Herkese merhaba yeni kurgum ile sizinle beraberim.İlk kez yazmaya başladım.Umarım beğenirsiniz.Okurken yorum yaparsanız sevinirim canlarım.
Keyifli okumalarrr.
🤍
7 Yıl Önce
Lavin Akel
Kimseye güvenmemem gerektiğini en güvendiğim insanlardan öğrenmiştim, sonra da bunu bir daha yapmamam gerektiğini.
Birine güvenmek çok zordur.Uzun bir süreç ister.Güvenin yıkılması ise birine güvenmekten çok daha basittir.Çok güvenirseniz mutlaka aldatılırsınız, ama hiç güvenmezseniz de hayat geçmez.Ben ona herkesten çok güveniyordum...
Güvenin olmadığı bir ilişki yıkılmaya mahkumdur.Bir ilişkide güven olmaz ise o ilişki bir süre sonra devam edemez.Bizim ilişkimizde bu sebepten dolayı bitti.
Bugün Asena ve diğer Üniversiteden arkadaşlarla akşam dışarı çıkacaktık.Birkaç dersim vardı.Onlara girip çıktıktan sonra Asena ile birlikte kaldığımız eve gittik.
Akşam için hazırlanmaya başlamadan önce ılık bir duş aldım.Duştan çıkıp üstümü giyindim.Giyinmem çok uzun sürmüştü. Genelde uzun sürerdi çünkü ne giyeceğim bir türlü karar veremiyordum.
Zümrüt yeşili,uzun kollu,mini bir elbise giymeye karar vermiştim.Çok abartmaya gerek yoktu sonuç olarak arkadaşlarla her zaman yaptığımız gibi dışarıya çıkıyorduk.
Asena ile birlikte Asena'nın arabasına binip yola çıktık. Her zaman gittiğimiz mekana gideceğimizi sanmıştım fakat öyle olmadı.Başka bir mekana gelmiştik.
Yoldayken Arda'ya mesaj attım.
Asena ile birlikte Üniversiteden arkadaşlarla buluşucaz haber vermek istedimmm.
Hmm iyi.Eğlenirsiniz iyi olmuş.
Senin bir işin mi var?İşin yoksa bana eşlik edebilir misin Sevgilim?
Üzgünüm şuan sınavlara çalışmam lazım. Yarın iki tane önemli dersten sınavım var.
Peki,kolay gelsin sana o zaman.
Yine şaşırtmamıştı.Şu Birkaç hafta çok değişmişti.Ben birşeyler yapmak istesem normalde hemen kabul ederdi ama şu son günler bir bahane üretip reddediyordu.
Asena arabayı durdurduğunu geldiğimizi anladım."Neden her zaman ki gibi gittiğimiz mekana gitmedik?"
"Bizimkileri biliyorsun yeni mekan keşfetmeye bayılırlar."dedi gülümseyerek.İkimizde emniyet kemerlerimizi çıkarttıktan sonra arabadan inip mekana giriş yaptık.
İçeriye girdiğimde hemen üstüme konfeti patlatılmıştı.Herkes"İyiki Doğdun Lavin"diyordu.
Tabii ya bugün benim doğum günüm!
Kafam o kadar sınavlar ile doluydu ki , bugünün benim doğum günüm olduğunu unutmuştum.
Doğduğum günü sevmezdim.Ona doya doya sarılamadığım,kokusunu doya doya içime çekemediğim annemi 1.yaş doğum günümde kaybetmiştim.
Annem birden ortadan kaybolmuş,bazı kişiler psikolojisinin bozulduğunu sanıp intihar ettiğini düşünmüşler.Bazıları ise kaçırıldığını...Annemi kim kaçırmak isterdi ki ,düşmanı olduğunu sanmıyorum.Bu yüzden bu düşüncelerin hiçbirine inanmamıştım ama küçükken bana hep "Annen seni bırakıp gitti ,gelmeyecek" demişlerdi.Ben başta inanmadım annemin geleceğine inanmıştım.Yıllar geçtikçe inancım azaldı.Bende artık annemin benden bıkıp intihar ettiğini düşünmüştüm.
Ellerimle ağzımı kapattığımda şaşırmış bir ifade vardı yüzümde.Arkamdan adım sesleri duydum.Tanıdık bir koku aldım.Bu koku Arda'nın kokusuydu.Birden arkamdan bana sarılıp"Doğum günün kutlu olsun Prenses"demişti.
Elleri belimi bulup,çenesini omzuma yaslamıştı.Tanıdık kokusuna döndüğümde Arda olduğunu gördüm.Tahmin etmek zor değildi.3 yıllık sevgilimin kokusunu tanıyacak kadar vakit geçirmiştik.
"Sen"dedim konuşamayarak."Bana sürpriz mi yaptın"dedim dolu gözlerimle ona bakarak.Bana sınavım var çalışmam gerek demişti,meğer doğum günüm için uğraşıyormuş.
"Doğum günün kutlu olsun bir tanem.İyiki doğdun aşkım.İyiki benimlesin,iyiki sevgilimsin"kollarımdan tutup ben kendisine çevirdi ve elindeki gül buketini bana uzattı.
Buketi elinden aldım,Burnuma götürüp kokladım.Çok güzel kokuyorlardı. "Teşekkür ederim sevgilim"dedim sevgilim kelimesini bastırarak söyledim.
