İçeriğe geç

Ateşin Hüznü

Bölüm 22 · 1 dk okuma

Ateşin Hüznü

Bölüm 22

Ateşin gölgesi var mıydı?

Ben ateşin suyuydum. Onu alevlendiren ama söndüremeyen.

Sokak ortasında kulağımda kulaklıkla yürüyordum.

Adım Alev. Öyle kızıl saçlarım falan yok , olmasını isterdim. Simsiyah saçlarım kahve tonlarında göz rengim vardı. Sıcak havaları hiç sevmezdim. Böyle ılık olucaktı havalar.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.