Bölüm II – Yabancı ve Rahip
Lucien, kasabanın kenarındaki eski hana sığındı.
Yaşlı han sahibi, titreyen elleriyle ona sıcak şarap uzatırken fısıldadı:
“Ay Kulesi’ne gitme, efendim. O kule, yaşayanı öldürür, ölüyü diriltir.”
Lucien gülümsedi, gözlerinde bir parıltı belirdi.
“Ben zaten ikisi arasındayım.”
Ertesi gün kiliseye gitti.
Orada Peder Mathias adında yaşlı bir rahip onu karşıladı.
Rahip, Lucien’ın boynundaki mühürlü madalyonu görünce nefesi kesildi.
“Bu… Varelle Hanedanı’nın nişanı!”
Lucien sessizce yanıtladı:
“Ve o hanedanın son yaşayanıyım. Ya da yaşayan bir gölgesiyim.”
Rahip dizlerinin üzerine çöktü.
“Demek lanet hâlâ sürüyor…”