Ablamla olan tartışmamızdan yaklaşık bir saat sonra tören sirenleri çaldı. İdam töreni olacak bu törenler üç rengin birleştiği nadir anlardan çünkü üç renk ruhların hiçbiri kendisi dışında bir ruhla törenler dışında görüşemez. Normalde törenlere gitmezdim ama bu sefer gitmeye karar verdim. İçimde farklı bir his vardı. Bu hissi biliyorum , bir şey olacak.
Renk sınırları çoktan açılmış ruhlar konuşmaya başlamışlardı. Etrafta karışık kokular vardı. Her zamanki gibi birbirinden etkilenenler olmuştu. Bu ruhların ikinci ayırt edici özelliği. Bir ruh başka bir ruhtan etkilenir ve eşi olmasını isterse renk pigmentleri aynı zamanda esans görevi görür ve kendi kokusunu yaymaya başlar. Bu koku siyahlarda şeker , grilerde gül , beyazlarda pudra kokusu.
Etraf esans kokularıyla tamamen çevrilmiş ama törene daha uzun süre olduğu için meydandaki kalabalık azalmıştı. Yaslandığım duvardan kalkıp bakındım. Biraz ilerde üç renkten karışık birkaç ruh olan bir grup görüp yanlarına gittim. Beni tanıdık simalar karşıladı. Birbirimizi tanımıyorduk ama her törende konuşuyorduk. Bu kullandığımız bir yoldu eğer yakın olursak daha da görüşmek isteyecektik ve bu yasak. Herkese baktım ama gözüm birine takıldı. Onu ilk defa görüyordum. Beyaz bir erkek ruh. Gözüm ona geldiğinde o da bana baktı. Neden bilmiyorum ama gözlerimiz kitlendi. Bu süre biraz uzayınca etraftaki ruhlar da bize bakmaya başladı. Doğru tahmin , birbirimizi ruh eşi olarak istiyorduk. Ruhlar bize bakmaya başladığı sırada içimde bir hareketlilik hissettim. Şeker kokusu yaymaya başlamıştım. Aynı anda burnuma başka bir koku geldi , pudra kokusu. Daha ismini bile bilmediğim Beyaz bir ruhu eş olarak seçti kalbim. Daha kötü ne olabilir diye düşünürken beni kuytu bir köşeye çekti ve dudaklarıma minik bir öpücük bıraktı. Bu kötü çünkü farklı renkler birbirine dokunamaz. Bunları düşünürken tekrar siren çaldı , tören başlıyor.