Öğleden sonra okuldan gelmiş olanları gözden geçiriyorum hayatla ilgili yeni planlarıma uyum sağlayacak olan dünyayı her şeyi düşünecek kadar aklım beynim var.
Umrumda bile değil bu hayatın nasıl geçeceği sonuçta ne olacağı. Kusura bakmasın kimse bir kere geldik Şu dünyaya tabii ki her şey benim istediğim gibi olacaktı İçindeysek bu hayatın benim kurallarıma göre oynanacak Bu oyunlar çünkü ben öyle istiyorum. Bence 20 yaşa göre tam da uygun düşüncelerde bunlar dünyanın merkezi olmak olmak isteme. Herkesin her şeyin kendi ekseni etrafında dönmek istemesi insanın. Ama şimdi diyorum ki tam da 32. yaş günümde hem gülüp geçiyorum o günlere hem de acıyorum kendi hallerime insanoğlunun en zalim en aciz en kötü en sevimli en ukala en yardımsever hallerini kendimde görmüşüm çünkü. Sonra bu düşünce kaplıyor bütün kalbimi. Artık cılız bir sesle attığını bildiğim bi çare kalbimi...