Çoçuklar kapıdan geçtikleri sırada Mark'ın gözü bir şeye takılır.
Mark:
-Çocuklar
Luna:
-Ne oldu?!Yoksa yine aptalca planlarından birisini mi yapmalıyız?!
Bella:
-Luna, artık yeter.Her şekilde ölücektik!Geçmişi unutup geleceğe odaklanmalıyız!
Teddy:
-Luna,Bella haklı.
Luna aniden duraksar.
"Mark'a fazla mı yüklendim?Fazla kaba oldum.Eminim,Jasmine bunu görseydi,bana çok kızardı.Artık ona iyi davranmalıyım?"
Luna:
-Tamam, artı-
Mark:
-ÇOCUKLAR!
Bella:
-Mark,ne oldu?
Mark:
-ORADA GARİP BİR CANLI VAR!VE ŞUANDA BİZE ODAKLANMIŞ!
Teddy:
-E-evet.
Luna:
-N-ne yapmalıyız?
Bella:
-3 diyince koşuyoruz!1...2...3... KOŞUN!
Hepsi koşmaya başlar.Yaratıkta peşlerinden koşar.Çocuklar arkalarına bakmadan koşar.
Luna:
-ÇOCUKLAR YARATIĞI İNCELEYELİM!
Bella:
-BEN İNCELERİM!
Bella aynı anda hem koşuyor,hem de yaratığı inceliyor.Yaratığın üstünde bir kağıt olduğunu fark eder.Kâğıtta "Prasinis diavolos"yazılmıştı.
Bella:
-ÇOCUKLAR SAKIN YARATIĞIN GÖZÜNE BAKMAYIN!
Teddy:
-AMA NEDEN?!
Bella:
-İNTERNETTE OKUMUŞTUM.EĞER GÖZÜNE BAKARSANIZ İLİZYON GÖRERSİNİZ!
Luna:
-ARTIK BİR YERDE SAKLANSAK MI? KOŞACAK GÜCÜM KALMADI!
Mark:
-Hadi, önümüzde kapısı açık oda var!Oraya gidelim!
Aralarında çok az mesafe olan odaya ulaşmayı başardılar.Ama Bella'nın kalbi çok hızlı atıyordu.Düşünsenize,internette okuduğunuz yaratık karşınıza çıkıyor.Nasıl hiss edersiniz?Eminim ki, korkarsınız.Hep "öyle bir şey yok!"diye-diye ona olan korkunuzu azaltdığınız yaratık sizin peşinize takılıyor!
Ortama derin bir sessizlik çökmüştü,aniden bu sessizlik bozuldu.Bu sessizliği yaratığın tüyler ürpertici sesleri bozmuştur.
Bella:
-Yaratık yaklaşıyor
Luna:
-Evet, umarım bizi bulamaz!
Mark:
-Sessiz olun,bizi duya bilir!
Teddy:
-Daha ne kadar burada kalıcaz?
Neredeyse 3 saat geçmişti.Pranios diavolos hala onları bulamamıştı.Çocuklar artık acıkmıştılar.Bella ve Luna yemekleri bir alana koydu.Yemeği yemeye başlamıştılar.Luna'ın eli yanlışlıkla su kabına çarptı.Su kabı yere düşünce fazla ses çıktı.Ve aniden kapıdan ürpertici sesler gelmeye başladı.
-Çok özür dilerim -fısıldayarak cevap verdi.
-Napıcaz şimdi? Bizi her an bula bilir! -sessiz bir şekilde sordu Bella.
Mark:
-Az önceki yerdeki gibi burda da çıkış için şifre olmalı!
Teddy:
-Ama bu yaratık tehlike yaratırken nasıl bulucaz ki?
Yaratık duymasın diye fısıldayarak konuşmaya devam ediyorlardı.
Mark:
-Önce sessiz bir şekilde şu yemekleri toplamalıyız.
Luna hemen yemekleri toplamaya çalıştı.
Mark:
-Luna sen dokunma! Zaten senin yüzünden yaratık bizi fark etti!
Luna:
-Bana diyeni görüyor musunuz?
