Bölüm 15

Elif ve Kerem, okulun arşivinden aldığı tabloyu sergiye geri getirdi. Müdür şaşkındı. Bu tablo yıllardır kayıptı. Elif, herkesin önünde konuştu: “Bu tabloyu Kerem’in ablası yaptı. O suçsuzdu. Ve yıllar önce okul onu haksız yere yargıladı.” Salon sessizleşti. Ece gözyaşlarını sildi. Deniz başını eğdi. Kerem’in gözleri dolmuştu. “Teşekkür ederim,” dedi fısıldayarak. “Senin cesaretin olmasaydı, ben hâlâ geçmişte kalırdım.”