Siz: Seni bu girdabın içerisinden yine ancak ben kurtarabilirim.
Siz: Sensiz yapamıyorum.
Siz: Biz iki puzzle parçası gibiyiz.
Siz: Aradan yıllar geçmesine rağmen yine de seni unutamamam çok tuhaf değil mi?
053**: İlk aşkları unutması her zaman daha zordur.
053**: Kalbinde böylesine yer edinen birini unutabilmek mümkün müdür?
053**: Ama beni yarı yolda bırakıp terk eden sendin hatırlatırım.
Siz: Sürekli bana geçmişi hatırlatıp duracaksın.
Siz: Seni terk ettiğimi ısıtıp ısıtıp önüme getireceksin.
Siz: Geçmişi unutmak istiyorum.
Siz: Geçmişi ve yaşanılanları unutmak istedikçe daha çok önüme çıkıyor.
Siz: Seni bilerek isteyerek terk etmedim.
Siz: Bunu yapmamın mantıklı bir açıklaması vardı.
Siz: Sen o gün beni dinlemiş olsaydın bütün gerçekleri öğrenmiş olurdun.
Siz: İşte o zaman bir bütün olmayı başarabilirdik.
Siz:Böyle ayrı olmak zorunda kalmazdık.
Siz: Yan yana olabilir, sırt sırta verebilirdik.
Siz: Ama sen dinlemeyi tercih etmedin.
Siz: Şu an bu noktadayız.
053**: Seni dinleseydim şu anda hayatımızda ne değişecekti ki?
Siz: Sen karnımda bir çocuğunun olduğunu öğrenebilirdin.
Siz: Baba olacağını öğrenebilirdin.
Siz: Daha saymama gerek var mı?
Siz: En önemlisi şu an mutlu bir aile olabilirdik.
053**: Tüm bunların suçlusu ben miyim?
Siz: Bizim yaşamamızı elimizden alan tek kadın senin annen.
