~Mehmet~
-Günaydın Mehmetciğim.
Delireceğim bu kadın benden ne istiyor gerçekten anlayorum gerçi anlsamda anlamamış gibi yaparım. Tanrım bu senin bana verdiğin bir tür ceza mı? Hayır herşeyde bir hayır var ama bu resmen,neyse...
-Sanada Sahra. Okula gidiyorum ben. Arama,açamam!
-İyi dersler canım :)
Allah’ım birde canım diyor! Çıldırmak için gerekli bir sebep! Ah anne ah..Ne diye bu kızı yolladın başıma Bakıcı mıyım ben? Aklınca bu kızla aramı yapmaya çalışıp ilerde bizi baş göz etmek istiyor ama bende Mehmetsem bu kızla asla çıkmam.
Bu tarz içten söylemlerle ve küfürlerle okula vardım. Doğrudan sınıfa çıktım neyseki Sahra ile farklı okullardaydık. Aramızda nereden baksak 1 saatlik mesafe vardı.
-Ders ne?
Kimin sorduğuna bakmak için arkama döndüm,döndüğüm anda kalakaldım. Arkamda yeşil gözlü bir güzel vardı kocaman gözlerini açmış kıpkırmızı dudaklarından çıkan masum bir gülümsemeyle bana bakıyordu.
-Matematik. Ama sen kimsin?
-Ah! ben Feryal. 11-C’ye yeni kayıt oldum aynı sınıftayız.
O kadar güzel konuşuyorduki..Keşke hiç susmasa. O kıvırcık saçlarını koklamak için canımı verebilirdim..Sanırım ilk kez aşık olmuştum...
-Anladım.Hoşgeldin sınıfımıza!
-Teşekkür ederim. İsimsiz arkadaşım.
Yürümeye başladı.
-MEHMET! MEHMET SİPAHİ!
Tatlı bir kahkaha attı. Onun peşinden derse gittim. Derse geç kalmıştı nerdeydi?