Rüzgar: sen ne kadar kendinde sevilecek bir yan göremesen de
Rüzgar: ben görüyorum Lamia
Rüzgar: aptalın teki değilsin
Rüzgar: aynı zamanda bencil de
Rüzgar: acı çekiyorsun
çok acı çekiyorsun
Rüzgar: hayatın yaşamaya değer olduğuna inandırabilir miyim seni bilmiyorum
Rüzgar: ama yaşamana ihtiyacım var Lamia
Rüzgar: pes etmeyeceğim Lamia
Rüzgar: sana söylemiştim ya yaşayacağız ya da beraber yanacağız
Rüzgar: ışık çok mu uzak Lamia
Rüzgar: seninle karanlığa saklanalım
Rüzgar: ışık sen ol Parlayan Kadın
Rüzgar: artık az zamanımız kaldı
Rüzgar: bir karara varman lazım
Rüzgar: düşün
Rüzgar: ve o çatıya gel
görüldü