Düşünüyorum... Veda edebileceğim, sevdiğim biri var mı diye düşünüyorum ama hayır bir türlü bulamıyorum kimse yok... Koskoca dünyada veda edebileceğim kimse yok kalbim acıyor acısı geçsin istiyorum, sevebileceğim biri olsun istiyorum ama yok sevebileceğim kimsem yok...
Ayağa kalkarak derin bir nefes aldım ve aynadan kendime son bir kere göz gezdirdim, aynadaki kişi bana hiç benzemiyordu ben genelde daha salaş şeyler giyerdim bunlarda salaştı fakat ne bileyim... Siyah palanzzo bir pantolon ve üstüne v yakalı kahve rengi bir kazak giymiştim siyah uzun saçlarımı açarak iki yana attım. Defterimi çantamdan çıkararak ilk ve tek maddeye baktım
-seve bileceğin birini bul
Evet tüm bu bakım, sevebileceğim birini bulabilmek içindi... Ne olursa olsun beni seven birini bulmalıydım çünkü bu dünyadan ayrılmadan önce sevdiğim birine veda mektubu bırakmak istiyordum. Evden çıkarak kapıyı kilitledim yolda yürürken önümden geçen herkese bakıyordum sevebileceğim birini arıyordum, kulağa aptalca geliyor biliyorum ama başka çarem yoktu.
Çantamdan telefonu çıkardığımda Yiğit'ten yeni bir mesaj geldiğini görünce yüzümde küçük bir tebessüm oluştu.
yiğit1997: Neredesin? Seni bekliyorum.
Attığı mesajı görünce yüzümdeki tebessüm daha çok büyüdü ve ona cevap yazmaya başladım.
ayışığı77: birazdan orada olurum.
konum attığı yere varınca kaşımı çatarak karşımdaki yere baktım burası bir bardı omuzumdaki eli hissedince irkilerek arkama döndüm, Yiğit bana gülümseyerek bakıyordu fakat beni süzdüğünde gülümsemesi silinmişti. "Bara geleceğimizden haberim yoktu." açık kahverengi dalgalı saçları yüzüne dökülmüştü üstünde kahverengi bir gömlek ve siyah bir pantolon vardı, "söylemeyi unutmuşum, kusura bakma istersen başka bir yere gidebiliriz" dudaklarımı aralamış olur diyecekken bir anda telefonumun çaldığını duydum.
Gizli Numara
"Cevap vermem gerekiyor kusura bakma" dedikten sonra çalan telefonu açtım ve kulağıma doğru götürdüm "Alo?" Dedim, oldukça kalın bir ses "Demek Yiğidin yeni oyuncağı sensin... öyleyse seninle biraz oyun oynuyaca-" konuşan kişiyi daha fazla dinlemeden telefonu üzerine kapattım ergen ergen oyunlarla uğraşamazdım, Yiğidin yanına gidip ona gülümsedim. fakat Yiğit bana korkuyla bakıyordu "Ne oldu?" derken "Anlına bak" diye fısıldadı.
"Neden? anlımda ne var ki" derken onun anlındaki kırmızı ışını görünce yutkundum. Bizi vurucaklarmıydı "Offf ama ben daha sevdiğim birini bulmadım, ona mektup yazmadım" O bana şok olmuş bir şekilde bakarken ben oldukça rahatım. telefonum çaldığında aynı kişi arıyordu. telefonu açarak kulağıma götürdüm yine o kalın ses "Bu seni korkutmadı sanırım tüh tüm hayallerim suya düştü neyse şimdi yiğidin ölmemesini istiyorsan dediklerimi yap" telefonu kapatmadan kulağımdan uzaklaştırdım ve yiğide baktım "ölmek istiyormusun?"
