Avcılar MEydanı

Bir diyar düşünün. Soğuk, ıssız ve tenha. Komşuluk yok, dostluk yok, barış yok. Büyü yasaklanmış ve büyücüleri avlayan zalim bir topluluk kurulmuş. Diyarın her yerinde, ağırlıklı olarak ormanlarda, bir sürü avcılar geziniyor, büyünün kendi kabuğuna çekildiğinden emin oluyorlar. Büyücüler, son derece garip bir damgayla doğuyor, on iki yaşına varamadan idam ediliyor. İdam edilenler şanslı sayılıyor çünkü genel adet işkence oluyor. Zalim bir hükümdar, yani Kaselinova topraklarındaki imparatoriçe, diyara dışarıdan insanların girmesini yasaklamış ve sıkı tedbiler almış. Büyücülerden ve büyüden nefret ediyor, ayaklanan avcıların başlattığı bu zalimliğe göz yumuyor. Öyle bir diyar ki, adımınızı atarken tüyleriniz diken diken oluyor. Kimse neşeli ve dost canlısı değil. Sokakta yürüyen insanlar başını kaldırmıyor, kimse kimseyle göz teması bile kurmuyor. Zalimlik ve merhamet yoksunluğu, tüm diyarı ele geçirmiş, gökyüzü eski maviliğini kaybetmiş, yerini gri, boğucu bir sise bırakmış. Herşey efsanevi bir şövalyenin kaybolmasıyla başlamıştı.