Bir elini belime koyarak bizimkilerin olduğu yere ilerledik."Hepinize çok teşekkür ederim iyiki varsınız"
"Sende iyiki varsın iyiki doğdun mutlu yıllar" diyerek bana sarıldı Esra.Herkes doğum günümü kutladıktan sonra Arda pastayı getirdi.
Tam ben pastayı üfeyecekken "Pastayı üflemeye önce dilek tut"diye kulağıma fısılda Arda.Başımı sallayıp gözlerimi kapattım.Dileğimi tuttuktan sonra mumu üfledim.
Asena fotoğraflarımı çekti.Pastaları servis ettikten sonra Derin bir konuşma içerisindeydik.Telefonuma gelen bildirimle telefonu elime aldım.Asena fotoğrafları attığını düşünürken bilmediğim bir numaradan mesaj aldığımı farkettim.Mesaji açtığımda başımdan aşşağı kaynar sular döküldü.Gördüğüm fotoğraf karşısında ne yapacağımı bilemedim.
Fotoğrafta Arda bir kız ile birlikte yatakta...
Arda'ya baktım.Diğerleri ile çok sıkı bir sohbet halindeydi.Gözlerini gözlerime çevirdi birden.Bakışımdan bir şeyler olduğunu anlamış olacak ki gülen yüzü birden düştü.
"Ne oldu bir tanem?" dedi ellerimi tutarak.
Direkt ellerimi çektim.Herkesin içinde yüzüne bir tokat attım."Sen ne olduğunu çok iyi biliyorsun.Bunu bana nasıl yapabilirsin ya!"diye bağırdım.
"Aşkım ne yapıyorsun? Herkesin içindeyiz"
"Başlatma aşkına ne aşkından bahsediyorsun sen!"hâla bağırmaya devam ediyordum.Sinirimden onu şuracıkta öldürebilirdim.
Gözlerimi kapatıp sakinleşmeye çalıştım ama olmadı.Fotoğrafı gösterdim.Açıklama yapmasını bekledim.Gördüğü fotoğraf karşısında şok oldu.
"Sevgilim yalan bu,inandın mı sen buna?Ben sana böyle birşeyi nasıl yaparım?"dedi kendini savunmaya geçerek.
"Bitti ayrılıyoruz. Lavin ve Arda diye bir ikili yok.Biz diye birşey yok.Anladın mı?"dedim ayağa kalktım.Birşeyi demesini beklemeden mekandan çıktım.
Kafamı dağıtmam gerekiyordu.3 yıllık ilişkimi bitirmiştim.Bir sürü anılarımız vardı hepsi birer çöp olmuştu...
❤️🔥
Kendimi bir bar taburesinin üstünde buldum.Barmene bardağı uzatarak doldurmasını söyledim. Tekilayı Tek seferde bitirmiştim. Ne zamandır burdaydım bilmiyorum.Nasıl geldiğimi de...
Ben... galiba... sarhoş olmuştum...
Tam kalkıp gidecekken koca bir gövdeye çarptım.Belimi kavrayarak beni düşmekten kurtardı.Göğsü büyük ve genişti.Siyah gömleğinin altındaki kasları belirgindi.Hay maşallah analar neler doğuruyor.
Ben ne diyordum ya!
Başımı kaldırıp baktığımda yüzünü gördüm.Kollarından sıyrılarak "Biraz dikkat etsene ya!"diye çıkıştım.
"Siz bana çarptınız hanımefendi sizin dikkat etmeniz gerekmiyor mu?"
"Ben mi?Ben niye çarpayım size?İşim gücüm yok sana mı çarpcam?Aaa adama bak ya! İftira atıyorsunuz şuan?"
"Anladığım kadarıyla sarhoş olmuşsunuz.Bu saatte neden yalnızsınız?Bir arkadaşınız falan yok mu?"diyerek Ben yine düşecek gibi olurken belimden tuttu.
Sorusuna cevap vermeyerek gömleğin içinden belirgin olan kaslarına odaklandım.Kaslarına dokunmak ile dokunmamak arasında kalarak en sonunda dokundum."Çok fazla spor yapıyorsun galiba ?"Anlamayarak bana baktı.Kendi sorumun cevabını ben verdim."Gömlek giysen bile kasların çok belirgin.Gömleksiz çok merak ettim.Eminim şuan ki halinden farkı sadece gömlek giymendir."Sen ne diyorsun Lavin sus.
"Boyun kaç senin?"
"Sana kaç lazım?"dedi imalı bir şekilde.
"1.90 falansın herhalde Selvi boylum."dedim söylediğini anlamamazlıktan gelerek.
Kızım sen şaka mısın sus artık!
Söylediklerime güldü.Güldüğünde dudaklarının hemen yanındaki gamzesini gördüm.O güldüğünde bende sarhoş olduğumdan kahkaha attım.
Daha fazla dayanamamış olmalıyım ki kendimi birden adamın kolları arasında bulmuştum.O birşey diyecekken ben uyumuştum.Derin bir uykuya geçmeden önce güzel bir koku solumuştum. Hayatımda duyduğum en güzel kokulardan biriydi.Eşsizdi...
💫
Eve gelmiştim.Uyandığımda başım çok fena halde ağrıyordu.Dün ne olduğunu tam Hatırlamıyordum.Arda'nın beni aldattığını çok iyi hatırlıyorumdum.
Kahvaltıdayken haberlere bakmıştım.
Haberlerde dünkü gördüğüm fotoğrafı görmüştüm.Asena da karşıma geçip oturmuştu.Yüzünün ifadesinden haberi gördüğünü anladım.Benim yapıp yapmadığı öğrenmek istiyordu.Ama konusunu da açmak istemediğinden soramıyordu.
