Sofraya oturup yemeğe katıldım. Ama içimde hâlâ bir korku vardı. Abim bana izin aldığını söylemişti ve sorun olmayacağını söyledi. Yemek bitti ve herkes evlerine dağıldı abim gelmedi. Babam "arkadaşlarıyla kutlamıştır o yüzden gelmedi eşek sıpası" dedi. Ben her şeye inanmaya çalıştım. Sabah mutfaktan bir bağrış sesi ile uyandım.
Annem ağlıyor babam annemi sakinleştiriyordu. Babama "ne oldu" diye sordum bana telefonu işaret etti. Bakmakla şoka uğramam an oldu. Abimin bir fotoğrafı ve bir not vardı.
Notta şunlar yazıyordu "herkes yaşattığını yaşar" ne siz ergen falan mısınız? diye düşündüm. Ama altta konum vardı. Konumu telefonuma gönderip evden çıkmaya hazırlandım. Ve bir taksiye atlayıp gittim. Bir malikaneye geldik taksi şoförüne biraz geride durmasını söyleyip parayı ödeyip indim. Korkuyordum ama sakin olmalıydım.Malikaneye girdim ama yavaş olmam gerekiyordu ve bu beni çok geriyordu. Merdivenleri yavaş yavaş çıktım.
Büyük bir salon karşıladı beni. Abim bir sandalyede ağzı yüzü kan içinde elleri de bağlıydı. Tam gidecekken kapı açıldı. İçeriden bir grup adam çıktı bense bulduğum ilk yere saklanmıştım. Adamların gitmesini bekledim bir araba sesi gelince hemen abimin yanına koştum. Bana "senin burda ne işin var hemen git" demesiyle içeriden bir adam çıktı ve silahı bana doğrulttu. O an sonumun geldiğine yemin edebilirim. Adama bakarak "kimsin lan sen ne bu artist artist hareketler mafya mısınız olum siz" diye bir cümle çıktı ağzımdan. Ah Mira ah nerden çıktı bu cesaret be kızım.
Adam "vay vay vay kimleri görüyorum naber Mira" dediği sırada şok oldum çünkü adımı nerden biliyor diye düşünmedim değil. İstemsizce "adımı nerden biliyorsun" diye sordum. Bana "ah küçüğüm ah yazık oldu" dedi. Bana bunu söyleyen kişi 20 li yaşlarda biriydi kim bu ya. Labirente girip çıkamıyor gibi bir şeydi.Adam yüzüme bakarken bir hareket yapıp elindeki silahı kaptım. Vay be Mira kızım harbi Queen'sin ha. Adam "sakin sakin Mira seni vuramayacağımı biliyorsun" dedi. O anda ağzımdan "sana neden güveneyim?" diye bir cümle çıktı. Adam " oda bende kalsın" diyerek sırıttı. Kırılmış gibiydi kendimi kötü hissetmedim değil. Adam "Eee ne yapalım seni de bağlayalım hadi" dedi. Ben "pardon abimi de alıp burdan gidicem" dedim.
Adam ise "çok beklersin güzelim" dedi. Abim adama dönüp "nerden güzelin lan" diye bağırdı. Adam "sakin ol şampiyon lafın gelişi" dedi. Aklıma nereden geldi bilmiyorum ama adama "adınızı öğrenebilir miyim?" cümlesi çıktı. Adam "timur küçük Hanım" diye cevapladı. "Timur güzel isim" hayır dışımdan söylemedim dışımdan söylemedim. "Seninki mükemmel Miracım" Timurun söylediği şey benim sırıtmama neden oldu."İyi misin?" sorusuyla irkildim. Ve hayır anlamında başımı salladım. Timur oturmam için bir sandalye çekti. Teşekkür ederim manasında başımı salladım. Gerçekten kimdi ve bizi nerden tanıyordu merak etmedim değil her neyse abimi almaya geldim. Timur'a "abimi çöz" dedim. Bana "çözeyim beni öldürsün dimi" diye yanıt verdi. Bense çok sinirli bir şekilde "ÇÖZ DEDİM" diye bağırdım bana tamam işareti yapıp çözdü.
"Şimdi abimi alıp burdan defolup gidiyorum" dedim. Timur "tekrar görüşeceğiz" diye bağırdı. Abim "memnuniyetle" diyerek yanıtladı. Arabaya biner binmez abime "kim bu adam ne istiyor senden?" diye sordum. Bana "bilmem" diyerek cevapladı yol boyu hiç konuşmadık. Eve vardık ve kapıyı çaldım babam açtı ve "oğlum" diye sarıldı tam o sırada "ben kurtardım" diye lafa girdim. Babam şok olmuştu "odamdayım" diyerek uzaklaştım yoksa sorguya alınacaktım.