Yıl 2014 18.01 tarihi.
Mehir: İyiki doğdunnnnn! 00:00
Mehir: İyiki de doğmuşsunnnn! 00:00
Mehir: İyiki de tanımışım ben seniii! 00:01
Mehir: Neredeymiş bakayım Doğum Günü çocuğu? 00:01
Mehir: Hah geldin. Çevrimiçi yazısını çok seviyorum. 00:02
Miran Çevrimiçi.
Miran Yazıyor...
Miran Çevrimiçi.
Miran Yazıyor...
Miran: Teşekkür ederim güzellik. 00:05
Miran Çevrimdışı.
Mehir: Rica ederim de nereye kaçtın ya iki saniyede? 00:06
Mehir: Hey Miran!!! 00:06
Miran Çevrimiçi.
Miran yazıyor...
Miran: Efendim Mehir. 00:07
Miran: İnan şu an o kadar çok kaçmaya yer arıyorum ki. Arasana beni. 00:08
Mehir: Niye ya noldu? 00:08
Miran: Öyle bir ortamdayım ki şu an sen bile olsan kaçmaya yer arardın. Karşımda vıcık vıcık iki sevgili var. Midem bulandı. Ara beni artık Mehir. Kurbanın olayım ara. 00:09
Mehir: Bu konuyu bir ara banada anlat. Tamam mı? 00:10
Miran: Emrin olur anlatırım da ara artık beni nolur. 00:11
Miran Çevrimdışı.
Mehir: Tamam tamam dur arıyorum. 00:11
Mehir: Dur arıyorum hemen. 00:12
Mehir Çevrimiçi.
Mehir Yazıyor...
Mehir Çevrimiçi.
Mehir Çevrimdışı.
Mehir kişisinden sesli arama düzenlendi.
"Ay çok heyecanlandım."diye kendi kendime odanın içinde volte vuruyordum. Aramanı cevapladığında kalbim küt küt atıyordu. Telefonu kulağına yaslayıp gelen sesleri dinledim. "Benim kalkmam gerek artık. Müsadenizle."diyen Miran'ın kalın, baskın sesini duydum. "Tekrar görüşelim kardeşim."dedi karşı taraf. "Muhakkak."diyen Miran'ın sesi 'sizden kaçmaya yer arıyorum ne görüşmesi lan?!' der gibi çıkıyordu.
"Teşekkür ederim."diyen sesini duyduğumda bana mı diyordu yoksa başkasına mı anlamamıştım. Sessiz kaldığımda, "Bayıldın mı Mehir? Sana diyorum."dediğini duyduğumda yanaklarım yanmaya başlamıştı bile. "Bayılmadım burdayım. Sandım ki başkasına söyledin."diye açıkladım.
"Beni büyük bir dertten kurtarmış bulunmaktasınız küçük hanım. Borçlandım sana da."dediğinde benden çıkan kıkırtının sesini durduramadım. "Bir şekilde ödeşiriz. Sıkıntı yok."dedim. Karşıdan hafifçe gülen sesini duydum. "Elbette."diyen sesini duydum. Şu an onun yüzünden gülümsemenin olduğuna o kadar çok emindim ama ispat edemezdim.
"Sesin çok güzelmiş."dedi saniyeler sonra sessizliği bozarak. "Teşekkür ederim. Ve tekrardan iyiki doğdun. Mutlu yılların olsun."dediğimde, "Hep beraber olsun mutlu yıllarımız."dediğinde zaten öncesinde al al olan yanaklarım daha da kızardığına yemin edebilirdim.
"E sen doğum gününü kutlamayacak mısın Miran?"dediğimde, "Kutlayacağım."diyen sesini duymamla eş zamanda içeriden ablam bağırdı. "Mehir! Gel artık ablacım buraya. Yoruldum."dediğinde, Miran "Ablan mı o?"diyen sesini duydum. "Hmm."diye mırıltı çıkardım. "Sonra konuşalım olur mu? Mesaj atarsan cevaplarım. Ablam çağırıyor. Kapatmam gerek."dediğimde telefonun diğer tarafından dümdüz sesiyle, "Tamam."dedi ve telefonu kapattı.
Ben bilmiyordum. Bu raddeden sonra Miran ablamın sadece sesini duymasına rağmen ona tutulacağını işte bilmiyordum. Ben salaktım. Çünkü ona ablam hakkında binlerce şey anlatmış, hakkında bir sürü şey söylemiştim. Kendi zaafını ona anlatmıştım. Bu konuşmada ben kendimi anlatmak yerine, ona onu anlatmak yerine, ablamı olacakları bilmeden ona anlatmıştım. İşte burada ben salaktım. Sonunu bilmeden kendi kuyumu kendim kazmıştım....
Doğruymuş. Bütün şarkılarda olduğu gibi sevde aniden ve ansızın geliyormuş. Ama biri başkasına tutuluyor, diğeri ise sadece kenardan seyirci oluyormuş....
Yıl 2014 olaylardan sonra tekrar okunan mesajlara Mehir'in notu...
__________
İyi okumalar dilerim hepinize.
Umarım beğenirsiniz bölümü.
🖤'e basmayı ve yorum da yapmayı unutmayın.
Bu gün akşam inşallah bir bölüm daha gelecek. Gelecek bölüm görüşürüz.
✨ ✨ ✨
