İçeriğe geç

ASKER'İM

Bölüm 1 · 2 dk okuma

ASKER'İM

Bölüm 1

1. BÖLÜM

ILGIN ASİ ALTAN'DAN:

Abimin görev nedeniyle numarasını değiştirmesi üzerine karargahtan numarasını almış abimi darlıyordum.

___________

WhatsApp:

___________

Siz: Abiiii.

Siz: Abii ben Ilgın kaydetsene.

Siz: Ya Abiiğğ baksana.

Siz: Lan Atakan gerizekalısı göreve gittin de söylemiyon dimi üzülmiyim diye.

Siz: Şerefsiz köpek!

Siz: Ama ben öğrenirim.

Siz: Nıç Nıç abiye bak göreve gidince söylemez.

Siz: Ya abiiğ valla istediğin yemekleri yapacam yazsana.

Siz: Abiiğğ bak.

Siz: Abiğ yaa baksana.

Siz: Abi korkuyorum yazsana.

Siz: Bişey mi oldu abii.

Siz: Abi derse giriyorum şimdi çıkınca tekrar yazacağım.

_________

Zil çalmıştı öğretmenler odasından çıkıp sınıfıma girdim. 2/E..

Sınıfa girmemle yerlerine oturmaları bir olmuştu sesler kesilmişti hepsi birden çiçek olmuşlardı.

Onların bu hallerine gülümseyip çantamı masama koyup yerime oturdum.

"Evet çocuklar size verdiğim ödev yapıldı mı ?"

Tüm sınıf aynı anda parmak kaldırmıştı.

Tebessüm edip. Dila'ya söz hakkı verdim.

Ayağa kalktı.

"Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,

Sönmeden yurdumun üstünde en son ocak.

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

O benimdir , O benim milletimindir ancak."

Sözünü bitirdiğinde yerine oturdu ve yanında oturan Tuğçe ayağa kalktı. Dediğim gibi yapıyorlardı gülümsedim.

"Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!

Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal?

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal…

Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal."

Arka sıralarında oturan Tuğba ayağa kalktı.

"Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım.

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım,

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım."

Tuğba'nın yanında oturan Şimal ayağa kalktı.

"Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

Benim iman dolu göğsüm gibi serradim var.

Ulusun, korkma ! Nasıl böyle bir imanı boğar,

'Medeniyet' dediğin tek dişi kalmış canavar?"

Ardından Sürreya.

"Arkadaş! Yurdumu alçaklara uğratma sakın,

Siper et gövdeni, dursun bu hayâtsızca akın,

Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk'ın

Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın."

Sürreya'nın ardından Celal;

"Bastığın yerleri 'toprak' diyerek geçme, tanı,

Düşün altında binlerce kefensiz yatanı.

Sen Şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,

Verme, dünyalaeı alsan da bu cennet vatanı."

Celal'in ardından ise Zafer;

"Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

Şüheda fışkıracak, toprağa sıksan şüheda.

Canı, cananı , bütün varımı alsın da Hüda,

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda."

Ardından Kadir;

"Ruhumun senden İlahî, şudur ancak emeli:

Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.

Bu ezanlar, ki şehadetleri dinin temeli,

Ebedî, yurdumun üstünde benim inlemeli."

Kadir'in ardından 9. Kıta için Çağlar ayağa kalktı.

"O zaman vecdile bin secde eder, varsa taşım,

Her cerihamdan, İlahî, boşanıp kanlı yaşım,

Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım,

O zaman yükselerek arşa değer belki başım."

Orçun'un da kalkmasıyla gülümsemem büyümüştü.

"Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal.

Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;

Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklal!"

O da yerine oturduğunda zil çalmıştı fakat hiçbiri çıkmadan beni bekliyorlardı. Saygılıydılar. Ve bşr o kadar da vatanını seven çocuklardı.

Benim sınıftan çıkmamla arkamdan çıkmışlardı..

______________________________________________

Bölüm Sonu.

Bölüm sonu

3 yorum