ASTER

Yeryüzünün en dip, en kızgın katmanından bir musiki yükseliyor; her bir zerresi yalandan örülmüş, seyircisi akça bulutlardan sonsuz bir tiyatronun son sahnesine ait bu musiki. Kralların amaçsızca sokaklara döktüğü bir renk cümbüşünden kopmuş gelmiş gibi aceleci, fakat gecelerce dans etmiş bir asilzadenin yorgun bedeni kadar dingin havada süzülüyor. Kapkara ruhlar yükseliyor, yükseliyor ve göğe erdiğinde bembeyaz bir bedenle Dünya'nın yoksul topraklarına ilk adımlarını atıyor. Gözden kaybolmadan hemen önce, acı mı acı bir şarkı uyduruveriyor yeryüzünün tatlı musikisine. "Bir yaşam, ölümden doğan ve damarlarında hayatı taşıyan. Ve bir ölüm, duvarları kana bulayan ve yüzbinleri özgürlükte rehin kılan."