"Sor,"diyerek peyniri alıp ağzıma attım."kafanda soru işareti kalmasın."
"Sen mi yaptın,yani...haberler-"sözünü tamamlayamadan sözünü kestim.
"Evet ben yaptım.Arda, Karaoğlu'ların en gözde çocuğu biliyorsun.El üstünde tuttukları çocuklarının nasıl bir şerefsiz olduklarını öğrenmeleri gerekiyordu." göz kırparak çayımdan bir yudum aldım.
Kahvaltımı bitirdikten sonra okuluma gitmek için hazırlandım.Çantamı hazırlarken içinden kağıttan yapılmış kuş şeklinde bir origami çıktı.Üstünde ise bir yazı ve bir tarih vardı.Tarih dünün tarihiydi,yazı ise şuydu.
"Bir gün tekrardan buluşacağız ve o gün tamamlanacağız "
K.
27.12.2017
Şimdi
Bugün her zamanki gibi işime gitmek için hazırlandım.Üstüme kolsuz beyaz crop giydim. Pantolon olarak ise sütlü kahve renginde kumaş bir pantolon giymiştim.
Arabama binip çalıştığım hastanenin önüne geldim. İçeri girdiğimde Asena'yı gördüm.Yeni gelen stajerlere dosyalardan birşeyler gösteriyordu.Evden erken çıkmış, hastaneye gelmişti.Asena ile aynı bölümü kazanıp aynı hastanede çalışıyorduk.
Kafasını kaldırdığında gözleri beni buldu, yanına gittiğimde ''Günaydınn'' dedi en enerjik haliyle.Asena her zaman enerjikti de neyse...
''Günaydın.Senin işin başından aşkın galiba,''dedim stajerleri gözümle göstererek.
''Evet yeni daha bugün geldiler biraz bizimle vakit geçireceklermiş gibi gözüküyor.''
''O zaman sana kolay gelsin kuzum. Ben acildeyim'' deyip kaçarcasına acile doğru yürümeye başladım.
Bugün hastaneden erkenden çıkacaktım.Her ay yaptığım gibi Ece'yi görmeye gidecektim. Ece, annemden sonra babamın evlendiği karısından olan kızıydı.Üvey kardeşimdi ama ben onu kendi kardeşim gibi görüyordum. Bir insan kardeşini nasıl seviyorsa bende öyle seviyordum kardeşimi.
Ben 16 yaşımdayken babam hayatını kaybetmişti.Kardeşim Ece ise 2 yaşındayken babasız kalmıştı.Annemi küçük yaşta kaybettiğim için üvey annemi annem yerine koymuştum.Üvey kızı olmama rağmen beni kendi kızı gibi görüp öyle sevmişti.Bana öyle bir annelik yapmıştı ki annesizliği hiç hissettirmemişti.
Babam öldüğünde annem iki çocukla dul kalmıştı.Ben annem zorluk çekmesin diye ona yardımda bulunuyordum.Üniversiteyi kazanıp onları yanlız bırakmak zorundaydım.Ama her fırsatta yanlarına gidiyordum.Doktor olduğum zaman ayrı bir eve çıkmaya karar vermiştim.Asena'da eve çıkacağını söyleyince benimle kalmasını söyledim.O da sevinmiş hemen teklifimi kabul etmişti.
Kutay Soyer
"Seni pislik,adi, şerefsiz herif"dedi Pamir o adama bakarak gerçi adam demek haksızlık olur.Bu şahısı dün bir kızı taciz ederken görüp olaya el atmıştık.Dünden beri evin gizli yeri olan müştemilatta tutuluyordu.
Pamir konuşmasına devam ederken ben o Şahısın karşısında ona bakıyodum.Öyle bir bakmış olmalıyım ki adam yüzüme bakmaya bile cesaret edemiyordu.
"Abi dur nolur yalvarırım yapma abi" dedi adam(?) Pamir'in yumrukları arasından."Kaç kişiyi daha taciz ettin lan söyle ha kaç kız!"diye bağırmaya başladı Pamir. Ardından yüzünden kan gelene kadar yumruk attı.
Pamir'e elimi kaldırdım onun işini bitirmesi için ek olarak da "Bitir işini" dedim ve müştemilattan çıktım.
Eve geldiğimde direkt Derin'in odasına çıktım.Kapıyı çalmadan içeri girdim,uyuduğunu düşünmüştüm.Onu bir kitap okurken gördüm.
Bugün dünden daha iyi görünüyordu.Dün nefes almakta zorlanıyordu.Acile götürdüğümde kendine gelmişti.Acilen bir kalp bulunması gerekiyordu.Onu böyle görmeye dayanamıyordum. Elimden gelen herşeyi yapıyordum ama bir türlü uygun kalp bulamıyordum.Daha fazlasını yapmam gerekiyordu ama yapamıyordum bu yüzden kendime kızgınım.Çok çaresizim Allah kahretsin ki hiçbir çözüm yolum yoktu.
Kapıyı kapatıp yatağın yanındaki sandalyeye oturdum."Günaydınnn Canımın içi"dedim en içten sesimle.
Derin de karşılık olarak "Günaydın "dedi.
"Nasıl hissediyorsun kendini bugün daha iyi gördüm seni."derken Derin kitabını yanındaki komodine koydu.
"İyiyim bugün erken kalkıp kitap okumak istedim,sen?"dedi.
Küçük bir tebessüm ettikten sonra "Sen iyiysen bende iyiyim" dedim.
