İçeriğe geç

Ateşin Alevi

Bölüm 3 · 3 dk okuma

Ateşin Alevi

Bölüm 3

Koray, o gün bana vurduğu son gün olmalıydı. Saçımı çekerek beni ağlattığı son gün olmalıydı.

Gözlerimi morarttığı,etlerimi kanattığı,kafamı suya sokup beni boğduğu, bana kemerle vurduğu, parmaklarımı ezdiği, dayak zevki bittikten sonra da dudaklarımı ısırarak, kanatarak öptüğü, o gece saatlerce tecavüz ettiği son gün olmalıydı. 7 yıl sonraki kurtuluş günüm bugün olmalıydı. Bugünü yarına bağlayan gecede, özgür olmam gerekiyordu.

Ne kadar uzun sürse de Koray uyumuştu. Yataktan kalkmak için onu üzerimden uyandırmadan itmek, hayatımın en zor şeyiydi. Cebinden zorla aldığım anahtarı tutan morarmış elim ve tüm vücudum tir tir titriyordu. Koray'ın bana ettiği eziyetlerden daha az cefalı olması buradan kurtulmam için yeterli bir sebepti.

Kapıyı açtığımda hissettiğim mutluluğu çok uzun zamandır hiç yaşamamıştım. Dişlediğim dudaklarımı ıslattıktan sonra büyük bir çanta aldım ve içine gardıroptan elime ne geçtiyse koydum. Sonra da Koray'ın beni bağımlı bıraktığı bir poşet ilacı.Tam montumu giyecekken açılan kapı sesi, elimdeki çantayı yere bırakmama ve montu hızlıca çıkarmama sebep oldu.

"Alev! Neredesin?"

Yere düşürdüğüm montu ve çantayı gardıropa saklarken içimdeki korku kalbimin atmasına izin vermeyecek kadar fazlaydı.Olduğum odaya girdi.

Gardıropun önünde durmam onu şüphelendirmiş olmalıydı ki ne yaptığımı sordu.

"Ne işin var senin burada?"

"Be-ben..."

Tam dolabı açmaya yaklaşırken kendimi bir şeyler uydurmaya zorladım.

"Kalın kazağımı arıyordum da. Biraz üşüdüm."

Üstüme baktı ve,

"Bulalım o zaman."

Eli tekrar dolaba uzandığında,

"Kirli sepetinde olduğu aklıma geldi. Ben hırkamı giyebilirim."

dedim ve yüzüme uzanan elinden uzaklaşıp kapının arkasındaki askılıktan hırkamı aldım.

"Isıtıcı açık. Senin için daha fazla açtım zaten.Hala üşüyor musun cidden?"

"Üşüyorum."

"..."

Hızla odaya girerken peşimden gelen ayak sesleri gitgide hızlanıyordu.O ayak seslerinin sahibi, tekrar saçlarımı kavrayıp kendine çekti.

Yine çığlıklar başlamıştı sadece o ve benim olduğum bu sessiz evde. Bu evin tek gürültüsü susmak bilmeyen çığlıklarımdı.

"Benden kaçamazsın!!"

"Koray, bırak lütfen! Canım acıyor."

"Acısın zaten. Acısın ki, o kalbin birini zorla da olsa içine alabileceğini öğrensin."

"Canımı yakan birini nasıl sevebilirim?"

Bir yandan ağlayıp bir yandan kurmaya çalıştığım cümleler anlaşılmıyordu bile.

Ama o anlıyordu. Konuşmasına alışamadığınız bir insanı anlayamazsınız, ama alıştıysanız anlayabilirsiniz. O benim ağlaya ağlaya konuştuğum anlara istisnasız yedi yıl boyunca şahit olduğu için beni anlayabiliyordu.

"Zorla sevemem."

"Zorla seveceksin! Gerekirse ben beni sevemeyen kalbini göğsünden çıkarıp seni öldüreceğim, yine kendimi sana sevdireceğim. Şimdi, saçını bırakmamı istiyor musun?"

Korkuyla başımı salladım.

"O zaman beni öpeceksin. Yalandan olmayacak ve dudaktan!"

Duyduğumda gözlerimi kocaman açtım.

"Ölürüm de yapmam öyle bir şey!"

"Öl o zaman!"

Bir anda yediğim sert tokat yatağa düşmeme sebep oldu. Üstüme çıktı ve bıçağını çıkardı.

Bıçağın ucunu boynuma doğru tuttuğunda dudaklarımdan akan kanın boynuma doğru kaydığını hissettim.

"Şimdi, yapıyor musun, yapmıyor musun?"

Aklıma gelen kaçma isteğim, bana dayanma gücü veriyordu. Gözlerimi sıkıp içindeki yaşları akıttım ve çaresizlikle başımı salladım. Gözlerimi kapattım.

Dudaklarına doğru uzanan dudaklarım konuşabilseydi eğer kesinlikle aklımı kaçırdığımı söylerlerdi. Dudaklarım bir süre onun dudaklarında kaldıktan sonra dudaklarımı çekmeye çalıştım. Başaramamıştım. Dudaklarımı delirmişcesine emiyordu. Ceketini çıkardığında tekrar tecavüze uğrayacağımı anlamıştım ve inlemeye başlamıştım. Kazağını çıkarırken dudaklarımı bıraktı.

"Yalvarırım yapma! Ne olur yapma!"

Hıçkıra hıçkıra ağlıyordum.Daha sonra atletini çıkardı. Zorla üstümdekileri çıkarmaya başladı. Onu tüm gücümle ittirsem de işe yaramıyordu.Bir anda yüzüme sertçe vurulduğunu fark ettim.Yana eğilen başım, kanayan dudaklarım ve mosmor vücudum. Gördüğüm şeylerin yanında göz bebeklerim biraz daha yukarı doğru kaydığında pantolonunu çıkaran Koray'ı gördüm.

"Yapma."

Diyebildim kısık sesle.

Çok geçmeden altımda hissettiğim acıyla sersemliğimi üzerimden attım. Tekrar onu ittirmeye başladım. Ama bu sefer yediğim tokatlar hem daha sertti, hem de ardı arkası kesilmiyordu.

Ağzıma gelen kan tadını hissediyordum.

Altım daha da acıyordu. Son olarak gördüklerim, ikimizin de tamamen çıplak olduğu ve onun deli gibi gel git yaptığı ve göğüslerimi emdiğiydi. Son olarak düşündüğüm ise, bugün bu cehennemden çıkamayacak olmamdı...

3. BÖLÜM SONU

♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡♡

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.