Bölüm 2

Evet klasik bir gün ben ve sıkıcı hayatım benim adım Azra ben soğuk birisiyim biraz tamam biraz değil baya soğuk birisiyim herkes ergen olduğumu söylüyor ama sadece birazcık sevgi istedim oda babamdan birazcık sevmesini istedim biz 3 kardeşiz abim ben kardeşim evet ortanca çocuğum en berbatida bu olsa gerek neyse bugün kardeşimin doğum günü ayıcık almayı planladım ve saat 3 hemen gitmem gerekiyordu oyuncakcıya gittim 1 saatimi aldı yol nerdeyse oyuncakçının kapısına yaklaştım kapıyı yavaşça açtım o anda kapıda zilin sesiyle oyuncakçı bana yöneldi buyrun dedi bende "kardeşim için ayıcık arıyorum büyük olsun lütfen" diyerek isteğimi belli ettim oyuncakçı bana kocaman pembe bir ayıcık vermişti kardeşimin begencegini umaraktan aldım ve yola koyuldum evet Gine 1 saat sürmüştü yol ama kardeşim için değerdi otobüsteyken telefona bakıyım dedim ama 0 bildirim vardı buda beni üzüyordu aslında soğuk birisi değildim seven yoktu beni iki arkadaşım vardı onlarda hep dışlıyorlardı bende umursamazdım neyse durağa geldik artık otobüsçüye iniceğim yeri söylemem gerekti ama anksiyete olduğu için bı türlü söyliyemedim bı cesaretle "abi ilk durakta" dedim söyledim ama sanki kalkıp biri bana dalga geçecekmis gibi bir his oluştu bilmiom birazcık paronoyakım neyse indim bı şekilde eve yürüdüm ama elimde kocaman ayıyla yürümek baya zordu adımlarımı attıkça heyacanlanıyordum kardeşimin çok istediği ayıcığı sonun almıştım ve kendi emeklerimle almıştım beğenceğini düşünerekten gidiyordum ve gelmiştim eve kapıyı çaldım ve nedense kimse açmadı tekrar ve tekrar çaldım hâlâ açmamışlardı annemi aradım aranıyor yazısı sürekli çaldı ve son çalışında açıldı telefon annem geliyoruz kızım bekle dedi ve kapandı telefon 1 saat oldu hâlâ gelmediler 2 saat oldu hâlâ gelmediler en son saat 2.45 te geldiler babam"kusura bakma seni unutmuşuz kardeşinin doğum günüsünü kutladık sende gelmeyince biz gittik"dedi babam yıkılmıştım ben 3 ay çalışıp kardeşime hediye almıştım ama onlar beni hiçe sayıp bensiz kutlama yapmışlardı nasıl böyle bişi olabilirdi odama koşarak gidip kapımı kitledim ayıcığı paketinden açıp yatağa uzandım ağlıyordum ve ayıcığa sarılıyordum bianda üzülme diye ses geldi ama çok fazla ağladığım için umursamamıştım çünkü kimseyi duymiyacak kadar fazla ağlıyordum hıçkırıklar içerisinde sonra ayıcığımın bana sarıldığını fark ettim nasilda sarıldı nasıl böyle beni teselli etmeye çalışıyordu artık kendime geldim "kimsin sen içine cin falanmı girdi nasıl konuşuyorsun sen" diye bağırdım ayıcık bana dönüp sakin ol adım İshak nasıl bı ayı konusuyordu şaşkınlıktan dilimi yutmuştum ayıcık "ben İshak ve seni böyle görmeye dayanamadım ve senin doğal güzelliğin karşısinda durduramadim kendimi" bi dakka bı dakka az önce aldığım ayıcık bana iltifat mi etti kafayı yemek üzereyim herhalde