Son konuşmanın ardından bir hafta geçmişti. Derslerime yönelip düşüncelerimi bir kenara bırakmıştım . En sonunda o korkunç sınav haftası gelmişti hatta bir haftası bitmişti .
Yarın haftanın son sınavı vardı. Sevdiğim ders kimya bu sınav için çok çalışmıştım. Sınav haftasında bütün sosyalliğimi kesmiştim. Uğur'la bile. Sınavlarım güzel geçmişti. Son bir tane sınavım kalmıştı o da fizikti . Bir fizik dersinde geriliyordum o kadar. Almanca sınavımdan çıktım otobüsü bekliyorum. Kulaklığım takılı müzik dinliyordum. Tek sınav olduğu için bugün eve erken gidecektim. Ben etraftaki çimenlere , oynayan köpekleri izlerken yanı başımda dikilen Uğur'u görmemle kaşlarımı çattım. Bana sıcak çikolata uzatıyordu. Çatık olan kaşlarımı düzeltip teşekkür edip kulaklığımı çıkardım. Oturduğum yere oturdu sonra söze girdi.
" Sınav nasıldı?"
" Güzeldi senin?"
"Benim de fena sayılmazdı. Kimya için hazır mısın?"
"Sayılır. Daha soru çözmem lazım yoksa sınavda kitleniyorum."
"İyi . Fiziği sormayı unuttum nasıl gidiyor."
"Gitmiyor ki tabi senin çalıştırdıkların birazda olsun kafama giriyor."
"Bazı yerler zorluyor benim de anlam veremediğim yerler oluyor sonuçta . Sınav haftam da en çok kimyadan korkmuyorum desem yalan olur. Senin anlattığın kimya da biraz kafama giriyor. Bu arada fizik için bir özet hazırlamıştım çalışmana yardımcı olur dedim." elindeki notu bana uzattı.
" Çok teşekkür ederim ben de şu kimyada ki konuların formülünü çıkartmıştım. " diyerek elimdeki kimya notunu uzattım.
" Böylece dersleri hallettik. Sağolasın." Bu arada son sınavlara gireceğiz fazla yorma kendini olur mu?
" Tamam da neden herkes bunu söylüyor?
" Çünkü senin sınav stresinden dolayı kendini hasta ettiğini biliyoruz."
"Bir dakika sen bunu nerden biliyorsun ?"
" Sonra öğrenirsin" deyip kalktı.
"Uğur kaçamazsın!" dedim elimi buraya gelmesini işaret ederek."
"Yarın görüşürüz " dedi . Neden her seferinde sonra deyip benim içime kurt düşürüp gidiyordu?
Ona ulaşmak için elimdeki bitmiş sıcak çikolata bardağını çöpe atıp çantamı alarak yanına koştum. Ona yetişip önünü kestim. Uğur önce şaşırdı sonra önünde durduğumu beğenmiş gibi gülmeye başladı.
" Ne oldu ?" dedi sanki bilmiyormuş gibi!
"Sence?" dedim gözlerimi kısarak.
Başını hatırlamak istercesine kaşıdı sonra başını indirip beni süzmeye başladı. Aramızdaki boy farkına yeni fark ediyordum. Benim boyum 1. 75 ti. Onun da benden fazla uzun olduğu söylenemezdi. Yaklaşık yedi ya da altı santim vardı aramızda muhtemelen boyu 1.81 dir. Ben karşısında dururken onu süzüyordum. Böyle durmaktan sıkılmaya başladım artık cevap vermeliydi!.
" Fazla kısa değilmişsin ." gerçekten bu muydu söyleyeceğin ?biraz diyor yani kısayım!
"Uğur sınırlarımı zorlama lütfen."
"Tamam . Konu neydi?"
"Burada iki saat hatırlamanı bekliyorum bana mı soruyorsun? iki de bir sonra öğrenirsin deyip gidiyorsun benim hakkımda bir şeyler biliyorsun ama söylemiyorsun sence fazla uzatmadın mı?"
" Biraz daha zaman lazım ."dedi gözlerime bakıp.
