Odama çıkıp biraz uyuduktan sonra karnımın guruldadığını farkettim. Sahi ya ben hiç bir şey yememiştim. Mutfağa inip buzdolabını açtım ama hazırlamaya erindim. Annem "acıktın mı?" diye sorunca başım evet manasında salladım. Ve masaya oturdum annem sarma yapmıştı ve ben çok severdim.
Annem karşıma oturdu ve sormaya başladı "nasıl kurtardın abini?" "anne sorguya alacaksan ben doydum" deyip masadan kalkarken annem beni tuttu ve "lütfen mira" o an içime bir şey oturdu ve annemi kıramadım. "Önce senin telefonuna gelen konumu kendime yolladım ve çıktım ardından bir malikaneye geldim" annem " eee sonra" dedi. Ama ağzım dolu olduğu için konuşamadım. Sonra devam ettim. "Malikaneden içeri girdim ve üst kata çıktım çıkar çıkmaz içeriden bir grup çıktı bende hemen saklandım" annem merakla bana bakarken devam ettim. "Sonra onların gittiğine emin olup saklandığım yerden çıktım". " hemen abimin yanına koştum bana burda ne işin var diye sordu orda bir adam çıkıp bana silah doğrultmasın mı?". Annem iyice meraklanmıştı. " adam bana vay vay vay kimleri görüyorum naber Mira diye sordu bende adımı nerden biliyorsun dedim bana ah küçüğüm ah yazık oldu dedi." Sonra bende bunun elindeki silahı bir hareket yapıp kaptım öyle işte." Annem " kızım sen polissin çıksaydın karşısına." Anne polislik her zaman işe yaramıyor ben kaçtım" diyerek odama gittim.
Telefonda gezinmeye başladım. Ama canım çok sıkılıyordu. Bende gidip abime sarma fikri aldım. Gider gitmez "tamam aşkım" sen ne dersen o" gibi sözler duyunca içimden yapış yapış sevginizde size de neyse sövmicem. Aşağı inip televizyon izlemeye başladım kapı çaldı babam gelmişti. Ona selam verip tekrardan odama çıktım. Ardından bir mesaj geldi başkomserden gelmişti adamın kim olduğuna dair bir fikrim bile yoktu. Mesaja dokundum "Mira yarın karakola gelirsen sevinirim" bense sebebini bilmeden "tamam komserim nasıl isterseniz" diye bir mesaj yolladım. Ve işime yani telefonla oynamaya devam ettim sonra geç olduğunu farkedip bıraktım. Sabah 12 tane alarm kurduğum için abimden büyük bir azar yedim. Neymiş bir kerede erken kalksaymışım. Üstümü giynip hemen çıktım ve karakola geldiğimde başkomserin odasına kadar eşlik ettiler.
Kapıyı açmamla şok geçirmem an oldu karşımda o vardı. Nasıl olabilirdi çok şaşırmıştım o an o kadar değişik şeyler yaşadım ki. Ban elini uzatıp "Ben başkomser Timur" Mira" diye bir kelime söyleyip "beni niçin çağırdınız" diye sordum. "Bir görev var sende yenisin bir deneyelim seni" iç sesim "bir deneyelim soni" diye ağzını yaşlarken ben sinirden ağlayacaktım. Yanımızdaki adama çıkabilirsin gibi bir işaret yaptı adam çıkar çıkmaz Timur'a dönüp " ne yapıyon lan sen kimsin dün mafya bugün polis" diye bağırdım. Yerinden firlarmış gibi gelip ağzıyla elimi kapatınca ben de vurmak durumunda kaldım. " Mira sen benim elime düşmedin mi" dedi. Asıl sonum şimdi geldi.
Bana dönüp oturmam için sandalyeyi işaret etti. Oturdum ve konuşmaya başladı. "Bir aile var uyuşturucu ticareti yapıyor" merak etmiştim dinlemeye devam ettim. "Bu ailenin yakınında bir ev var orada yaşayacağız" o an beynimden vurulmuşa döndüm ve " sen ve ben asla olmaz" "burda kuralları ben koyarım küçük hanım" dedi. Ve onu takip etmemi istedi. Boş bir depoya geldik içeriden bir adam çıkıp "nasıl bir kostüm istersiniz bu sefer kim oluyorsunuz?" o an timur "abi bu Mira" dedi. "Şu saatten sonrada sevgili karım" deyince "sus lan nerden karın oluyorum be?" Adını bilmediğim adam " Miracım Allah kolaylık versin abiciğim" dedi.