Nehir bir gününü evde dinlenerek geçirdi. Evini topladı, yemek yaptı, kitap okudu. Bunları yaptıktan sonra ise bütün gün boyunca oturdu. Rüzgâr Nehir’in gelmeyeceğini tahmin ediyordu ayrıca çok da kızgın olduğunu biliyordu. Nehir’i Nehir’den daha iyi tanıyordu. Rüzgar ilerigörüşlü bir insandı. Herhangi bir sorunla karşılaştığında varsayımlardan gider ve o varsayımlar illa bir yere çıkardı. Ayrıca mutluydu da bu mutluluk Nehir’e gücünü kanıtladığı için değildi tabi ki. Rüzgar asla gücünü kanıtlamaz başkaları görürdü o gücü .Asıl mutluluğu Nehirdi. Nehir’in kılına bile zarar gelmemesi ve her şeyin tam istediği gibi olmasıda eklenmişti mutluluğuna. Komiğine giden bir olay da yaşanmıştı. Sözde çok güvenli olan bir yerden kılını bile kıpırdatmadan on beş kişiyi hapishaneden kaçırtmıştı. Aslında mektuptakiler pek bir işe yaramadı ama Rüzgar ortaya bir fikir attı ve o fikir sorunsuzca ilerledi.(bu fikri maalesef öğrenemedik).Bu kadar kolay olmasından ötürü dalga geçiyordu. İçinden “bu hapishane işini de baya abartıyorlar .Korkulacak hiçbir şey yok aksine ben burada çok eğleniyorum. Bütün dünya bir araya gelse benim yaptığım o şahane hırsızlıkları öğrenemezler ”diyerek günün çok mutlu geçirmişti. Ertesi gün Nehir kahverengi takım elbisesini giydi. Arabasına bin içekken evvelsi. gün yaşadığı kötü olayı hatırladı tedbir amaçlı arabasını gözden geçirdi .Bunu yaparken kızgındı da. Bir suçlu yüzünden düştüğüm hale bak “diyordu .İlk iş olarak Rüzgar’ın yanına gitti. Eğer bu ziyareti bir dakika bile geciktirtirse siniri ve stresten kendini yer bitirtirdi. Bu erken saatte gitmesinin bir diğer sebebi ise Derin’e yakalanmamak .Geldiğinde Rüzgar’ı çağırdı. Ciddi bir tavır takındı. Rüzgar’a ne diyeceğini kestiremiyordu ona kızgında ama sonsuza dek ona kızgın kalamazdı acaba ne olacak da kızgınlığımı götürecek .Rüzgar geldi .Kendinden emin gibiydi hatta mutluydu. Her zaman ki gibi güzel giyimliydi. Nehir ona bakınca biraz yumuşadı. İlk elini uzatan Rüzgar oldu.
-Hoş geldiniz Nehir Hanım. Nasıl oldunuz daha iyi misiniz ?
-Bilmem. Siz zaten beni benden daha iyi tanımıyor musunuz ?Siz söyleyin iyi miyim, kötü müyüm ?
-Korktuğum kadar kötü değil .
-Bu saçmalık da neyin nesiydi ?Bana her şeyi anlattın.
-Herkesin kaçmasını ben istedim ve sizde olayı fazla incelemeyin diye böyle bir ekip gönderdim onlarda her şeyi anlattılar. Böylelikle aklınızda soru işareti kalmasın istedim .Zaten eczaneye gittikten sonra toparladınız .Aniden çıkan şeylerden çok korktuğunuzu biliyordum o yüzden de ekibi tembihledim yavaş davranmalarına rağmen korktunuz .
-BU saçmalık .Ama benim eczaneye gittiğimi nereden biliyorsunuz ?
-Sizin nasıl olduğunuzu merak ettim ,bir de bir çıkayım hava alayım dedim. Bir restoranda da gideyim dedim .
-Nasıl yani siz dışarı mı çıktınız ? Birde beni izlediniz ?
-N evar ki bunda hep yaptığım şeyler .
-Rüzgar Bey siz durumun ciddiyetinin farkında değilsiniz .Bu firar niteliğinde eğer bu öğrenilirse sizi kurtarma ihtimalim yok .