"Uğur ben zaman bilmem ama vakit geçtikten sonra söylersen o zaman ben sonra derim anladın mı?" deyip önünden çıktım. Otobüste zamanında gelmişti sırtımdaki çantayla otobüse doğru koştum. Otobüs gelince otobüse girerken Uğur'un bana baktığını gördüm. Gözleri bir şey anlatmak istiyordu
Otobüse girdim yer bulup oturdum.
...
Okuldan geleli bir saat oluyor . Mutfaktan bir şeyler hazırlayıp yedim. Kimya sınavı için çalışmaya başladım. Odamdan çıktım salonda çalıştım. Sınav endişem vardı. Sınavda hatırlamama kaygım vardı. Bu sınavdan on almak istiyordum çünkü haftalardır soru çözüyorum. Kimyada eksiklerimi sınavda zorlanacağım yeri iyi çalıştım. Akşam olunca çalışmaya devam ettim. Şu an saat sekiz oldu. Karnım ağrıyordu ama aç değildim. Bu karın ağrısı hastalığımla ilgilide değildi bu çok kötü bir ağrıydı. Kimya çalışmayı zor da olsa bitirmeye çalıştım. Gece on gibi yerime yattım.
...
Gözlerimi açtım saat on ikiydi tekrar gözlerimi kapattım. Gözümü tekrar açtım saat üçtü her gözümü açtığımda karnım ağrıyordu. Galiba üşüttüm. Umarım kusmam . Gözlerimi bir daha açtım saat beşe geliyordu gözlerimi kapatmaya çalıştım ama kapatamadım bir mide bulantısı geldi öğürme. Yatağımdan kalkmaya çalışırken yetişemedim fena halde yorganıma kusmaya başladım. En korktuğum şeylerden biri kusmaktı çünkü hemen hastaneye yatırıyorlardı. Her sene hastanede iğne yerdim . Kusmam bitene kadar öylece durdum. Kusmamın bittiğine emin olunca annemlerin odasına koştum. Annem de elime su verdi sonra salona yatırdı. Bugün okulun son günüydü gitmeliydim. Bugün olmamalıydı. Uyanınca saat sekiz olmuştu . Otobüsü çoktan kaçırmıştım ! Bu halde okula gitmesem mi?
"Kızım okula gidecek misin? " diye sordu babam.
"Baba mecburum"
""Nasıl sınavı yapacaksın?"
"Mecburum" dedim çünkü raporu alırsam bugüne izin geçersiz olur diye gitmek zorundaydım. Karnım çok ağrıyordu. Mısır gevreğini yemeye çalıştım ama yiyemedim çok kötü karnım ağrıyordu. Babamla çıktık beni okula bıraktı ama karnım inanılmaz derece de ağrıyordu. Sınav zili çalmadan kimyayı çalışmaya başladım. Uğur yanı başıma oturup beni inceledi.
" Bugün yüzün solgun iyi misin? daha bana kimya anlatacaktın..."
"İyiyim "dedim dişlerimi sıkarak.
"Arya!" dedi kaşlarını çatarak "Doğruyu söyle halin hiç iyi değil." İlk defa ismimi söyledi.
"Uğur lütfen uzatma sınava girip çıkacağım sonra da eve gidip yatacağım ..."
"Aryaa! Bu sınav senin için ne kadar önemli farkında mısın?"
"Uğur! "dedim canım zaten yanıyordu zaten ona laf yetiştirecek halde değildim.
" Arya sen emin misin ? sanki canın yanıyor ."
" Yok bir şeyim sadece üşüttüm."
"Bu normal değil .Arya şu an zor duruyorsun!"
"Uğur lütfeen! Okula gelmek zorundaydım acımdan ölsem de!"
"Neden mecbursun? Diğerlerinin karnı ağrıdı mı hemen rapor alıyorlar.
"Çünkü bugün okulun son günü rapor alsam da fayda etmez!" dedim zor bir şekilde.
Zil çalar..
Sıralarımıza geçip kalemlerimi düzelttim evden kolonya almıştım küçük bir şişedeydi . Karın ağrısından ölüyordum. Sınav kağıtları dağıtılırken Uğur bana yalvarırcasına bakıyordu. Ben de kağıdımı alıp ismimi yazdım. Bildiğim soruları çözmeye başladım. Karın ağrım sınav sorularını çözmeme engel oluyordu bitirmek için soruların üstünde fazla duramadım. Sürekli kolonya döküyordum elime . Sınav soruları beni zorlamaya başladı. Haftaya ki sınav için biriktiremezdim telafi sınavlarımı. Çalıştığım soruları yapamamak beni zorluyordu. Ben neden sınavdayım? Nihayet sınavı bitirdim. Sınav kağıdımı son dakika verdim. Okuldan çıktığım gibi annemin beni almasını bekledim. Uğur'u gördüm. O da beni görüp yanıma geldi.
