Sen gittin ya sevgilim,
Gözlerimi de yanında götürdün sanırım.
Çünkü baktığım her yer karanlık, solgun.
Gökyüzü gri, toprak bile renksiz sanki.
Tüm duyu organlarım bozuk sanki.
Ne gözüm görüyor ne kulağım duyuyor.
Ne şu sert rüzgarı ne de kalbimi hissediyorum.
Yürüyorum ama nereye bilmiyorum.
Sen gittiğinden beri ruhsuz gibiyim ben.
Ama inan ki sen gelsen içimdeki boşluk dolar.
Gülüşün, gözlerin, kokun, hepsi doldurur içimi.
Ruh olurlar bana.
Ve sonra sevgilim, sarılırsın bana.
Kalplerimiz buluşur göğüsümüzde.
O kadar hızlı atar ki kalbim,
Varlığını sadece sen varken fark ederim.