Bella:
-Tamam ben toplarım. Mark, sen de alttan laf atmaya kalkışma!
Yemekleri toplamaya başladı.
Mark:
-Allah Allah! Ne varmış bende , Luna hanım!
Sonunu itici bir şekilde söylemişdi.
Luna:
-Senin yüzünden burdayız ya , Mark bey!
Mark:
-Ben siz orda ölmeyin diye yaptım!
Luna fısıldayarak:
-Babası kılıklı şey...
Mark:
-Az önce ne dedin sen?
Luna:
-Bir şey yok!
Mark:
-Hayır az önce bir şey dedin!
Yaratığı gözetleyen Teddy birden kavga etdiklerini fark etti:
-Mark , Luna yeter! Yaratık fark edicek!
Mark:
-Hayır! Az önce babama laf atdı.
Luna:
-Evet. Ne olmuş? Baban gibi itici ve gıcıksın işte. Yalan mı ?
Mark:
-Hah! İtici ve gıcıkmış! Ne kadar annemle ayrılsalarda benim en azından babam var. Senin neyin var? Ya da şöyle mi sorsam: hasta bir anneyle yaşamak nasıl bir duygu?
Lunanın gözleri dolmaya başlamışdı. 5 yaşından beri annesiyle yanlız yaşıyordu. Babası onları terk edince, annesi buna dayanamadı ve hastalandı. Şu an uzman doktorlar tarafından tedavi ediliyordu. Ama hastalığı çaresizmiş. Luna hemen Mark'ın yanından geçerek diğer köşeye oturdu ve ağlamaya başladı. Gerçekten zor dönemlerden geçiyordu. Ve bu süreçte sadece arkadaşları yanında vardı. Ama arkadaşlarından biri öldü ve biri de şu an annesinin hastalığıyla alay etdi...
Bella:
-Mark ne saçmalıyorsun sen!
Mark:
-B-ben sadece...
Bella hemen Luna'ın yanına ilerledi.
Bella:
-Luna, iyi misin?
Luna'dan ses çıkmadı.
-Luna ben her zaman...
Birden yaratık onları fark etmişdi.
Teddy:
-HEMEN BURDAN ÇIKMALIYIZ!
Çocuklar hemen kapıya doğru koşdular. Ama Luna kıpırdamadı bile.
Bella:
-LUNA GELSENE!....LUNA!
Teddy telaşlı bir şekilde:
-Napıcaz?
Mark hemen Luna'ın yanına koşdu. Bir kişinin daha ölmesini istemiyordu:
-Luna! Lütfen gel!...LUNA!
Yaratık yaklaşmaya devam ediyordu.
-LUNA ÖZÜR DİLERİM!
Luna:
Haklıydın... Hıck... Sizinle arkadaş olup, sizi uğraştırdığım için özür dilerim...Hıck
Mark:
-Luna saçmalama!
Luna gelmeyince tek çare kaldı. Mark Luna'ın kolunu tutup çıkışa doğru koştu. Luna da arkasından şaşkın bir şekilde koşuyordu. Kapıya geldiklerinde Teddy telaşla söyledi:
-KAPIDA ŞİFRE VAR!
Bella:
-İki rakamlı bir rakamlı şifre!
Mark:
-Yanda ipucu var!
İpucu şöyle yazıyordu: Önceki adım kaç harfli?
Teddy:
-Bu ne demek şimdi?
Bella:
-Hızlı olun zamanımız yok!
Luna gözyaşlarını silerek konuştu:
-Buldum!
Bella:
-Ne buldun çabuk söyle!
Luna:
-Önceki adım derken bundan önceki kapıyı söylüyor! Kaç harfli derkende yazdığımız notaların harf sayı: Do(2)+Re(2)+Mi(2)+Fa(2)+Sol(3)+Lya(3)+Si(2)=16
Teddy hemen şifreyi girdi. Son anda kapıdan geçdiler. O kadar yorgundularki kapıdan geçdikleri an yere serildiler. Ama diğer kapılarda daha fazla enerjiye ihtiyaçları olucaktı...