Bölüm 8 — Sessizlik
Ertesi sabah Deniz erkenden uyandı.
Dün gece yaşananları düşündüğünde hâlâ kafası karışıyordu. Özellikle içtiği şeyin neden kendisini o kadar kötü etkilediğini anlayamıyordu.
Ama bugün bunu düşünmek istemiyordu.
Hazırlanıp çantasını aldı ve ofise doğru çıktı.
Apartmandan çıktığında Athel çoktan dışarıdaydı.
"Günaydın!"
Deniz gülümsedi.
"Günaydın."
Athel ona dikkatlice baktı.
"Gerçekten iyi misin?"
"İyiyim."
"Emin misin?"
"Evet."
Athel rahatladı.
"Güzel. Çünkü bugün çok işimiz var."
Deniz güldü.
"Daha sabahın sekizi."
"Ben çalışmaya doğuştan hazırım."
"Buna hiç şüphem yok."
Tam o sırada Ahmet yanlarına geldi.
"Günaydın."
ATHEL:
"Günaydın."
Deniz de:
"Günaydın."
Üçü birlikte yürümeye başladılar.
Birkaç metre ileride Ata onları bekliyordu.
"Siz de mi geliyorsunuz?"
ATHEL:
"Evet."
Ata gülümsedi.
"O zaman beraber gidelim."
Deniz onunla göz göze geldi.
ATA:
"Başın nasıl?"
"Daha iyi."
"Güzel."
Kısa bir sessizlik oldu.
DENİZ:
"Dün için tekrar teşekkür ederim."
Ata hemen gülümsedi.
"Yine mi?"
Deniz güldü.
"Tamam, tamam. Son kez."
"İnşallah."
Athel ikisine bakıp kıkırdadı.
"Siz ikiniz çok komiksiniz."
Deniz hemen:
"Ne alaka?"
"Hiç."
Ofiste herkes kendi işine döndü.
Deniz bilgisayarının başında çalışırken bir süre sonra Ahmet yanına geldi.
"Deniz."
"Efendim?"
"Seninle biraz konuşabilir miyiz?"
Deniz sandalyesinden kalktı.
"Tabii."
Ahmet biraz ileriyi gösterdi.
"Şurada konuşalım."
Deniz onunla birlikte ofisin daha sakin bir köşesine geçti.
Ahmet birkaç saniye sessiz kaldı.
"Dün seni Ata'nın evinden çıkarken gördüm."
Deniz şaşırmadı.
"Evet. Kıyafetlerimi almaya gitmiştim."
"Biliyorum."
"Eee?"
Ahmet gözlerini kaçırdı.
"Hiç."
Deniz kaşlarını çattı.
"Ahmet, bir şey söyleyeceksen söyle."
Ahmet derin bir nefes aldı.
"Sadece... dikkatli olmanı istiyorum."
Deniz anlamadı.
"Neden?"
"Çünkü Ata'yı tanıyorsun."
"Evet, tanıyorum.'
"Ben sadece arkadaşın olarak söylüyorum."
Deniz birkaç saniye ona baktı.
"Tamam. Ama ne demek istediğini anlamıyorum."
Ahmet cevap vermedi.
Deniz tekrar masasına döndü.
Ama artık çalışmasına eskisi kadar kolay odaklanamıyordu.
Ahmet'in sözleri aklında dönüp duruyordu.
Ve ilk kez, arkadaş grubundaki bazı şeylerin göründüğünden daha karmaşık olduğunu hissetti.