Hayatımın bir başlangıca ihtiyacı vardı. Kendimi başlamış hissetmiyordum ya da buraya aileme okuluma hayatıma ait hissetmiyordum. Birşeylerin eksik olduğu besbelli. Bir öğrencinin kalem eksiği vardır yada bir cafeenin garson eksiği. Yada evde birşeyler eksiktir markete çıkar alırsın. Benim eksikliğim bu kadarla sınırlı değildi. Su içmek gibi temel bir eksiklik.
Bir girdap var ve ben burada sıkışmış hissediyorum. Aynı şeylerin etrafında dönüp dolaştığımı, birçok boş his.
Evimin olduğu sokağa dönüyordum. Gecenin bir saatiydi annem uyumuş olmalıydı. Hiç endişelenmesine gerek yoktu çünkü onun ısrarı yüzünden "sosyalleşmek" adı altında bu geceki okul partilerinden birine katıldım. Çok konuşan, yığınla arkadaşı olan okulun popüler kızlarından değildim. İki arkadaşım vardı ve bu sanırım annem için yeterli değildi.
Karanlıkta bir kıpırtı hissettim kapıyı açmış eve girmek üzereydim. Tamam korku filmlerini biraz fazla izliyor olabilirim beynim oyun onuyor olabilir. Ama bu gördüğüm kesinlikle beynimin oyunu değildi. Parlak sarı gözler dikey siyah gözbebekleri taşıyordu. Her korku filmdeki karakterlerin yaptığı gibi merak duygusuyla içeri adımladım ve elimi lambayı yakmak için havalandırdım. Buraya yaklaştığını görebiliyordum. Birden ışığı açmamla yerde kediyi görmem bir oldu. Bizim bir kedimiz yoktu ama bu evimin önünde beslediğim kedilerden biriydi. Beni bu kadar korkutmana gerek var mıydı gerçekten? Seni besliyorum ben! Kapıyı aralayıp dışarı çıkmasına izin verdim. Annemin mutfak kapısını kapalı tut uyarılarını dikkate almalıyım.
Odama parmak uçlarımda sessizce çıktım. Kapımı kapattıktan sonra üzerimdekilerden kurtulup yatağıma attım kendimi. Bir yandan elimdeki telefondan en yakın arkadaşımdan gelen mesajları okurken bir yandan saçlarımı tepeden topluyordum.