Günlerden cumaydı, babamın mesai günü olduğu için işte kalması gerekiyordu. Saat 11 civarlarıydı. Bende ıstagramda geziyordum. "Off sıkıldım arkadaş."
"Efendim Şirin. Birşey mi dedin?" Dedi annem. "Sana demed-" cümlemi bitiremeden evin yan tarafından bir ses geldi. "O ne ya?" "Ne bileyim ben." Annem camdan baktı. E tabii bende baktım. Dışarıda bir motorcu vardı. Başında da beyaz bir kask vardı. Kim olduğu anlaşılmıyordu. "Çıkıcam bakıcam kimmiş diye." Dedim ve kapıya yöneldim. "Hayır şirin ya bir şey yaparsa." Dedi annem elinde telefonla, tahminimce yukarı katta oturan babaannemi arıyordu. Ama ben çoktan kapıdan çıktım. Elime de aldım beyzbol sopasını çıktım dışarı. Motorcu beni fark edince durdu sonra beyzbol sopamı görünce ellerini kaldırdı. "Sakin ol. Saldırma tamam mı?" Bu çocuk beni katil gibi mı görüyor acaba? Lan gene canım sıkıldı da değişik makyajler mı yaptım dicem de yoo yapmadım öyle bir şey. E sinirlendim tabii. "Saldırmazsan saldır- mam birader." "Saldırmam." "Napıyorsun burada bakayım sen?" "Şey bu çöpü yan- daki ağaçların oraya atacaktım ama motor hareket ederken attığım için buraya geldi bende aldım." Dedi elindeki bidonu göster- erek. "Tamam e hadi git." Derken ben dede- min sesi kulaklarımı doldurdu. "Noluyor burada?" "Muhafazakar davran dedemin gönlünü kazanırsın hem sana kızmaz böylece." Dedim kısık sesle. O sırada dedem yanımıza geldi. "Şirin?" "Dede, bak şimdi şöyle oldu-" "Esselamın Aleyküm." Diyince motorcu çocuk dedemle ikimiz ona baktık. Tamam ona bu taktiği ben verdim ama ciddiye alacağını cidden sanmıyor- dum. Gülmemek için yanaklarımı ısırdım. "Vealeyküm selam." Dedi dedem. "Muhter- em amcacım gece gece rahatsızlık verdim kusura bakmayın çöp atacaktım motor hareket ederken attığım için buraya geldi bende burda kalmasın alayım dedim." "Tamam çocuğum, hadi sen yoluna biz yolumuza." Dedi ve eve girmeye yeltendi. E ben şaştım kaldım. Daha çok kızacağını sanmıştım. "Hadi Şirin eve." Diye bağırdı dedem. Onun arkasından gidecekken motorcu çocuk seslenince kafamı ona çevirdim. "Şirin mi? İsmini hiç taşımıyosun. Bana saldıracağını sandım gerçekten." Dedi gülerek. "Gidicek misin sen? Seni dedemden kurtardım ama gördüğüm muameleye bak." Dedim sinirle, o ise ben konuştukça gülüyordu. Hayır komik bir şey varda ben mi anlamıyorum. Çocuğa dik bakışlarımı yolladıktan sonra eve girdim. Tabii o karanlıkta görebildiyse. Annem hiç soru sormadı. Zaten bizi dinlediğini anlamıştım. Yatağa geçip Instagram açtım. Yarım saat falan kuzenimle konuştum. Tam çıkacağım sırada bildirim geldi. Biri istek attı. Kim olduğuna baktım. 'ömer_derin' di ismi. Bende takipçim artsın diye kabul ettim. Sonrada telefonu sessize alıp daldım uykuya. Sabah yastığımın titremesiyle uyandım. "Ya kimsin kardeşim sabahın köründe ya." Dedim ve söylene söylene yastığımın altından telefonu aldım.
Bir numaraydı.
05*********"Günaydın Şirin dicemde uyanamamışsın galiba."
Şirin "Kimsin kardeş?"
05**********"Sen hep böyle kaba mısındır?
Şirin "Tanımadığım insanlara karşı evet. Nerden buldun numaramı?"
05*********"Bu zamanda numara bulmak çok kolay be şirinem."
Şirin "Ne istiyorsun?"
05*********"Hiç konuşmak istiyorum. Belki seni tanımak falan:)"
Şirin "Dalga mı geçiyorsun? Sabah sabah git işine ya engelliyorum."
05*********"Hayır dur engelleme lütfen. Bak sadece konuşmak istiyorum hepsi bu."
Şirin "Amaç? Hayır yani benimle konuşunca ne olacak ki?"
05********* "Bak seni tanımak istiyorum izin ver lütfen."
Şirin "Boş işler."
05********* kişisini engellediniz
Şirin
"Sabah sabah işletecek başka birini bula- madı mı da benimle uğraşıyor." Kendi kendime düşünürken annem seslendi. "Şirin hadi kahvaltıya." "Geliyorum anne."
Gizemli kişi
Beni gerçekten engelledi. Hayır niye şaşırıyorsam. Bu kızla uğraşamam gerekiyordu. Ama uğraşacaktım. İsmini gerçekten taşımıyordu. Ya da bana şirin yanını göstermiyordu. "Seni yola getircem şirinem, belki biraz sürecek ama getiricem."
