İçeriğe geç

Bakma!!!

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Bakma!!!

Bölüm 1

Hayatımı karartan hastalık

Ben eğlenceli normal şakacı bir kızdım 6. Sınıfa gidiyorum arkadaşlarım beni çok severdi ben de onları biliyor musunuz hem de notlarım çok iyiydi bir gün saçımın dökülmesi nedeniyle doktora gitmiştik şte işte o gün başladı o karanlık yolların devamı doktor nedenlerini araştırmak için benden 3 tüp kan almıştı. Doktor bana saç dökülmesinin çok sebepten olabileceğini söylemişti ama annemin içine hemen doğmuştu kanser olabilir miydi acaba ismi bu ismi duymak bile iğrenç geliyor insana biliyorum ama elden gelen sadece tedavi öyle değil mi doktor bana bugün tahlillerin çıkamayacağını ve haftaya hastaneye gelmem gerektiğini söylemişti annemin içinde bir tedirginlik bunu çok iyi hissedebiliyordum aslında sadece saç dökülmesi değildi karnım sürekli ağrıyordu başım dönüyordu bunların nedenleri sadece bir soğuk algınlığı olamazdı öyle değil mi bilir misiniz aslında annelerin içine doğuyor böyle şeyden ben küçüklükten bile saçım normalde çok dökülmezmiş bunları tabii ki annemden öğrendim ama saçlarımı taradığımda saçlarımın yarısının tarakta olduğunu gördükçe içime bir tedirginlik girdi o gün gelmişti gittik hastaneye doktorun bana önce dediği kanunda çok fazla bakteri var dediydi ondan sonra vücut röntgeni çekmeye karar vermişti. Röntgen çektirmekten çok korksam da bunu yapmak zorundaydım çünkü yapılan her şey benim iyiliğim neydi. İçimdeki huzursuzluğu size keşke anlatabilseydim kan sonuçlarım kötü çıkmıştı vücudumda mikrofon acaba bakalım şimdi röntgende ne çıkacak doktor yine ertelemişti o günü tam 2 gün sonra röntgenin sonuçlarına bakmaya gitmiştik. Bize odaya aldılar doktor yanımıza hüzünle geldi ve benim beynimde tümör olduğunu söyledi. Aslında hem beynimde tümör hem de vücudum kansermiş. Doktorun ağzından o kanser cümlesini duyunca annem birden çığlıkla ağlamaya başladı annemin elinden tutarak ben de ağladım. Hayatım benim için oracıkta bitmişti eğitimim ailem arkadaşlarım içindeki tek şey sadece ailem mi tek bırakmamak hayata tutunmak. O günden sonra kendimi her an ölebilecekmiş gibi hissettim doktor hemen ilaç tedavisine başlamamız gerektiğini ve bunun ölüme kadar gidebildiğini söyledi. Annem hemen babamı aradı ve bu kötü olayı babamı söylemişti babam telefonda o kadar çok ağlıyordu ki bir de babamın ağladığını ağladım hayatımda hiç anne ve babamın bu kadar ağladığını görmemiştim ben ben bunu arkadaşlarıma nasıl söyleyecektim bir an gözlerim karardı başım dönmeye başladı. Gözlerimi açtığımda seruma bağlı bir şekilde buldum kendimi.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.