Herkes aynı...yer aynı...kahkahalar aynı...sohbtler aynı yani kısacası herşey aynı ama bir tek ben aynı değilim. Yeni değiştirdiğim lisemin ilk günü...Zerre heyecan hissetmiyorum...Aksine soğukluk,bıkkınlık hissediyorum. Ha bu arada ben Güneş...Güneş Kancılar... Nasıl mı biriyim? Uzun saçlarım, önüme düşen kahküllerim, 1.60 boyumla okulun bahçesinde yürüyorum. Küçük bir okul olduğu için burda herkes birbirini tanır. Beni ise tanıyan şuan yok. Bir grup erkeğin benim hakkımda konuştukluklarını,içlerinden birinin "yeni gelen kız bu mu?" dediğini duydum.Duymamış gibi yaparak koridara girdim.Kendi katıma çıkıp yürürken birisine çarptım.ağzımdan bir anda "ahh! ÖKÜZZ" cümlesi çıktı. Çoçuk dönüp kendini bir şey sanarak"bana mı dedin?" diye sordu.Yaklaşık 1.87 boyundaki kaslı esmer hödüğün teki ama yakışıklı çoçuğa göz devirerek "yok kendime dedim...herhalde sana dedim kime diğeceğim başka?" dedikten sonra arkamı dönüp giderken kolumdan tuttu.Ben ona imalı imalı bir şekilde bakarken " öyle kolay gidemezsin.Daha özür dileyeceksin." dedi. bende ona "pardon da ben niye diliyorum çarpan sensin!" boş boş,sinirli bir şekilde bakarken arkadaşı geldi. Bir bana bir o çoçuğa baktıktan sonra "noluyor abi bıraksana kızın kolunu, kıpkırmızı ettin." kolum mu kızarmıştı? Yok artık...kolumun acıdığını hissediyordum ama kızardığını hiç farketmemiştim.Kolumu bıraktıktan sonra kolumu ovalamaya başladım. Arkadaşına teşekkür ettim. Arkadaşı geçebilmem için eliyle yön verdiğinde o uzun çoçuk " dur abi öyle kolay gidemez" dediğinde kısık bir sesle " çattık ya" dedim.
arkadaşı " abi bırak gitsin napıcan kızla?" dedi. Bana bakarak " özür dileyene kadar bizim grupla takılıcak." grup derken hangi grubu kasdediyor bu salak. düşüncemi içimde tutamayarak sordum. " Ne grubu?" Benimle dalga geçer gibi gülerek; " bildiğin arkadaş grubu" dedi ben cevap vermedim etrafıma bakındığım sırada herkesin bizi izlediğini gördüm.Açıkçası biraz rahatsız olmuştum. Çoçuk beni kolumdan tutup çekiştirmeye başladı. ben gitmemek için dirensemde bırakmayıp beni susturarak " susda yürü işim var burda seninle vaktimi boşuna harcayamam. Ayrıca özür dileyene kadar bizimlesin.Çırpınmayı bırak ve yürü şimdi o sözleri demeden düşüncektin!"Ben birşey diyemeden çekiştirdi beni.Nereye gidiyor benim sınıfım orda değilki...3 dk içinde uçak gibi o iki çoçuğun sınıfındaydık.Sınıfa beni hala bileğimden tutarak soktu.Sınıf bir anda sesizleşip bizi izlemeye başladı. Çoçuk eşyalarını toplarken diğer iki arkadaşıda peşimizden geliyordu. "Abi bu kız kim niye bizle geliyor, niye çekiştiriyorsun kızı?" diye sorularını sıralarken ben onlara, bana bu kız diye hitap etmesinler diye konuşmaya başladım " İsmim güneş" dediğim sırada kolumu sıkmayı biraz daha yumuşatmış bir anda durmuştu. Ama yüzüme bakmadı. ben devam ettim... " Bu arkadaşınızda beni zor-" derken sözümü kesti. "Sen bir sussana!" dediğinde biraz uzun uzun bakıştık. sonra dayanamayıp " Eehh yeter.Ben senin emir kulunmuyum?" çoçuk sinirli sinirli " sen konuşmucaksın ayrıca sizde konuşmucaksınız." dedi arkadaşlarını kasdederek. okuldan sonra bir