Avengers Kulesi'nde günler geçmişti.
Azura hâlâ alışmaya çalışıyordu.
Yeni hayatı...
Yeni insanlar...
Ve en önemlisi, artık Hydra'nın kontrolünde olmamak.
Ama zihnindeki sorular hâlâ cevaplanmamıştı.
Neden o?
Neden Hydra onu seçmişti?
Ve içinde taşıdığı o garip güç neydi?
---
Antrenman odasında Steve, Azura'ya bakıyordu.
"Kontrol etmeyi öğrenmen gerekiyor."
Azura ellerine baktı.
"Ya kontrol edemezsem?"
Steve sakin bir şekilde cevap verdi.
"O zaman birlikte öğreniriz."
Azura bu cevabı beklemiyordu.
Hydra'da hata yapmanın sonucu vardı.
Ama burada...
Biri ona yardım etmeyi teklif ediyordu.
---
Tony uzaktan onları izliyordu.
"Onu eğitiyorsun."
Steve başını çevirdi.
"Evet."
"Ya güçleri kontrolden çıkarsa?"
Steve birkaç saniye sustu.
"Ya çıkmazsa?"
Tony cevap veremedi.
Çünkü Azura'nın sadece bir tehdit olmadığını o da görmeye başlamıştı.
---
Azura derin bir nefes aldı.
Steve'in karşısına geçti.
"Hazırım."
İlk hareketi Steve yaptı.
Azura refleks olarak geri çekildi.
Hydra'nın yıllarca verdiği eğitim hâlâ bedenindeydi.
Hızlıydı.
Güçlüydü.
Ama bir sorun vardı.
Korkuyordu.
Steve bunu fark etti.
"Azura."
Kız durdu.
"Sen artık kaçmıyorsun."
Bu sözler Azura'nın aklında yankılandı.
Kaçmak...
Yıllardır yaptığı tek şey buydu.
---
Tam o sırada kulede alarm sesi duyuldu.
Herkesin yüzü değişti.
Natasha hızla içeri girdi.
"Hydra."
Azura'nın kalbi hızlandı.
Eski korkuları geri döndü.
Duvarlar.
Deneyler.
Bağırışlar...
Steve onun yanına geldi.
"Azura, bana bak."
Kız zorla gözlerini ona çevirdi.
"Burada değiller."
"Artık yalnız değilsin."
---
Ama Hydra gerçekten gelmişti.
Kulenin dışındaki ekranlarda bir mesaj belirdi.
Sadece tek bir cümle vardı.
"Denek 317, eve dönme zamanı."
Azura'nın yüzü değişti.
O kelime...
Denek.
Yıllarca duyduğu kelime.
Bir anda içindeki enerji hareket etmeye başladı.
Odanın ışıkları titredi.
Mavi bir ışık ellerinden yayıldı.
Ama hemen ardından siyah bir enerji de ortaya çıktı.
Herkes şaşkınlıkla baktı.
Tony fısıldadı:
"İşte bu..."
Bruce ekrana baktı.
"İki enerji aynı anda aktifleşti."
Azura korkuyla ellerine baktı.
"Ben yapmıyorum..."
Ama güç onu dinlemiyordu.
Odanın etrafında ışık ve gölge birbirine karıştı.
---
Steve yavaşça ona yaklaştı.
"Azura."
"Sesimi duy."
Kızın gözleri doldu.
"Ya bana zarar verirsem?"
Steve durmadı.
"Vermeyeceksin."
"Nereden biliyorsun?"
Çünkü Steve ona ilk kez gerçek bir cevap verdi.
"Çünkü sen bir silah değilsin."
"Sen Azura'sın."
Bu sözlerle Azura gözlerini kapattı.
Derin bir nefes aldı.
Ve ilk kez...
Gücünden korkmak yerine onu anlamaya çalıştı.
Mavi ve siyah enerji yavaşça sakinleşti.
---
Ama kimse fark etmedi.
Avengers Kulesi'nin çok uzağında biri bu enerjiyi izliyordu.
Ekrandaki görüntüye baktı.
Ve gülümsedi.
"Sonunda uyandın, Azura."
"Şimdi seni geri alma zamanı."
Devam edecek...