-Çıktım ama geri geldim. Ama bu geri gelme mevzusunu ekibimim hakkında söylemeyeceğim .Ben de yakında buradan gitmek istiyorum zaten geride bıraktığım taşlar var onlarıda alırım.
-Bakın ilk başta arabama hiç tanımadığım iki tane adam yerleştirildiniz. Şimdi geride bıraktığım taşları almam lazım diyorsunuz . Birde benim arabamın anahtarının kopyası var sizde .Onu da alıyım .
-Size verecektim ama şuan sırası değil. Çok yakın bir sırada imha ederim onu zaten.
-Niye vermiyorsunuz anahtarı.
-Birkaç gün sonra da işime yarıcak da ondan.
-Ne yaparsanız yapın demicem çünkü ben olsam da olmasam da yapıcaksınız .Anahtarımı verin ve konuyu kapatalım.
-Siz niye kendinizi küçümsüyorsunuz ki.Siz olmasaydınız ben ikinci günde kaçardım. Sizin için buradayım.
-Ben de anahtarım için buradayım. Anahtarımı alıyım .Tekrardan tanımadığım adamlarla on beş dakika boğuşmak zorunda kalmak istemiyorum.
-Nehir Hanım bu isteğinizi yapmadığım için kusura bakmayın. Maalesef ki yapamam .
-Bakın o araba üstüme kayıtlı yani benim arabam kısaca benim mülküm ve arabama benden habersiz bir şey yapmanıza izin veremem .Bu bir suç. Vermezseniz dava açarım.
-Açın .Bende kaçarım .Pardon unutmuşum zaten buradan elimi kolumu sallayarak gidicem.
-Tamam Rüzgar Bey .Şuan sakinim baya sakinim .Öğlen geldiğimde anahtarım ve sizde olan bütün eşyalarım. Vardır illa ki. Onları alıcam. Ve sizinle daha detaylı konuşucam.Bu işin zorluklarından bahsedeceğim .Bir umut işin ciddiyetini anlarsınız diye.
-Tamam Nehir Hanım anahtarınız öğlen vericem.Siz yeterki isteyin.
-Yarın sorgu hakimleri sizi çağıracak. Taşların yerini sorucaklar.Başka bir suçunuzun olduğu kanısındalar. Diğer suçlarıda itiraf etmenizi isticekler.Tuhafdır ki hiç kimse çete üyelerinin kaçtığını bilmiyorlar. Senin arada bir hava almak için çıktığınıda. Yarın diğer çete üyelerini de çağırıcaklardı.Kaçtıklarını yarın öğrenirler olayı daha net anlamak için sana çok daha fazla sorular sorıurlar.Eğer bu kaçış olayında parmağın olduğu öğrenilirse hücreye gidebilirsin ama ben gitmemen için elimden geleni yaparım Tabi anahtarımı getirirsen
-Bir anahtar için satıyor musun beni ?
-Hayır can ve mal güvenliğim için.
-Sana asla zarar vermem. Özellikle tembihledim saçının kılına bile zarar gelmesin diye. Ama sen işleri zorlaştırdın . En yakın zamanda hatamı telafi edeceğim Nehir Hanım. Bundan hiç şüpheniz olmasın.
-Tamam Rüzgar Bey ziyaret saati bitiyor .İyi Günler.
Nehir’in sinir geçmişti. Kin tutan biri değildi özellikle de Rüzgar’a karşı. Tek sinir olduğu nokta anahtarıydı. Küçüklükten beri hayalini kurduğu arabayı almıştı. Bu arabayı almak için çok çalışmıştı. Arabalarla pek ilgisi yoktu ama istediği şeyi başardığı için kendisiyle gurur duyuyordu. Rüzgar ile yaptığı konuşma çok garip geçmişti. Onu takip etmesine çok takılmadı onun takıldığı şey hapishaneden kaçıp geri gelmesiydi. Rüzgar’ın yerinde başkası olsa bırak geri gelmeyi bir daha o semte uğramazdı. Kendince Rüzgar’ın kaçmak için başka bir planı var d iye yorumladı. Doğru da yorumlamıştı. Rüzgar’ın herkesin hayatını değiştirecek bir planı vardı. (Merak edenler için yazıyım Nehir hala anahtarını alamadı.)