Eliza, Alexander'ın gözlerindeki ateşi gördüğünde, kalbinin derinliklerinde bir sıcaklık hissetti. Odaya dolan ay ışığı, Alexander'ın yüzündeki kararlı ifadeyi aydınlatıyordu.
**Eliza:** "Alexander, bu aşk bizi yok edebilir. Ailem asla kabul etmeyecek."
**Alexander:** "Eliza, seninle olmadan geçen her gün, benim için bir ömür gibi. Aşkımız, her türlü engeli aşacak güçte."
**Eliza:** "Ama gerçekler acımasız. Sen bir lord'sun ve ben... ben sadece bir kontesim."
**Alexander:** "Unvanlar ne ki? Kalbimizdeki aşk, tüm dünyadaki taçlardan daha değerli."
Eliza, Alexander'a yaklaştı ve elini onun eline koydu. Gözleri, birbirlerine olan sevgilerinin şiddetiyle parlıyordu.
**Eliza:** "Peki ya aşkımız dünyayı karartırsa?"
**Alexander:** "O zaman biz de kendi ışığımızı yaratırız. Ve bu ışık, en karanlık gölgeleri bile aydınlatacak."
Onların konuşmaları, aşklarının sadece birbirlerine değil, aynı zamanda kendi içlerindeki korkulara karşı da bir meydan okuma olduğunu gösteriyordu. Eliza ve Alexander, birlikte, aşkın alengirli yollarında yürümeye kararlıydılar.