....-----1.BÖLÜM ----....
Ding,Ding ,ding yine ve yine Nehir'in telefonu çalmıştı ekranda yazmaktan sıkılmayan Yaman vardı. Nehir her ne kadar Yamanı sevse de bu iş böyle ilerlemeyecekti Nehir ve Yaman yaklaşık 3 senedir sevgiliydi Yaman hem evlenmek istiyor hemde çalışmayı red ediyordu, Nehir çeyizi ve düğün masraflarını çıkarabilmek için 2 işte birden çalışıyordu bi yandan da Yamanın saçma isteklerini karşılsrken artık tükenmişti bu ilişki ona yaramıyor onu sadece tüketiyordu 1 aydıriçini kemiren ayrılma duygusu bedenini kaplamıştı uzun bir süre sadece düşündü ve artık ayrılma kararı aldı Yamanın üst üste gelen mesajlarına bakmayıp ne yazacağını aklında toparlamaya çalışıyoduDerin bir nefes aldı ve telefonu sessize çevirdi. Artık ne yazacağını değil, nasıl söyleyeceğini düşünüyordu. Çünkü bu kez geri dönüşü olmayacaktı.
Üç yıl... Tam üç yıl boyunca bu ilişki için elinden geleni yapmıştı. Sabahın ilk ışıklarıyla işe gidiyor, akşam ikinci işine koşuyor, kazandığı her kuruşu geleceği için biriktirmeye çalışıyordu. Ama Yaman'ın tek yaptığı, sürekli yeni isteklerde bulunmaktı. Bir gün pahalı bir saat, ertesi gün yeni bir telefon... Evlenmek istediğini söylüyor ama bunun için en küçük bir adım bile atmıyordu. Çalışmayı reddediyor, bütün yükü Nehir'in omuzlarına bırakıyordu.
Son bir aydır içinde büyüyen o his artık dayanılmaz olmuştu. Bu ilişki ona mutluluk vermiyor, sadece tüketiyordu.
Telefonunu eline aldı. Parmakları titreyerek mesaj kutusunu açtı.
"Yaman... Bu mesajı yazmak benim için çok zor. Seni kötü biri olduğun için değil, artık kendimi bu ilişkinin içinde kaybettiğim için bırakıyorum. Seni gerçekten sevdim ama sevgi tek başına yetmiyormuş. Hayallerimden, huzurumdan ve kendimden vazgeçtiğimi fark ettim. Umarım bir gün ikimiz de hak ettiğimiz mutluluğu buluruz. Hoşça kal."
Gönder tuşuna bastığı anda gözlerinden iki damla yaş süzüldü.
Telefon birkaç saniye içinde çalmaya başladı.
Yaman arıyordu.
Bir kez...
İki kez...
Beş kez...
Nehir hiçbirini açmadı.
Dakikalar sonra mesajlar peş peşe geldi.
"Lütfen bunu yapma."
"Konuşalım."
"Ben sensiz yapamam."
"Seni hâlâ çok seviyorum."
Nehir telefonu kapatıp yatağın üzerine bıraktı. Bu kez kalbi değil, mantığı konuşmuştu.
Aradan haftalar geçti.
Nehir bütün enerjisini çocukluğundan beri kurduğu hayaline verdi. Büyük şirketlerde çalışmak, kendi ayakları üzerinde duran başarılı bir kadın olmak istiyordu. Geceleri kurslara katıldı, yabancı dilini geliştirdi, sayısız iş görüşmesine girdi. Defalarca reddedildi ama hiçbir zaman pes etmedi.
Bir sabah gelen e-posta hayatını değiştirdi.
"Sayın Nehir Demir, Kurt Holding ailesine hoş geldiniz."
O an dünyanın durduğunu hissetti.
Aylarca verdiği emek sonunda karşılığını
-1.Bölüm sonu-