"Uğur ben fizik sınavına gelemeyeceğim rapor almalıyım"dedim
" Arya lütfen kendine eziyet etme !"
" Uğur mecburdum ne yapsaydım? fizik ve kimya sınavına birlikte mi girseydim."
" Arya lütfen ."
" Ben ders için her şeyi yapıyorum ama sonuçları ise üzücü sınavım rezalet ötesiydi. Ben bu sınava çok çalıştım ama hiçbir şey yapamadım bu benim için ne kadar kötü biliyor musun?" diyerek ağlamaya başladım.
Sessizce göz yaşlarım döküldü kafamı ondan çevirdim , gitmek için adım attım o esnada kolumu tutup gitmemi engelledi tuttuğu kolumu kendisine doğru çekti bana sarıldı. Ben ne yaptığının farkına varmaya çalışıyordum bende kollarımı ona doğru uzatıp sarılmasına karşılık verdim. Karnım çok fazla ağrıyordu. Annem gelmeden kollarımı ondan çektim.
"Uğur ? "
"Efendim"
"Annem birazdan gelir teşekkür ederim."
"Bir şey değil. "
"Görüşürüz"
"Görüşürüz"
Ondan uzakta olan kaldırımda bekledim . Annemin gelmesiyle arabaya bindim. Annem hemen hastaneye sürdü. Hastaneye gittik. Acil kısmında bekledim.
Doktor çağırınca içeri girdim doktora şikayetimi söyledim. Bana iğne yaptı ve ilaç yazdı. Küçükken iğne yediğim de avazım çıktığı kadar bağırırdım ama şimdi sessizce içim burkularak iğnenin acısını hissediyorum. İğne yedikten sonra eve gittik. Annem izin aldı. Beni koltuğa yatırdı. Yataktan kalkmayacaktım hep uyuyacaktım. Canım çok yanıyordu. Yemek yiyemiyordum.
"Kızım sana dikkat et demiştim!"
"Anne elimde değil ! "
"Kızım uyuman gerekiyor baban ilaçlarını alacak yemek yemen için uyandırmam gerekecek şimdi hiçbir şey düşünmeden uyu olur mu?"
"Tamam"deyip gözlerimi kapattım.
İlaçlarım gelince zorla yemek yedim sonra ilacımı içip uyudum. Gece tuvalete kalktım. Karın ağrım azalsa da bağırsaklarımda sorun vardı. Sabah altı olmuştu. Artık dayanamayıp babamların odasına gittim. Sabahın köründe hastaneye tekrar gittik bir tane daha kalçama iğne yedim. İğnenin acısını iliklerime kadar hissediyordum. Eve gelip tekrar yattım. Hastalığım bitene kadar yatakta tutsak kaldım. Sabah yatıyordum akşam yatıyordum.
Dört gün boyunca yataktaydım.
Kendimizi değmeyen bir şey için üzüyorduk. Ben çabaladığım değeri hiçbir zaman alamadım. Hastalıkta bile derslerimi düşündüm. Derslerime verdiğim önemi alamıyordum. Ben ölecek kadar karnım ağrısa da sınava girdim. Çalıştığım halde sınavda hiçbir şey yapamadım canımı acıtan da en çok buydu. Onlar çalışmadan yüksek alırken ben çalıştığım halde yüksek alamıyordum. Neden yani? Okulda hak edenlerin çabası boşa çıkıyordu. Hak etmeyenler çabalamadan kazanıyordu neden?
-
Geçen hafta giydigim kazağımı yıkamaya atmak için ceplerinde bir şey var mı diye karıştırdım. İçinden bir kağıt çıktı "Süreni iyi degerlendir aksi takdirde kaybolacaksın" Bu olayı tamamen unutmuşum! Ben nasıl söyleyeceğim . Ortadan kaybolacaktık Ve ben bunu söyleyememiştim.