Bölüm 6

--- DƏĞĒRÏŇ OKULDAN DÖNÜŞLERİYDİ. GÜNEŞ YAVAŞÇA ALÇALIYOR, AKŞAM SOĞUKLUĞU TOPRAĞA SINMIŞTI. KIZLAR EVLERİNE GELDİKLERİNDE ÇANTALARINI BIRAKIP HEMEN ARKA CAMLARA KOŞTULAR. ARKA BAHÇEDEN GELEN GARİP BİR SES DİKKATLERİNİ ÇEKTİ. PENCEREDEN BAKTIKLARINDA KÜMESİNİN KARIŞIK VE DAĞINIK OLDUĞUNU GÖRDÜLER. KUŞLAR SAKLANMIŞ, BAZILARI HIZLA KOŞUŞUYORDU, ORTADA KORKMUŞ BİRKAÇ CIVCIV GÖRÜLDÜ. KALPLERİ SIKIŞTI. ZERYA’NIN ELİ TİTREYEREK TELEFONA UZANDI — FATOS YENGE’Yİ ARADILAR; FATOS YENGE HEMEN TARKAN AMCA’YI HABER VERDİ. TARKAN AMCA HIZLA GELDİ. KIZLAR PANİK İÇİNDEYDİ AMA HEPİMİZ BİRLİKTEYDİ. KÜMESİNİN KAPISI AÇILDIĞINDA, KUŞLARIN KORKUTULMUŞ VE SADECE ÜÇ CIVCIVİN ORTADA DURDUĞUNU GÖRDÜLER. ANNELERİ, SIRTINDA BELİRGİN BİR YARA İLE, YANLARINDA DURUYORDU. ZERYA DERİN BİR NEFES ALDI. — “HER ŞEYİ KAYBETMEDİK, SORUMLULUK BİZDE.” SARYA HEMEN CIVCIVLERİ KUCAKLADI, ZEYNEP ANNELERİNİN YANINA OTURDU. RANYA DA YANLARINI SARIP SAKİNLEŞTİRMESİNE YARDIM ETTİ. TARKAN AMCA YARA İÇİN BEZ VE BİRKAÇ MALZEME GETİRDİ. KIZLAR, TARKAN AMCA VE FATOS YENGE BİRLİKTE PANİK ORTASINDA HAREKETE GEÇTİLER. DOSPIK VE REŞO YANLARINDA KORKMUŞ AMA HAZIRDI. REŞO, KÜMESİN YANINA OTURUP SAKİNLEŞTİRMELERİNDE YARDIMCI OLDU. KÖPEK ARKA BAHÇEYE GİRMEK İÇİN HAVLAYIP YAKLAŞTI, AMA KIZLAR VE TARKAN AMCA HEMEN TEDBİRLİ DAVRANDI. KAPILARI KAPATTILAR, TENEKELER VE TAŞLARLA KORKUTUP UZAKLAŞTIRDILAR. KÖPEK HAVLAYARAK GİTTİ. GECE UZUN SÜRDÜ. HERKES SESSİZCE NÖBET TUTUYOR, YARALILARI KORUYORDU. KIZLAR YORGUN AMA GURURLUYDULAR: KENDİLERİNE VE HAYATLARA SAHİP ÇIKMIŞLARDI. ZERYA BİR ANDA DIŞARI ÇIKTI, KARIN YAVAŞ YAVAŞ DÖKÜLDÜĞÜNÜ GÖRDÜ. HER BİR TANESİ AYNI ANDA HEM SOĞUK HEM DE TEMİZ BİR HİS BIRAKIYORDU. — “BİR ŞEY YAPABİLDİKSEK, DEĞERİMİZ ORADA YATTI,” DEDİ. ---