Sadece okumak istemiştik...
Sadece okuyup meslek sahibi olmak iyi biryerlere gelmek istemiştik.
Ama hayatın bizim için farklı planları vardı...
Ne yazıkki biz o ateşin içine düşen ilk 6 sonra 8 en son 10 taş olduk.
Kavrulduk kavrulduk ve kül olduk.
Ama hala hayattayız.
Nasıl olduğu ise bir mucize...
Yıl 2007
-Buraya gel Çilem.
-Nayır istemiyorum!
-Ama gel bak kim var burda.
...
-Bu bebek kimin anne?
-Canım ne önemi var kimin olduğunun. Ama bu senin artık kardeşin,bundan sonrada tanıyacağın birsürü kardeşin olucak. Ama seçimini iyi yapmalısın. Sonuçta kardeşim dediğin kişi seni dipsiz kuyuların en dibine atar...
-Kuyu ne anne?
-Kocaman bir boşluk. Oraya düşersen yapayalnız kalırsın. Sadece sen ve boşluk. Birde soğuk taşlar tabi.
-Kibrit yaksak.
-Ne?
-Kibrit yaksak o taşlar ısınmazmı?
-Of Çilem yine çilelik yapıyorsun sus lütfen. Ben ne anlatıyorum sen ne anlıyorsun!
~
Evet ben kardeşlerimi bulmuştum. Tam 17 yıldır onlar ileydim ve inşallah bunun devamında da beraber olucaz. Bizi anca ölüm ayırır! Damla,Begüm,Ayça,Hazal,Şeyma ve Nisan...
Ben onlarsız onlar,bensiz yaşamayız.