( Tekrar buluşurlar kutlamanın verildiği sarayın bahçesinde kimse yoktur etrafa sesizlik hakimdir . Deniz kızı ve Denizci heykelinin orda birbirlerine kollarını dolamışlardır.)
.....( Sesizlik).....
-Biliyorsun , baban bunu bilerek yapıyor.
-Neden bahsediyorsun Atlas ?
- O adama söz verdi .
-Daha açık konuş .
( Atlantis Atlasın kollarından geri çekilir,yüzünü bakar.)
- Sen bir Tanrı kızısın bu seni bir tanrıça yapar ama o seni başka bir tanrıya satma peşinde .
- Atlas ben bir tanrıça değilim melezim ben.
- Bu seni satacağı anlamına gelmiyor.
(Atlantis Hiddetlenir.)
- Zaten beni satmıyor!!? Sen ne saçmalığından bahsediyorsun.?!
( Atlas öfkelenir bağırır.)
- Ne saçmalığı mı??!!
- Kendini kandırma Atlantis baban biraz daha güç için seni başka tanrının kollarına atacak.
( Atlantis kırılır.)
(Sesizlik.)
.
.
.
( Atlas hata yaptığını fark eder.)
- Ben özür dilerim öyle demek istememiştim.
( Atlantis dinlemez )
( Gider.)
(Atlas arkadan bakar.)
( Yalnızlık hakim olur ortama....)
....