İçeriğe geç

Ay Parça'm | Yarı Texting

Bölüm 10 · 3 dk okuma

Ay Parça'm | Yarı Texting

Bölüm 10

1.0

Yazardan Anlatım.

Doktorlar Firdevs'i hayata zor geri getirmişti. Hayatı çok riskliydi. Miran o gün hiç olmadığı kadar korkmuştu. Söylemesi gerekenleri Defne'ye söylemiş ve çekip gitmişti. Firdevs'in bilmesi gereken ne vardıysa hepsini Defne'ye anlatmıştı. Gerçekleri değil, bazı şeyleri anlatmıştı...

Miran o gün hastaneden çıktıktan sonra yaşadığı eve gitmişti. Eve girdiğinda annesinin seslenmesine bile cevap vermeden odasına çıkmış ve eşyalarını toplamıştı. Annesi Banu hanım Miran'ın odasına gelmiş ve ne yaptığını anlamasa bile izlemişti.

"Çekil önümden!"diye bağırdı Miran kapının önünde ama Banu hanımın çekilmek gibi bir niyeti yoktu. "Nereye gidiyorsun Miran?!"diye sinirle konuştu Banu hanım. "Cehennemin yedi kat dibine anne! Önümden çekil dedim! Biraz daha durursam kalbini kıracağım."dedi ve annesini kenara doğru iterek çıktı odasından.

"Bu evden çıkarsan bir daha yüzüme göremezsin."dediğinde Banu hanım, "Görmek isteyen kim!? Bu olanlardan sonra görmek dahi istemiyorum seni Banu Alphan! Git şimdi o çok sevdiğin yeğenlerinin kafasını okşa, sarıl. Benden, sevdiğimde ve etrafımda olan sevdiklerimden uzak dur!"dedi ve arkasına bile bakmadan çekip gitti Miran.

O gün Miran doğup büyüdüğü evini terk etmiş ve yeni bir ev almıştı. Babası yurt dışında olurdu çoğu zaman. Neredeyse tüm hayatı annesinin ellerinde olurdu. Babası yanında olunca annesi karışmazdı Miran'a. Hepsi babası yanında olmadığı için olmuştu bunlar....

Miran yeni evine yerleşmiş ve hiç sevmese bile baştan sona güzel bir temizlik yapmıştı yeni evine. Pırıl pırıl olan evine bakmıştı. Bir klube almış ve Nero'nu da içine yerleştirmişti. Nereye giderse gitsin yeni bir yerde kalacaksa Nero'suz kalmazdı. Kalamazdı.

Miran yaptıklarından dolayı hiç olmadığı kadar pişmandı. Köpek gibi pişmandı. Ama elinden de birşey bundan sonra gelmiyor maalesef. Küçük masanın üstünde duran telefonunu eline alıp mesaj kısmına girdi.

Ay Parça'm yazılı kısmın fotoğraf kısmına tıklayıp ismini değiştirdi. Hiç bir zaman koymak istemeyeceği birşeyi koymuştu. Ay Parça'm kalmasının hiç bir önemi yoktu diye geçirdi içinde.

Ay Parça'm kişisini İmkansızım diye değiştirdiniz.

Firdevs kişisini Kardeşim diye değiştirdiniz.

Mehir'in mesaj kısmına tıklayıp yazmaya başladı. Tek tik olduğunu görünce silmeninde bir ihtimal bile olsa gerektiğini gördü.

Miran: Özür dilerim herşeyim...

Miran: Mecbur kaldım. İnan ki mecbur kalmasam yapmazdım.

Miran: Sen geri dönersen bir gün ben nasıl bakarım o güzel yeşil gözlerine?

Miran: Hani sana söylemiştim ya bir gün, "Parfüm mü sıktım?"diye. Sen bana, "Hayır sıkmadım."demiştin. Ben o gün aslında menekşe koktuğunu anlamıştım.

Miran: Mehir.... O güzel menekşe kokun şimdi niye yok? Uçup gitti sanki. Seninle birlikte kayboldu resmen...

Miran: Bir yerde okumuştum. Menekşeler çok güzel kokarlar fakat birine menekşe kokulu olduğunu söylediğinizde eğer ondan ayrı düşerseniz bir daha kokusunu alamazsınız. Çünkü menekşe kokusu kendini gizler ve kaybolur. Uçup gider.

Miran: İşte bu yüzden menekşeler kokmaz derler ya. Menekşeler kokar Ay Parça'm. Ben menekşelerin koktuğunu da, kokmadığını da sende öğrendim.

Miran: Bende olan yeşil bir fuların vardı. Hep koklardım yanımda yokken. Ama kokusu hep gelirdi. Şimdi kokluyorum hiç bir kokusu yok. Gitti Mehir....

Miran: Sen giderken kokunda seninle birlikte gitti. Bana bir keresinde "Aşk nedir senin için?"diye sormuştun ya, bende sana "Aşk aşktır işte. Anlatırsam eksik kalır."demiştim.

Miran: Benim için aşk sensin Mehir. Hepte sendin. Hepte sen oldun. Ama şimdi...

Miran: Şimdi yoksun. Hiç bir yerde yoksun. Bir anlık sesini duydum gibi oluyorum ama döndüğümde hayalimde ve düşüncelerimde olan Mehir'le sevdiğim Mehir yok.

Miran: Ay Parça'm... Biliyorum şu an başka bir ülkeye gittin. Defne söyledi. Şimdi her neredeyse kendine çok ama çok iyi bak. Dikkat et.

Miran: Birini sevme demiyorum. Sevde demiyorum. Nasıl istersen öyle yap Ay Parça'm.

Miran: Bana demiştin ya "Kül parçası olmaktan çok korkuyorum sevgilim."diye. Galiba başardım. Ben kendi ellerimle, kendi söylediklerimle seni paramparça hale gelmiş dağınık kül parçalarına çevirdim Mehir....

Miran: Özür dilerim. Ama bunu yapmakta mecbur bırakıldım ben...

Miran: Bu mesajları hiç bir zaman okuyamayacaksın...

Miran: Bir gün belki yeniden tekrar karşı karşıya geliriz. Ama aynı biz olur muyuz? İşte ondan çok şüpheli ve kararsızım...

Tüm mesajlar silindi...

________

İyi okumalar dilerim hepinize.

Umarım beğenirsiniz bölümü.

🖤'e basmayı ve yorum da yapmayı unutmayın.

Sizce daha neler olacak? Miran'ın mecburiyetinin asıl sebebi kim? Ve Mehir nereye gitti?

Yıl atlayacağız gelecek bölüm. 2014den 2020-2022 arasına falan.

Gelecek bölüm görüşürüz.

Sağlıcakla kalın.

🖤 🖤

Bölüm sonu

1 yorum