Avcı kanlar içindeydi.
Inwea nın kömür madenlerinde bir yılını doldurmuş ve kaçmaya çalışmamıştı.
Her zamanki işkencelerinden birindeydi. Ama bu sefer ona işkence eden asker fazla öfke doluydu.
Avcı ağlamamıştı çığlık atmamıştı veya başını dik tutmaktan vazgeçmemişti.
Zaten onun ilk kuralıdır buydu; ne olursa olsun başını dik tutmaktan vazgeçmemek.
Şimdiyse alnından yanağına doğru bir çizgi halinde ilerleyen ve gözünü kanlarla dolduran kesik canını yakıyordu.
Gözü hissizleşmişti sanki...
Gözünü kaybetmişti.
