Yine sabah alarmının sesine uyandım. Tam tamına beş yıldır uyanmadığım kadar mutlu uyandım. Sabah rutinimi halledip aşağıya indim;
Lami -Bangu kalktın mı?
Bangu -Ne yazıki.
Lami -Bir şey mi dedin?
Bangu -Hayır baba.
Ona bir şey deme fırsatı vermeden mutfağa geçtim. Bir kaseye biraz yulaf ve süt koyup yedim . Babamın yanından hiç bir şey demeden geçip dışarı çıktım. Bugün kendimi pek iyi hissetmedipim için bizimkilerin yanına gitmicektim. Onun yerine spor salona gidip biraz spor yapıcaktım.
°°°°°°°°°°°°
Spor salonundan çıktım . Biraz kendimi dinlemek için kütüphaneye gittim . Biraz dolaştıktan sonra kendime en uygun kitabı elime aldım ve bilgisayar olan bir masaya oturup elime aldığım kitabın yorumlarına biraz baktıktan sonra kitabı okumaya başladım.
°°°°°°°°°°°°
Biraz sonra saate baktım. Zannettiği den daha fazla zaman geçirmiştim. Kitabı alıp serinin ikinci kitabıyla beraber yazdırdım ve her ne kadar istemesem de eve doğru yürümeye başladım.
°°°°°°°°°°°°
Deniz kenarına gelince durdum ve bir banka oturup denizi seyretmeye başladım . Neden bilmiyorum ama beni aşırı rahatlatıyor du . Bir süre daha öyle kaldım . Sonra kalktım ve yürümeye devam ettim.
°°°°°°°°°°°
Yaklaşık kırk beş dakikalık yürümenin ardından eve gelmiştim.
Lami -Bangu. Sen misin?
Bangu -Evet.
Lami -Hadi oğlum bu kadar soğuk davranmana gerek yok. İnsan babasına bu kadar soğuk davranmaz.
Bangu -Davranır. Hem de çok rahat bir şekilde.
Lami -Yeter Bangu.
Bangu -Ne yeter.
Lami -Bir şey söyleyeyim mi ? Tamda adın gibi bir çocuk oldun.
Bangu -Bunu söylemek istemem ama haklısın. İlk defa.
Ona hak vermek istemiyorum ama haklıydı ilk defa.
Lami -Vay be oğlum sen bana hak verir miydin?
Bangu -Vermek istediğimden değil. Tuhaf bir şekilde haklı olduğun için verdim.
Deyip odama çıktım. Üstüme daha rahat bir şeyler giyip. Kulaklıklarımı taktım sakin bir şarkı açıp kütüphaneden aldığım kitabı okumaya başla
dım. Ve günümü bitirmiş oldum.