünde tebessüm oluştu yaklaşıp sıkıca sarıldığında bende hemen kollarımı boynuna dolamıştım içine derin bir nefes çektiğinde kokumu içine Çektiğini anladım
Yakından sesler gelmeye başladığında barış ile keremin zaniolayı aradığını farkettim tam geri çekileceğim anda olduğumuz yere barış girince öylece kalakaldım barış bizi farkettiğinde gözlerindeki hüznü gördüm
Böldüm herhalde ben sizi kusura bakmayın”
“Saçmalama birşey böldüğün yok yanlış anladın sen”diye açıklama yaptığımda barış pek inanmışa benzemiyordu.
“Neyse ne beni ilgilendirmez Okan hoca çağırıyor zaniolayı”Zaniolaya baktığımda anlamayan gözlerle bize baktığını gördüm
“Tamam tamam hadi gidelim” diye hızlıca cevap vermiştim
Otele gelmiştik ve toplanıp İstanbul’a dönecektik hemen odama gidip kısa bir duş alıp eşyalarımı topladım.
Havaalanına geldiğimizde büyük bir kalabalığın takımdakilerin isimlerini haykırdığını duydum güvenlik görevlileri taraftarı oyunculardan uzaklaştığında bizde içeri girmiştik
Uçaktaydık hayatı sorguluyordum nerelerden nerelere geldiğimi daha dün internetten araştırdığım hayranı olduğum birçok oyuncu ile aynı uçakta olmak tarif edilemez bir duyduydu
Kafamı karıştıran birkaç mesele vardı
zaniola ve barış zaniolanın bana karşı ayrı bir yakınlığı vardı ne zaman onu görsem bana bakarken buluyordum.barış ise sanki bu durumdan rahatsızlık duyuyormuş gibi hissediyordum ama bir yandanda bu düşünce beni rahatsız ediyordu belkide ikiside öyle düşünmüyor olabilirdi ben kafamda kuruyor bile olabilirdim ama tek bildiğim bir şey vardı kimseye kalben yenilmeyeceğim
Hikayeyi beğenip beni takip edermisiniz
