Cemre’nin telefonu çalmaya başladı. Arayan kişi rehberindendi fakat bilinmeyen numaradan aramıştı. Açtı ve “Alo, kimsin?” dedi.
Çok tanıdık olmayan ses ise ona, “Merhaba, ben bu telefonu yerde buldum.” dedi. “Neden bilinmeyen den aradın o zaman?” dedi Cemre. Ferhat ve Emre meraklı ve anlamaz bakışlarla bakıyordu Cemreye.
“Değişik bir marka, nasıl kullanıldığını bilmiyorum.” dedi o ses. “Kapatıyorum tekrar ara beni” dedi ve kapattı telefonu Cemre.
Telefonu tekrar çalmaya başladı uzun süre sonra. Telefonuna baktı ve Eda’nın aradığını gördü. Hemen Emrelere söyledi ve açtı telefonu.
“Umarım bu sefer doğru arayabilmişimdir.” dedi biraz önceki ses ona. “Evet evet. Nerede buldunuz peki telefonu?” dedi Cemre.
“Bende bilmiyorum sadece gezmeye gelmiştim. Ama size konum atabilirim eğer telefonun şifresini söylerseniz.” dedi o kadın sesi.
“Hayır hanımefendi, şifreyi söyleyemem.” dedi Cemre. Ne yapması gerektiğini biliyordu.
“Alo, alo. Sesim geliyor mu?” dedi kadın ve kapandı telefon.
Telefon bir saat sonra tekrar çaldı. Cemreler polise söylememişlerdi.
“Alo, şey ben telefonun ekranını kırdım da, bildiğim bir tamirciye bırakıyorum. Ücretini de ödüyorum. Size orasının konumunu söylüyorum.” dedi kadın. Bir adres söyledi.
Telefon kapanır kapanmaz; “Telefonda ki bizi oyuna düşürebilir her ne olursa olsun polise haber verelim.” dedi Cemre.
Polise haber verdiler ve olay yerine gittiler. Aralarından birisi sivil giyinmiş bir polisti. Kapı da ‘Maskesiz girilmez.’ yazdığı için maskelerini taktılar ve girdiler içeri.
“Merhaba, ben buraya bırakılmış bir telefonu alacaktım.” dedi Cemre.
Maskeli ve şapkalı, yüzü belli olmayan bir adam ise, “Önce şu formu doldur.” dedi adam hafif sert bir biçimde ve emir kipiyle.
Formda telefon sahibi adı soy adı, alan kişinin adı soy adı ve telefon şifresi yazıyordu. Her şeyi doldurup formu verdi Cemre.
Adam telefonu aldı ve içeri gitti. 1 buçuk saat sonra geri geldi.
“Yepyeni olmuş, teşekkürler.” dedi Cemre ve çıktı dışarı. Dışarda Emre’ler bekliyordu.
“Aldım telefonu. Adam biraz garipti.” dedi Cemre. Polis ise, “Adamı tarif eder misiniz?” dedi. Tarifi sorgu defterine yazdı.
O sırada Cemre’nin telefonu çaldı. “Efendim.” dedi Cemre.
“Cemre, ben Eda. Lütfen attığım adrese gelin. Çok önemli.” dedi Eda.
“Eda, iyi misin? Nerdesin, kim yaptı bunu?” dedi ama kapandı telefon.
Hemen gönderilen adrese baktılar. Tam gidecekleri sırada, “Hey, hey! Nereye böyle?” diye bir ses doldurdu kulaklarını...