Asansörün kapısı açıldığı an……karşı tarafa baktım…tanıdık bir yer gelmişti bana…sanki…burayı hatırlıyor muşum gibiydi……yoksa…burası ilk…başladığım Hastane koridoru muydu…?…bilmiyorum…ama çok tanıdık ve benzerdi…etrafı…ve…çantamı sıkı tutuyordum…çünkü küçük kuşumu korumak istiyordum………nedenini…bilmiyorum…ama…içgüdülerim küçük kuşu korumamı istiyordu…ve bende…iç güdülerimi dinleyerek…çantamı sıkıca tuttum…ve etrafı gezinmeye başladım…
…etrafı gezinirken…bir ses duydum……arkamdan geliyordu…ve bende arkama baktım…ve…bir Doktordu ve bana gülümseyerek bunları dedi… ???:Ah…Beni hatırladın mı?…senin eski Doktorundum?…hatta sana bazı ilaçlar veriyordum… Ben:Şey…seni hatırlamıyorum Doktor?…acaba kim olduğunuzu bana söyler misiniz……? Lucas:Adım Lucas senin eski Doktorundum…hep ailenle gelirdin bana tedavi olmak için…ama…annenin o güzel gözlerini hatırlatıyorsun bana…hatırladığım kadarıyla o annenin…mavi ay gibi gözleri parıldıyordu…ama senin gözlerin biraz donuk…sorun değil…yakında canlanırlar annen gibi…doğru değil mi…?…o güzel gözlerine yakından bakabilir miyim…? Ben:Tamam…? Bunları derken doktor bir eliyle çenemi tutarak gözlerimi inceliyordu…ve…başımı sağ sola çeviriyordu…gözlerimi incelerken…
incelemeyi bitirdikten sonra…doktor bir şey demeden… elimi tutarak…beni bir yere götürdü…bir ameliyat odası yeriydi…ve…gözüme çarpan bir şey vardı…ve bende dikkatli şekilde baktım etrafa…ve…duvarın arkasına baktım…bakarken…duvarın arkasında gizli bir kapı vardı…kilitli tam oraya gidicekten…Doktor önümü kesti…ve bana bunları dedi Lucas:Ah…canım orası girmesi yasak çünkü orada tehlikeli maddeler var senin o güzel gözlerine zarar vermesin…doğru değil mi…?…… Ben:O kapının arkasında ne var ki…? Lucas:Bir şey…yok aslında…boşver sen git ameliyat masasında otur ve uzan ben bir şeyler alıp gelicem… Doktor bunları dedikten sonra doktorun dedikleri harfiyen yerine getirdim…o ameliyat masasına uzandım…uzandığım anda…arkamda kapının açılma sesi geldi ve daha sonra kapandı…bende ameliyat masasında uzanırken etrafıma baktım……baktığımda kavanozların içerisinde gözler…ağızlar…dişler…her şey vardı…daha sonra anladım…bu doktor…aslında…bir…psikopat katil…veya…Benim gözlerime takıntılı bir psikopatı…hafif endişelendim…ve…birşeyi şüphelendirmeden…kendimi sakinleştirdim…ve…normal davranmaya başladım…daha sonra…arka kapımın tekrar açılma ve kapanma sesini duydum…ve…Doktor yanıma geldi…koltuğa oturdu…ve daha sonra…gözlerime bakmaya devam etti…gözlerimi incelerken mırıldanıyordu…ve şunları diyordu Lucas:Ah…şu gözler…benimkisinden daha çok güzel……aynı annen gibi mavi ay gibi parıldıyor…benimkisi çok kötü…sağ gözüm görmüyor…ve rengi sıkıcı……yeşil renk…acaba gözlerimizi değiştirelim mi…? Ben:Neden gözlerimi istiyorsunuz? Lucas:O gözler iyi görüyor her şeyi…benimkisi görmüyor…neyse…bekle…ben geliyorum…bir yere uğrayıp gelicem…
Doktor bunları söyledikten sonra…ön kapıdan çıktı…ve giderken ayak sesleri uzaklaştı…o sırada hemen bende o kapalı kapıya gittim ve içerisini açtım…içerisinde……raflar…ve…rafların içerisinde…kavanozlar vardı… ve kavanozların içerisinde…insan dişleri…gözler…burun…ayakları…sanki…insanları……öldürüp…insanların bedenini kesip…parçalarını…bu raflara…sergiliyormuş…gibiydi……bende etrafı daha çok incelemeye başladım……ve bir masa buldum…masada belgeler vardı…bende o belgeleri açtım…ve içerisine baktım…ve dosyaların sayfaların bakarken…bazı…başka insanların bilgileri…kayıtlı şekilde yazılıydı…numaralarına göre…dosyalar şeklinde ayrılmıştı…ve masada…ameliyat için gereken kesici aletler vardı…bende dikkatli şekilde…inceledim……tam incelememin ortasındayken…