İçeriğe geç

Ay Yıldızından Ayrılmaz

Bölüm 2 · 3 dk okuma

Ay Yıldızından Ayrılmaz

Bölüm 2

1. Bölüm (Ayrılık)

Ben Nuray KURTARAN ve gene sıkıcı bir üniversite günü. Sakarya'da fizyoterapi okuyorum.

Her zamanki gibi hazırlanmıştım üstümde siyah bir budy altımda deri siyah kısa bir etek ve topuklu bot vardı.

Üniversitenin önünde benim Metini vardı, benim Metin derken 9 aydan beri çıkıyoruz birbirimizden kopamıyorduk.

Metin: Nuray ne yapıyorsun canım görüşmeyeli?

Nuray: Görüşmeyeli?(İki gün önce)

Metin: Sen benim yanımdayken bile ben seni özlüyorum bebeğim.

HAVADA AŞK KOKUSU VARRR

Ne,kimdi bu??

Nuray: Defne? Ahahaha bende diyorum bu kim.

Defne: Günaydın yokmu. Der dudağını büzerek

Metin: Günaydınnnn Defneeee,oldumu Defne?

Defne: Çok toksiksini-

Silah sesi. NE SİLAH SESİ!

Metin: EĞİLİN!!

Defne: Kim bu!

İçimde çok fena bir his vardı,kimdi bu?

Siyah bir jeep'den iki adam çıktı ve bana doğru geldiler.

Adam1: Nuray KURTARAN.

Nuray: Kimsiniz? Derim titrek bir sesle.

Adam2: Bizimle geleceksin.

Metin: Kimsiniz siz!?!

Adam1: Kız arkadaşına ihtiyacımız var.

Metin: S*ktirin gidin buradan!

Adamlar beni kollarımdan tutup arabaya götürdüler ve o an Metin adamın tekine tekme attı.

Adam1: Bunuda götürelim.

Derler bizi arabaya zorla bindirirler Metin bana sarılır ve adamlarla anlaşmaya çalışır ama benim içimdeki korku dinmez. Arabayı ormanlık bir yola sürer.

(İçimden): Gündüzün gözü kaçırdık şaka gibi.

İçimdeki his abim olabileceği korkusuyla tutuşuyordu,okumak için evden kaçmıştım tabi ev denirse baba anne desen yoktu tek abi ABİ ABİ ABİ...... Metinin yalvarışlari kulağımda çınlıyordu

Metin: Abi abi bizi bırakın abi...

Bir depo gibi bir mekanın önünde araba durdu. İkimizide alıp ayrı kapılardan geçirdiler ve bir odaya kilitlediler.

Nuray: Açın şu kapıyı yalvarıyorum!! Ağlayarak haykırıyorum ve en son sertçe kapı açıldı. Evet Evet Evet bu ABİMDİ

Furkan: Abim.. korkmuş görünüyorsun. Der alaycı bir tavırla

Nuray: A-abi neler oluyor burada hadi beni bırak evimize gidelim hadi abi

Furkan:(Hafif bir kahkaha atar) Evimiz ha,madem evimiz neden kaçtın!!

Nuray: Abi beni okutmayacaksin sanmıştım korkmuştum abi gercektenabi affet.

Furkan: Kızım benim nasıl kafayı yediğimi biliyorsun değilmi hem sevgilide yapmış!

Normalde evden abimden şiddet gördüğüm için kaçmıştım

Nuray: Abi affet! Diye ağlayarak haykırıyordum.

Abim birden yüzüme yumruk geçirmişti ve sandalyeyle beraber yere yığılmıştım ve tam vuracakken içeri bir adam girmişti

Adam: Gene kimi dönüyoruz demişti gülerek sonradan kız olduğumu görüp şaşırmıştı

Adam: Lan kadında mı dövüyorsun sen!?

Furkan: Karışma Azer,kardeşim değilmi döverim ya da gömerim

Azer,adı azerdi

Azer: Oğlum saçmalama deyip eğilip iplerimi çözmeye başladı

Furkan: Sokağa at ne yapiyorsa yapsın artık benim kardeşim felan yok! deyip odadan çıkmıştı

İplerimi çözdükten sonra geriye süründüm. Azer: Benden korkma. Dedi sakin bir şekilde

Hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladım

Nuray:B ben evime gidebilirmiyim?

AZERİN AĞZINDAN

(İç sesi) bu kız ne yapmış abisi kardeşlikten reddedecek kadar?

NURAY'IN AĞZINDAN

Nuray: Gidebilir miyim?

Azer: Ben bırakayım?

Nuray: Yok ben giderim

Deyip odadan çıkarım ve direkt gözüm Metini arar bir adam gelir ve

Adam: Ne oldu arkadaşımı arıyorsun abin onu zevkle öldürdü.

Şok olmuştum

Ağlayarak yürüyordum ama dehşet şekilde ağlıyordum ve topuklular sıktığı için çıkarıp çıplak ayakla yürüyordum

Yürü yürü yürü nereye gidiyordum ben ?

Birden yanıma siyah bir passat belirdi içinde Azer vardı

Azer: Atla buralar güvenli değil.

Nuray: M Metin öldümü?

Azer: Abinin yaşayacağınımı düşünüyordun?

Nuray: Allah'ım beni öldür yarabbim öldür beni!!

Azer: Arabaya bin çıplak ayakla yürüme.

Nuray: Abimin nesi oluyorsun?

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.