Bölüm 2

O kazadan sonra 3 ay boyunca okuldan arkadaşlarımdan uzak kaldım kendimi yalnız hissetim acı çektim sonra iyileştim ve aklıma bir fikir geldi okula sürpriz bir şekilde gidecektim kim bilir belki bu bir hataydı.O gün herzamankinden erken kaltım banyoya girdim hızlıca üstümü değiştim ve kahvaltıya indim büyükbabam kahvaltıyı hazırlamıştı içerisi her zamanki gibi pankek kokuyordu dedeme heyecanlı bir şekilde günaydın dedim o da mutsuz bir şekilde günaydın arina diye seslendi bunun sebebini çok iyi biliyordum dedem o kazadan sonra kendini suçluyor ve inandığı o fantastik hikayelerini anlatıyordu çocukken bana ne kadar eğlenceli gelse bile artık beni sıkmaya başlamıştı içimden bu düşünceleri geçirirken saate baktım okula geç kalmıştım ağzıma bir kaç bişey attım ve koşarak okula gittim okula vardığımda nerdeyse kimya dersimiz bitmişti aslında buna sevinmiştim çünkü kimya dersinden nefret ediyordum tenefüs zili çaldı ve bende sırama oturdum çantamı bıraktım ve tuvalete gidecektim ta ki biri arkamdan seslenene kadar günaydın Arina o an kalbim durdu sadece kalbim değil tüm zaman durdu bir kaç saniyeliğine arkamı döndüm ve onun güzel deniz mavisi gözlerine baktım gülümsereyek günaydın arvin dedim arvin bana iyimisin diye sordu dur bidakakika o kadar zaman bana sormamıştı ama neden şimdi soruyordu ağzımı açmaya fırsat bulamadan devam etti umarım iyisindir o kazadan sonra seni arayamadım ve bazı işlerim vardı ama şimdi görüyorum da çok iyisin hayır arvin yanılıyordu hiç iyi değildim o hastanede yatarken onun aramasını ve beni sormasını heyecanla bekliyordum ama o hiçbir zaman aramadı ne kadar ona bağırmak istesemde üzgün bi ses tonuyla teşekkür ettim tuvalete doğru yol almıştım ama sonra arkadan bi kızın sesini duydum günaydın sevgilim kız ben arkamı dönerken çoktan arvinin üstüne atlamıştı bile arvin hey asteria okuldayız abinin bu ilişkiyi onaylamayacağını biliyorsun değil mi asteria yüksek sesle bağırdı neden onaylamasınki hayatım boyunca koen in kontrolü altında yaşayam değil mi O an kendimi berbat hissettim bir an önce o sınıftan çıkmak istedim arkamı döndüm ve gözlerim doldu hızlı adımlarla tuvalete gittim ve kendimi bir tuvalete kitledim ne kadar zaman geçmişti hiçbir fikrim yoktu saatlerce kendimle baş başa kalıp orda ağladım. Havaya baktığımda kararmaya başlamıştı cidden kaç saat boyunca Burda böyle dikilip ağlamıştım kilitli kapıyı açtım ve hızlıca yüzümü yıkadım tüm dersler bitmiş bütün öğrenciler okuldan çıkıyordu bende okulun merdivenlerinden inerken heyecanla birinin bana bağırdığını duydum hey Arina nerelerdeydin bu harika bir süpriz arkamı döndüm ve kaira ile göz göze geldim ağlamaktan şişmiş gözlerime ne olduğunu sorar gibi baktı ama anlatmama gerek yoktu çünkü o anlamıştı sesim kısık bi şekilde bu lanet 3 ay da ben yokken neler oldu diye isyan ettim o ise hiçbir şekilde cevap vermedi sarıldık bir kaç dakika boyunca öylece sarıldık