kafeye girdik. "Sen şimdi açsındır,otur şuraya bekle uslu uslu bir sorun çıkarma gelcem birazdan." diyip arkadaşlarına beni göstererek gitti. Ben söylenmeye başlarken "şşt, tamam takma sen onu ama zorlukta çıkarma gerçekten senin için kötü olur. Neyse bu arada Ateş ben...Ateş günceli." memnun oldum der gibi başımı salladım." siz?" dediğim sırada ismini bilmediğim çoçuk geldi. "uzay yamaç ben. Buda Altay Atlasoğlu." hepsine memnun oldum der gibi gülümsedikten sonra "benim ismimi sormucak mısın?" dedi. Cevap vermedim hatta yüzüne bile bakmadım. Bana "Tamam sorma. Çok hevesli değilim sormana." dedi. Tam bir ukala p*ç ya. ateş onun yerine konuşmaya başladı." İsmi Yankı. Yankı Gürler" ben imalı bir şekilde, "çok da merak etmiyordum." dediğim sırada beni takmamıştı. Yemeğimden bir parça alıp gerisini bıraktığım yere dördü de birden baktı. Yankı emir verir gibi "onu bitir yoksa..." derken durdu "yoksa ne?" dediğimde biraz düşündükten sonra cevap verdi."Aç kalırsın." Aptal ya sanki çok umrumdaydı aç kalıp kalmıcağım... Sonra masaya bir genç erkek geldi.Bizim okuldan olduğunu formasındaki armadan tanıdım. Hepsi birden ayaklanırken ben sadece "noluyor." diyebildim. Yankı hemen " sen kalkma otur dediklerinde dördü de benim etrafımı duvar gibi siper etmişlerdi. ben ne olduğunu anlamadan çoçuk "selam." dedi. Adeta sırıtıyordu.Yankı sinirle " senin ne işin var burda?" dediğinde kafede bizden hariç hiç kimse yoktu. Herkez nereye gitti neler oluyor.Neden birden korumaya geçtiler. Çoçuk konuşmaya başladı. Yankıya sinir bozucu bir sırıtışla "sizden alacağım bir şey var." Altay sinirlenmiş bir şekilde "ne alacağı kardeşim yürü git şurdan yok bizde sana verecek borç falan." derken uzay bana kısaca bilgi vermişti. Bu çoçuk okulun belalısıymış. Ben olan biteni izlerken çoçuk konuştu. " Var kardeş var... Hemde dünya güzeli bir şey. "Ben kaşlarım çatılı bir şekilde anlam vermeye çalışırken Ateş merakla " neymiş o dünya güzeli bir şey?" Çoçuk bana bakarak "Güneş`i istiyorum " dediğinde ben şok olmuş bir şekilde "ne?" dedim. ismimi nerden biliyordu. yankı birden bana baktı. Bendeye yankıya baktıktan sonra Yankı sinirlenmiş şekilde "ne diyorsun lan sen." dediğinde ayaklanıp yankının yanına gittim ve sakinleşmesi için "tamam sakin olun.saçmalıyor işte derken çoçuk saçımı okşayarak " saçmalamıyorum güzelim hadi gel benle." dediği sırada bir adım geri attım. " Senin o güzelim diyen dilinide o saçlarına dokunduğun eli de kırarım çoçuk." dediğinde çoçuk gülüyordu ve "bu böyle olmuyacak." diyip arkadaşlarını çağırdı. Yankı bana " sen geride dur Güneş" diyip uzaklaştırdı beni. Sonra iki tane çoçuk beni kolumdan tutup götürürken "İMDAAATT, BIRAAAK BENİİİ BIRAAAKK!" Diye bağırdığım sırada yankı "GÜNEEŞ! bırak lan kızı! diye gelirken bende "yankı yardım edin." diye sesleniyordum. Ama ne yazıkkı Yankı ve diğerlerine engel olmuşlar beni arabaya bindirmişlerdi.ben hüngür hüngür ağlıyordum...
Bazen insan çok zor şeyler atlatır. Ömür boyu o acıyla yaşarlar. Ama asla yıkılmazlar. İşte şimdi Güneş batmış, gece başlamıştı. Benim batışım bir başkasının karanlığıydı...