Canı sıkkın olduğunu anladım.Canı sıkılmasa erken kalmazdı. Bunu biliyordum.Çünkü Derin erken kalkmayı sevmezdi.Uykucuydu, tıpkı annem gibi...
Derin de annemi görüyordum.Anneme çok benziyordu yüzü, hareketleri , gözlerinin rengi...
Gülmeye çalışarak "Neden mutsuzsun abiciğim erken kalktığına göre canın sıkılmış. Benim bir tanecik kardeşimin canı niye sıkılmış bakayım?"dedim.
Üstündeki pikeyle oynarken"Abi ben artık dışarı çıkıp arkadaşlara oyun oynamak istiyorum.Evde oturmaktan sıkıldım. Ne zaman dışarıya çıkacağım ben?"diye sorduğunda hiçbir şey diyemedim. Üzgün bir şekilde ona baktım. Sanki bu durumda olmasının sebebi benmişim gibi.Haklısın canım kardeşim bende ne zaman dışarıya çıkacağını bilmiyorum.
belki de... hiçbir zaman...
Diyemedim.Onu ne umutlandırmak ne de üzmek istemiyordum.Tek istediğim bir an önce sağlığına kavuşmasıydı.
💫
Çalışma odamda işlerimle ilgileniyordum.Yarım saat önce Derin'in odasından çıkmıştım.Birden kapım çaldı.Ben çalışma odasındayken kimse gelip beni rahatsız etmezdi.Çünkü ben çalışma odamdayken beni rahatsız etmemeleri konusunda uyarmıştım.
"Gir"dememle birlikte içeriye Nazmiye Hanım girdi.Nazmiye Hanım Derin ile ilgilenen bir çalışanımızdı.Ben şirkete gittiğimde Derin'in evde tek kalmamasını istediğim için eve çalışan almıştım.
Nazmiye Hanım'ın neden geldiğini az çok tahmin etmiştim.Karşımda ayakta dururken elimle oturmasını işaret ettim.Oturduktan sonra söze koyuldu.
Çekingen bir sesle "Kutay Bey size birşey söylemem gerekiyor."dedi.
Ellerimi masanın üstünde birleştirdim."Evet,sizi dinliyorum. "
"Benim oğlan ile eşi İtalya'ya iş için taşınıyorlar.Malum ikiside çalıştığı için toruna bakacak kimse de yok."dedi mahcup bir şekilde
"Anladım ,yani işten çıkmak istiyorsunuz Nazmiye Hanım"diyerek başımı salladım.
"Evet yani mecbur kalmasam Derin kızımı asla bırakmazdım.Kusuruma bakmayın.Herşey için çok teşekkür ederim.Yaptığınız onca şey için size minnettarım."dedi ellerini dizlerinin üstüne birleştirerek.
"Peki ne zaman gidiyorsunuz?"diye sordum.En azından ben Derin'e yeni bir doktor bulana kadar kalsaydı iyi olurdu.
"Birkaç gün içinde taşıyacağız Kutay Bey"
"Ben iyi bir doktor bulana kadar kalsanız olur mu?Daha dün neler yaşadık sizde biliyorsunuz.Tekrar aynı şeyleri yaşamak istemiyorum"
Nazmiye Hanım durdu bir düşündü.Sonra "Peki Kutay Bey "dedi.
Ardından odadan çıkmak için "İzninizle..." diyip benden onay bekledi.
Kafamı onaylarcasına salladığım odadan çıktı.
İşlerimi bitirdikten sonra şirkete gitmek için arabaya binecekken Pamir'in müştemilattan çıkıp bana doğru geldiğini gördüm.
"Ne yaptın"diye sorduğumda yakasını düzelterek "Hallettim"dedi.
"Güzel"dedim."Ben şirkete gidiyorum Birkaç dosya imzalamam gerekiyor sende gelicekmisin?"
"Olur,gelirim"dedi ve arabaya bindik.
Arabadayken Pamir'e yeni bir doktor bulmasını söylemiştim.Pamir benim hem en yakın arkadaşım hemde sol kolumdu.
Şirkete vardığımızda odama geçtim. İmzalamam gereken evrakları imzaladım.Bilgisayarda birkaç görüşme yaptıktan sonra odadan çıktım. Pamir beni görür görmez oturduğu yerden kalktı yanıma geldi.
"Benim işim bitti çıkabiliriz " dedim. Kafasını aşşağı yukarı salladı.Şirketten çıkıp arabaya bindik.
"Ortalık ne alemde"diye sordum sessizliği bozarak.Can sıkıntısıyla iç çekti sorduğum soru karşısında.
"Agah Atalay bu aralar çok sessiz bir işler karıştırdığı düşünüyorum.En son ki olaydan sonra bu kadar sessiz olması hiç iyi değil."En son onun silahlarına el koymuştum.Silahlarını denizin en dibine atmıştım. Bu da onu biraz sinirlendirmiş olmalıydı.
Tam konuşacağım sırada bir silah sesi duydum.Duymamla eğilmem bir oldu.Önümüzü kesmişlerdi.
Ardından üzerimize ateş etmeye başladılar.
"Siktir ,bunlar da kim?"
"Agah Atalay'ın adamları bunlar.Ben demiştim bir planı olacağını."diyerek belindeki silahını çıkardı.Arabanın kapısını açıp kapıyı kendisine siper etti.Silahımı torpidodan alıp aynı şekilde bende onun gibi yaptım.Adamlara sıkmaya başladım.
