Bölüm 6

Bir akşam Elif, okulun deposunda çizim defterini ararken yere düşmüş eski bir defter buldu. Kapağında sadece bir kelime vardı: “Gerçek”. Sayfalarını karıştırdığında, kaybolan tabloyla ilgili eskizler gördü. Ama bir detay dikkatini çekti — o çizimi yapan kişi sanki Ece’nin tarzını birebir taklit etmişti. Defterin son sayfasında şu cümle yazıyordu: “Bir gün herkes maskesini çıkaracak. Ama en çok kendi yüzünden korkanlar, en çok başkalarının yüzüne saldırır.” Elif’in içini bir ürperti kapladı. O an odada yalnız olmadığını hissetti. Arkasında bir gölge belirdi — Kerem’di. “Burada ne arıyorsun?” Elif ürkekçe defteri kapattı. “Sadece bir şey buldum… belki tabloyla ilgilidir.” Kerem yavaşça yaklaştı. “Bu defteri kimseye gösterme. Henüz zamanı değil.”