"Bu Agah artık çok olmaya başladı bir dersi hak ediyor."
''Şurdan bir çıkalım da hallederiz''.Adamlar bir araba ile geldikleri için hepsini öldürmemiz zaman almamıştı.Adamların sonuncusunu da ben vurmuştum.
Pamir yanıma gelip "Abi iyi misin?"diye sorduğunda başımı salladım.
Etraftaki yerdeki adamlara döndüğümde Pamir'in "Abi vurulmuşsun, kolun kanıyor" demesiyle sol koluma baktım.Gerçekten de vurulmuştum.Ne zaman vurulduğumu dahi hatırlamıyordum.
Pamir diğer kolumu tutarak "Gel bir hastaneye gidelim dikiş atsınlar "dedi.
Kolumu çekiştirerek "Gerek yok ufak bir sıyrık sadece," dedim.
"Biz yine de bir gösterelim mikrop falan kapar."
Ona bir bakış atıp yarama baktım."Ben hastaneye falan gitmem.Gidersem olay polise kadar gider gerek yok."Arabaya doğru yürürken Pamir'e baktım. "Buraları da temizlet hiçbir iz kalmasın"diyerek arabaya bindim.
Pamir sürücü koltuğuna geçtiğinde içinin rahatlaması için "İçin rahat edicekse eve doktor çağır,eve gelsin. " dedim.Başını sallayıp eve doğru sürdü.
💫
Lavin Akel
"Teyze sana bir ilaç yazdım.Bu ilaç senin ağrılarını hafifletecektir."diyerek gelen hastaya reçete uzattım.
"Allah senden razı olsun kızım.Hadi Hayırlı işler"demesiyle başımı salladım.
"Geçmiş olsun Teyzeciğim "dedim en samimi gülüşümle.
Çıkış saatim gelmişti.Tam önlüğümü çıkartacağım sırada kapı çalmıştı. Girmesi için ses çıkardım gelen Asena'ydı.
"Lavin biliyorum çıkıyorsun ama acile birisi geldi.Arkadaşı silahla yaralanmış.Benim hastalarım var gidemiyorum. Diğerlerine de baktım hepsinin hastaları var ,bakabilecek kimse yok.Sen gidip, baksan olur mu?"diyerek bir eli kapının kolundayken benimle konuşuyordu.
"Vurulduysa niye hastaneye gelmiyor da ayağına doktor çağırıyor?"diyerek biraz sitem ettim.Yorgun olduğum için direkt eve gitmek istiyordum.
Hayır yani madem vurulmuşsun direkt hastaneye gelsene.Ne diye eve doktor çağırıyorsun haspama bak sen.Sanki Cumhurbaşkanı başımıza.
"Ben de öyle dedim.Adam vurulma olayının gizli kalması gerektiğini söyledi."
"Ne?Yani polis işime karışmasın uğraşamam diyenlerden desene."Vurulmuşsa gidip şikayetçi olması gerekirdi.Polisler ne güne duruyor.
"Öyle gözüküyor.Gidicek misin?Adam karşılığını da vereceğini söylüyor"
"Ne?"diye çıkıştım."Ne karşılığından bahsediyor bu?"duraksadım.Gözlerimi kapayıp derin bir nefes aldıktan sonra "Gidicem ve karşılık neymiş göstericem Beyefendi'ye!"deyip odadan çıktım.
Aşşağı da bir adam arabanın önünde beni bekliyor olmalıydı.Tam tahmin ettiğim gibi bir adam arabaya yaslanmış beni bekliyordu.Adam hareketlenip arabanın kapısını açtı, geçmem için eliyle gösterdi."Buyrun."
Gözlerimi devirerek arabaya bindim. Yaklaşık yarım saat sonra bir evin önüne geldik
Ev dedim ama burası ev değil mübarek saray...
Kapıyı orta yaşlarda bir kadın açmıştı.
"Hoşgeldiniz Pamir Bey."dedi kadın.Demek ismi Pamir'di.Hayatımı kurtaracak bir bilgiydi.
Bana bakarak "Sizde hoşgeldiniz." Demişti.
"Hoşbuldum"
"Kutay nerde?"diye sormuştu Pamir Beyefendisi.
"Odasında Pamir Bey."
Pamir eve girdiğinde bende eve girdim.Merdivenlerden yukarı çıkınca bende onu takip ettim.Odanın kapısını çalıp içeri girdik.
Odaya girdiğimizde kafasını kaldırıp Pamir ile bana baktı.Pamir başıyla selam verdi.
Bana bakarak "Sol omzundan vuruldu.Kurşun içerde değil ama siz bir bakın,buyrun"diyerek isminin Kutay olduğunu öğrendiğim adamı gösterdi.
Pamir'in telefonu çalmasıyla"Acil olabilir açmam gerek."diyip odadan çıktı.Odada sadece Kutay ile ben vardık.
Yanına geçtiğimde gömleğinin sol kolunu çıkartıp yarasına baktım.Yarası çok kötüydü.Anladığım kadarıyla Birkaç saattir yaralı bir şekilde duruyordu.
Masanın üzerindeki ilk yardım çantası vardı.İçinden ihtiyacım olanları aldım.Yarasını temizlemeye başladım."Ne zamandır bu haldesiniz?"
"Oldu biraz."demesiyle gözlerimi devirdim.Hâla beni izlemeye devam ediyordu.
Ona bakmamaya çalışarak yarasını pansuman etmeye başladım."Neden hastaneye gelmediniz"
"Öyle gerekti."dedi gözlerini benden ayırmadan.
"Anladım"diyerek umursamaz bir bakış attım.
Pansuman yaptıktan sonra yarasını dikmeye başladım.Bana bakmaya hâla devam ediyordu.Bakışlarına anlam veremiyordum.Ela gözleriyle bana öyle bir bakıyordu ki etkilenmemek elde değildi.
Tabii benim için hariç.
Kendimi tutamayarak "Bana böyle bakmayı bırakırmasınız?"dedim.
Bana sanki benden etkilenmiş gibi ya da
Beni birine benzetiyormuş gibi bakıyordu.
"Neden?"
"Rahatsız oluyorum çünkü."dememle bakışlarını benden uzaklaştırır sanmıştım ama öyle olmadı.Bakmaya devam etti.
"Bana bakmayı kesmenizi tavsiye ediyorum aksi taktirde hiç iyi şeyler olmayacak."dedim sinirle.Yarasına pamuğu bastırdığımı acı bir ses çıkardığında fark etmiştim.
Uzun bir sessizliğin ardından "Anlamaya çalışıyorum sadece."dedi ve ela gözlerini kısıp,başını sola yatırarak bana bakmaya devam etti.Yarasını dikmeye başlamıştım.
"Neyi?" dedim ela gözlerinin tam içine bakarak.
Sorduğum soruya cevap vermedi. Beni kolumdan tutarak kendisine doğru çekti.Sıcak nefesini yüzümde hissediyordum.Beni biraz daha çekse dudaklarımız buluşacaktı neredeyse.
Bana bakarak dudaklarını ıslattı. Gözlerini kapatıp derin bir nefes çekti içine.Gözlerini açıp birkaç dakika yüzümün her tarafına baktı.
Bu adam neden beni kendisine doğru çekti?
Bana olan yakınlığı sebebiyle sert ama güzel olan o erkeksi kokusunu soludum. Kokusu baş döndürücüydü. Derin bir nefes çektim içime bende.
Noluyo kızım sana böyle, bir kokuyla kendinden geçtin?
"Sen..."diyip sustu.Kolumu bıraktı.Bir an afalladım.Sonrasında kendimi geri çektim.
Yarasını dikmeye devam ettim."Birşey söylicektiniz herhalde cümleniz yarım kaldı."
"Gerek yok ben zaten anlayacağımı anladım."Dudaklarının kenarı kıvrıldı.
Bu da ne demek oluyordu?
"Peki"
Omzunu dikmeye devam ettim.Bitirene kadar ne o birşey söyledi ne de ben. Bitirdiğimde "Yaranıza dikiş attım.
Pansumanınızı aksatmayın.Bir hafta sonra dikişinizi çıkartabilirsiniz.Bir ağrınız olursa da ağrı kesici içmeniz yeterli olucaktır.Geçmiş olsun."dedim.
Ayağa kalkıp malzemeleri tekrar yerine koydum.Odadan çıkacağım sırada aklıma gelen birşeyle durdum.
"Ha bu arada doktorların işleri insanları yaşatmak hiçbir doktor para karşılığında hastalarını iyileştirmez.Doktorların görevleri hastalarını sağlığına kavuşturmak ve bu yaparken de gönülden yapmaktır.Ben buraya para için değil,sizi iyileştirmek için geldim.Çünkü bu benim işim." dedim.Şaşırmıştı.Neye şaşırmıştı ki bu kadar.Korumasını bana rüşvet teklif ettiğinden haberi yok muydu?
Birşey demesini beklemeden "Neyse size iyi günler."diyip odadan çıktım.
💫
Akşam olmak üzereydi.Yemek yapmaya üşendiğim için dışarıdan yemek siparişi vermiştim.Kapının açılmasıyla Asena'yı görmem bir oldu.
"Hoşgeldin"
"Hoşbuldum"Çantasını vestiyere aşarak yanıma oturdu.
"Ne yapıyorsun?Of çok acıktım ya ne yemek yapalım? "
"Ben ikimize de pizza sipariş ettim.Yemek yapmakla uğraşmayalım diye."
"Ay ne güzel düşünmüşsün vallahi ayakta durmaktan ayaklarım şişti."
"Stajerler zorlamış bakıyorum seni."dedim gülerek.
"Gülme ya her yeri gösterdim onlara.Belim kopucaktı ayakta durmaktan."
"Abartma canım alt tarafı hastanenin her tarafını gezdin.Sanki hiç yapmadığın şey."
Gözlerini devirdi."Ee sen ne yaptın?Gittin mi hastanın yanına?"diye sormasıyla yüzüm sınırlı bir hâl aldı.
"Gittim,işimi yaptım,ağzının payını verdim geldim."
"Neden gelmemiş hastaneye?"
"'Öyle gerekmiş"dedim onun taklitini yaparak.
"Nasıl ya neden öyle gereksin ki?"sonra bir aydınma yaşayıp üstüme gelerek "Kızım yoksa bu adam Mafya mı? Baksana hastaneye gitmiyor ki polis sorgulamasın diye.Kendi çapında halledecek "dedi.
Gözlerimi açarak güldüm."Kızım sen iyi misin?Bugün sana birşeyler oldu. Ayakta çok fazla durma sen.Ne mafyasından bahsediyorsun."
"Ben anlarım bak demedi deme.Ay çok iyi değil mi"bir daha aydınlanma yaşayarak "Sen adama dikiş attın değil mi?" Dedi.
"Evet" dedim e harfini uzatarak.
"E şimdi pansuman gereklidir.Sen yorulma canım arkadaşım benim ben senin yerine giderim"tam ağzımı açacaktım ki "Ne demek canım arkadaşım aaa lafı mı olur?"dedi.
Asena deli dolu bir kızdı.Mafya adamlarına karşı bir ilgisi vardı.Kız resmen kaostan haz alıyordu. Hayalinde hep bir mafya veya seri katille evlenmeyi hayal ediyordu.
Ah ahh sen anca hayalinde onlarla evlenebilirsin canım arkadaşım çünkü karşına böyle birileri çıkması bir mucize...
Kapı çalmasıyla oturduğum yerden kalktım.Kapıyı açtım.Yemeklerimiz gelmişti, onları alıp mutfağa geçtim.Yemek yemeye başladık. Başlamamız ile bitirmemiz bir olmuştu.O kadar açtık ki hemencecik yiyivermiştik. Yemekten sonra ikimiz de günün yorgunluğundan odalarımıza çekilmiştik.
Kutay odasında telefonuyla uğraşırken içeriye pamir girdi.Doktor hanım işini yapıp gittikten sonra aklına sadece birşey takılmıştı.Neden doktor hanım ona rest çekip gitmişti ki?Pamir telefonu çaldıktan sonra odaya hiç gelmemişti.Gelince nedenini öğrenecekti.Odasının kapısı çaldı.İçeriye Pamir giriş yaptı.
''Ooo hoşgeldiniz Pamir bey.Şeref verdiniz.''dedi yumuşak bir ses tonu ile.Sonradan sesini sertleştirerek ''nerdesin lan sen?Nereye kayboldun iki dakikada?''
''Şirketten aradılar.Bir sorun varmış.Acil çıktım bende.''
''Önemli birşey yok değil mi?''dedi ciddileşerek.
''yokyok hallettim ben merak etme sen.''Dedi Kutay'ın yanındaki koltuğa oturarak.''Ee sen nasılsın dikiş attı mı sana''
''Attı attı da...''lafı çevirmeden direkt sordu.''Sen rüşvet mi teklif ettin lan?'' dedi bağırmamıştı ama sesi yine de yüksek çıkmıştı.
Pamir biraz afallayarak ''Yani olmuş olabilir öyle şeyler.''dedi
''Ne demek lan olmuş olabilir öyle şeyler.Lan ben sana git rüşvetle doktor mu çağır dedim.Sen ne diye bir doktora rüşvette bulunuyorsun?''dedi sinirle.
''Abi ne yapayım işleri varmış,boşta doktor yokmuş.Bende teklif edersem gelirler diye düşündüm.Öyle de oldu zaten .''
''Yanlış düşünmüşsün.Birini zorlayarak birşey yaptıramazsın.Hele rüşvette bulunarak hiç yaptıramazsın.Zorla güzellik olmaz.Ben sana böyle mi dedim lan.Git rüşvette bulun mu dedim.Gelmiyorsa neden üsteliyorsun?''sinirden dişlerini sıktı.Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldıktan sonra devam etti.''Bir daha sakın herhangi birine rüşvette bulunayım deme .Bu düşünebileceğin son şey olsun.''
''Ta-tamam abi sen ne dersen o .''
''Çık lan şimdi odadan yanlız kalmak istiyorum''
Pamir başını sallayarak sessizce odadan çıktı.
💫
Sabah olmuştu.Ben gözümü zar zor açmaya çalışmıştım.Malesef ki başaramamıştım.Dün gece erken uyumama rağmen hala yorgun hissediyordum.Yataktan kalkmaya çalıştım ama yorgunluğum bir türlü yataktan kalkmama izin vermedi.Ara ara öksürüyordum.Boğazım da ağrıyordu.Birden kapım açıldı içeriye Asena girdi.
''Günaydınn!''dedi her zamanki neşesiyle.
Bu kızdaki enerjiyi bir türlü anlam veremiyordum.Bir insan her gün mü enerjik olur arkadaş ya.
Tabi bu insan Asena ise olur.
''Günaydın ''demeye çalıştım zar zor çıkan sesimle.
''Lavin canım senin neyin var?Sesin neden böyle hasta mısın?
''Bir şeyim yok ya bir soğuk algınlığı içsem yeter.''dedim öksürürken.
Asena yatağın ucuna,yanıma oturdu.Bir eliye alnıma dokunup ateşime baktı.''Balım sen yanıyorsun.''Üstümdeki koala gibi sarıldığım yorganımı üstümden çekti.Kollarımı kendime doladım ısınmak için.''Bir de üstüne yorgan almışsın.Havale geçireceksin.
Kalk bir doktora gidelim''
''Gerek yok.Bugün dinlensem yarına geçer."dedim gözlerimi bile açamazken."Hem sen doktor değil misin?Bak bana neyim var söyle?"
"Ben doktorum da sen de hastasın.O yüzden sen de benimle beraber hastaneye geliyorsun orada seni muayene edeceğim."
"Ben hasta değilim ki ben de doktorum unuttun galiba." dedim zorla gülmeyi başararak.
"Ama şuan doktor değilsin hastasın ve doktorun ne derse onu yapmak zorundasın.O yüzden şimdi kalkıp benimle beraber hastaneye geliyosun."Beni kolumdan tutup kaldırmaya çalıştı.Ama ben mide bulandırıcı bir ifade belirttim yüzümde.Çünkü midem de bulanıyordu.
Ben harbiden hasta olmuştum.Tabi hasta olursun kış günü mini elbise giyersen olacağı bu!
"Hastaneye gelmiyorsun bari ılık bir duş al iyi gelir."dedi Asena beni kaldıramayacağını anladığında.
"Tamam alırım "dedim.Hapşurdum."Sen geç kaldın hadi sen git ben iyiyim birazdan duş alıp ilaç içerim geçer"
"Aklım sende kalacak.Sen şimdi üşenip duş da almazsın.İyi olduğunu göreyim öyle giderim.Şimdi kalk ve duş al bekliyorum."dedi emir verir gibi.
"Tamam kalkıyorum Anneciğim"dedim dalga geçer gibi.
Yataktan zorla kaldırılıp banyoya girdim.Üstümdekileri çıkarıp duşa girdim.Su tüm bedenime iğne batıyormuş hissini vermişti.Duştan sonra odama geçtim. Üstümü giyindim ve yatağa geçtim.
Odadan içeriye Asena girdi.Ben banyoya girdiğimde o da bana çorba yapmak için mutfağa gitmiş olmalıydı çünkü elindeki tepside bir kâse çorba vardı.
"Bu çorbanın hepsi içilecek.Sonra sana ilaç vereceğim onu içeceksin."Elini alnıma koyup ateşime baktı."İyiyim biraz da olsa ateşin düşmüş"
Çorba sıcak olduğundan yavaş yavaş içmeye başladım.Çorbayı bitirdiğimde ise Asena'nın verdiği ilacı içtim.İlaçtan dolayı gözlerim kapanmak üzereydi.
"Asena ben iyiyim bak birazdan uyurum sen gelene kadar da uyanmam büyük ihtimalle sen de geç olmadan git."
"Tamam gidiyorum.Ama bak kötü olursan hemen beni ara tamam mı?"
"Tamam görüşürüz."dedim gözlerim kapalı bir şekilde.
"Görüşürüz.İyi uykular balım."
💫
Akşam olmuştu.Uyanıp telefona bakmıştım.Kendimi sabaha göre iyi hissediyordum.Dinlenmek iyi gelmişti.Asena hâla gelmemişti eve.Karnım acıktığı için mutfağa girdim.Ocağın üstünde Asena'nın benim için sabah yaptığı çorbayı gördüm. Tezgahta bir not vardı.Asena yazmış olmalıydı.Notu aldım.Üstünde yazılanları okumaya başladım
Eğer uyanırsan yemek yapmakla uğraşma ben fazladan çorba yaptım onu içersin balım:)
Asena
Notu okuyunca içim bir hoş oldu.Güldüm.Herkese Asena gibi bir dost kesinlikle lazımdı.Benim arkadaşım olduğu için çok şanslıyım.
Çorbayı ısıtmak için ocağın altını yaktım.Isındıktan sonra tabağa doldurdum.Tam masaya geçip yemeye başlayacağım sırada kapı çaldı.
Asena diye düşündüm.Kapıya doğru ilerledim.
"Kaynanan seviyor-"derken kapıda başka birini görmemle cümlemi tamamlayamadım.
Kapıda elinde bir çiçek olan bir kurye vardı.
"Lavin Akel" dedi adam.
"Buy-buyrun benim"dedim şaşırmış bir ifade ile.Kuryenin geleceğini tahmin etmemiştim.
Asena'ya mı gelmişti yoksa?
"Bu çiçek sizin."
"Kim gönderdi peki."
"Bu konu hakkında bur bilgim yok."
"Tamam teşekkür ederim."diyerek kuryenin elinden çiçeği alıp kapıyı kapattım.
Elimde çiçekle salona ilerledim.İlerlerken çiçekleri koklamayı ihmal etmedim. Çok güzel kokuyorlardı.Bir kasımpatı buketiydi.
Kasımpatı çiçeği üzüntünün bir simgesidir.
Buketin üstünde bir not vardı.Notu elime aldım.Çiçeği masanın üzerine bıraktım.Notu okuduğumda şaşırmıştım. Notta şöyle yazıyordu;
Merhaba Doktor Hanım
Son konuşmamız biraz iyi geçmemişti. Yanlış bir anlaşılma olmuş ve ben bunu telafi etmek istiyorum.Eğer sizde beni dinlemek isterseniz yarın saat 2'de sizi çay bahçesinde bekliyor olacağım.
Kutay SOYER
Nottan çok çiçeğin içindeki renkli kuş şeklindeki küçük origamiler vardı.Ben bu origamileri daha önceden görmüş müydüm?Çok tanıdıklardı.
Evetttt 1.bölümümüzün sonu böyleydi.Biraz kısa bir bölüm gibi gelebilir dediğim gibi daha yeni yeni yazmaya başlıyorum ilerleyen bölümlerde uzun uzun yazarım. Şimdi size birkaç soru sormak istiyorum.
Karakterler nasıldı?Sevdiniz mi?
Kutay ile Lavin'in önceden karşılaşmış olmalarıı
Lavin sizce Kutay'ı hatırlamış mıdır?
Bölüm sonu hakkındaki düşünceleriniz neler?
Yeni bölümü yazdığım gibi atmayı planlıyorum 1 2 hafta içinde atarım büyük ihtimalle.
Oylamayı unutmayınız.
Yeni bölümde görüşmek üzere kendinize iyi bakın canlarım >
Instagram hesaplarımı da takip etmeyi unutmayın bir tanelerim.Watsapp kanalım hesabımın öne çıkarlarında haberiniz olsun.
Ig:@endeliita3
@lavin_akel